Β.Αποστόλου: Επιτυχία της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η επιστροφή 279 εκατ. € από την Ε.Ε.

Χαλκίδα, 17/2/2020

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλη Αποστόλου, με αφορμή την επιστροφή στη χώρα μας 279 εκατ. € από τις δημοσιονομικές διορθώσεις (πρόστιμα) που είχαν επιβληθεί στη χώρα μας για την κακή διαχείριση των βοσκοτόπων: 

“Λυπάμαι που ο κ. Βορίδης στη Συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της 17/02/2020 ξέχασε σκόπιμα να αναφέρει όταν ανακοίνωνε ότι επιστρέφουν στη χώρα μας 279 εκατ. ευρώ από τα πρόστιμα που είχαν επιβληθεί στη διαχείριση των βοσκοτόπων, ότι αυτό γίνεται χάρις στην αποτελεσματική υποστήριξη της προσφυγής μας από την προηγούμενη Κυβέρνηση, αλλά και στην πραγματική χρήση των εκτάσεων αυτών για γεωργική δραστηριότητα, που έγινε δυνατή μετά τη ψήφιση του νόμου 4351/2015 για τις βοσκήσιμες γαίες.”

Ο Υπουργός Υγείας αποφεύγει να απαντήσει για τα προβλήματα του Γ.Ν Καρύστου

ΔΗΛΩΣΗ

Του βουλευτή Εύβοιας του ΣΥΡΙΖΑ, Βαγγέλη Αποστόλου, με αφορμή την απάντηση του Υπουργού Υγείας κ. Γεωργιάδη για το Γενικό Νοσοκομείο Καρύστου:

«Στην απάντηση του σε ερώτηση που είχα καταθέσει (2183/ 30-9-2013) για το μέλλον του ΓΝ Καρύστου ο Υπουργός Υγείας κ. Γεωργιάδης αναφέρει ότι: Λειτουργεί υπό ενιαία διοίκηση με τα διασυνδεόμενα Νοσοκομεία του ΕΣΥ ΓΝ Χαλκίδας και ΓΝ-ΚΥ Κύμης και λειτουργεί ως Γενικό Νοσοκομείο και Κέντρο Υγείας σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

Όσον αφορά στις ανάγκες του για προσωπικό αναφέρει: Εγκρίθηκαν στο Υπουργείο Υγείας για το έτος 2013 εκατόν πενήντα (150) θέσεις ειδικευμένων ιατρών κλάδου ΕΣΥ όλων των βαθμών και ειδικοτήτων. Αναμένεται να ολοκληρωθεί η κατανομή στα Νοσοκομεία της χώρας. Και ολοκληρώνει με τα εξής:

Σε κάθε περίπτωση οι Διοικητές των Υ.ΠΕ. προκειμένου να καλύψουν τις ανάγκες των Νοσοκομείων μπορούν με κοινές αποφάσεις τους σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3868/ 2010 να μετακινούν ιατρικό προσωπικό για χρονικό διάστημα τριών (3) μηνών, που μπορεί να ανανεώνεται για ακόμα τρείς (3) μήνες, μέσα στο ίδιο έτος.

Όπως γίνεται αντιληπτό από τα παραπάνω η αγωνία για το μέλλον, τις ελλείψεις σε προσωπικό και τις μετακινήσεις ακόμη και του υπάρχοντος ελάχιστου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού παραμένει.

Από την ομιλία του Α.Τσίπρα στο Πανεπιστημίο του Οστιν στο Τέξας

"Η ευρωζώνη μπορεί να ήταν λάθος. Οι Συνθήκες και οι Χάρτες της είναι εσφαλμένες. Και πρέπει να αλλάξουν θεμελιωδώς. Κάποιοι λένε ότι ορισμένες χώρες, θα έπρεπε ίσως να μην είχαν ενταχθεί. Θα μπορούσαμε να συζητήσουμε αυτά τα θέματα, αλλά εγώ προτιμώ να  αφήσουμε στους ιστορικούς αυτή τη συζήτηση. Δεν έχει σημασία σήμερα. Σήμερα, η Ευρωζώνη υπάρχει. Έχουμε μια οικονομική ένωση και ένα κοινό νόμισμα. Και οι άμεσες εναλλακτικές είναι χειρότερες. Μια έξοδος δεν θα ωφελήσει κανέναν. Αντίθετα, θα πυροδοτήσει σοβαρά νέα προβλήματα – διαχείριση ενός ασταθούς νέου νομίσματος, φαινόμενα bank run, πληθωρισμός, φυγή κεφαλαίων και ανθρώπων. Για το λόγο αυτό και μόνο, η Ελλάδα δεν θα πρέπει και δεν θα το κάνει, δε θα εξέλθει εθελοντικά από την Ευρωζώνη.

Αλλά υπάρχει και ένας δεύτερος λόγος. Μία  έξοδος της  Ελλάδας ή οποιασδήποτε άλλης χώρας σε  κρίση θα ήταν μια καταστροφή για την Ευρώπη. Αυτό είναι κάτι που, κατά βάθος, όλοι γνωρίζουν. Προς το παρόν αν μία χώρα φύγει, οι αγορές και οι κερδοσκόποι θα αρχίσουν να ρωτούν ποιος είναι ο επόμενος; Θα λένε ο ένας στον άλλο, όπως λέτε εδώ στο Τέξας, game on. Είναι μια διαδικασία που, έτσι και ξεκινήσει, δεν μπορεί να σταματήσει. Δεν έχει σημασία πόσο μικρή είναι η χώρα που αποχωρεί. Δεν έχει σημασία αν αποχωρεί εθελοντικά, ή την πετάνε εκτός.

Γνωρίζουμε την απόφαση της Επιτροπής Οικονομικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διερευνήσει τις ενέργειες της τρόικας στις χώρες της κρίσης. Αναμένουμε τη συγκρότηση μιας Εξεταστικής Επιτροπής ή Υποεπιτροπής με ισχυρή και διευρυμένη πολιτική εντολή, καθώς και δυνατότητα κλήσης όλων των εμπλεκομένων μερών, περιλαμβανομένων τέως και νυν Πρωθυπουργών και υπουργών Οικονομικών στις χώρες της κρίσης, κεντρικών τραπεζιτών, εταιρειών παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών και στελεχών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ανέφερε ότι κάποιος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για αυτό που έχει συμβεί στις χώρες που ακολούθησαν τις πολιτικές της τρόικα. Είμαστε σύμφωνοι με αυτή τη θέση και θα συμβάλλουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πρέπει επίσης να απαντήσει στα παρακάτω ερωτήματα.

Εάν κάποιος όπως αναφέρει πρέπει να αναλάβει την ευθύνη, Γιατί θα πρέπει να συνεχιστεί η εφαρμογή του προγράμματος;

Οι Ευρωπαίοι πολίτες εν όψει των Ευρωεκλογών θα απαιτήσουν και θα πρέπει να έχουν καθαρές απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα."

Διαβάστε επίσης (απο http://www.avgi.gr/article/1248212/omilia-tsipras-sto-texas-oi-4-axones-tou-programmatos-tou-suriza-video-): 

Τους τέσσερις κεντρικούς άξονες του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για την ανθρωπιστική κρίση, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και το χρέος, τις τράπεζες και, τέλος, την απουσία επενδύσεων παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπραςστην ομιλία του. Τα τέσσερα αυτά στοιχεία είναι τα εξής:

1. Σε ό,τι αφορά το χρέος, θεωρούμε ότι η ΕΚΤ μπορεί να διαχειριστεί μέρος του χρέους των κρατών - μελών κεντρικά, χωρίς μεταφορές πόρων και χωρίς να παραβαίνει το καταστατικό της. Μια λύση μακράς διαρκείας για το πρόβλημα χρέους των ευρωπαϊκών χωρών μπορεί να υλοποιηθεί μόνο εφόσον σημαντικό μέρος των δημόσιων χρεών διαγραφεί. Γι' αυτό τον λόγο υποστηρίζουμε την ιδέα μιας διεθνούς διάσκεψης για το δημόσιο χρέος. Το 1953, 22 χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα, αποδέχθηκαν τη διαγραφή του 62,5% του γερμανικού χρέους. Αυτή ήταν μια προϋπόθεση για μια Ευρώπη της ευημερίας. Είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να αποδείξουμε ότι η ανθρωπότητα έχει γίνει σοφότερη.

2. Σε ό,τι αφορά τις τράπεζες, η ΕΚΤ σε συνεργασία με τον ΕΜΣ θα πρέπει να τοποθετήσει όλες τις τράπεζες κάτω από μία ενιαία αρχή και να δημιουργήσει ένα ενιαίο ταμείο ασφάλισης σε επίπεδο Ευρωζώνης. Μπορεί να χρησιμοποιήσει τη δύναμή της για να χτυπήσει τις τοπικές κλεπτοκρατίες που βασίζονται στα τοξικά σχέδια διάσωσης, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της Ελλάδας.

3. Σε ό,τι αφορά τις επενδύσεις, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων μπορεί να επανεντάξει τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια πλεονάσματα σε ένα πρόγραμμα επενδύσεων μεγάλης κλίμακας. Με τη βοήθεια της ΕΚΤ θα μπορούσε να υλοποιήσει ένα πανευρωπαϊκό, αναπτυξιακό σχέδιο ανάκαμψης. Ένα ευρωπαϊκό New Deal.

4. Αναφορικά με την αλληλεγγύη, οι πιο ευάλωτοι Ευρωπαίοι πολίτες χρειάζονται άμεση βοήθεια, καθώς και έναν λόγο να πιστέψουν ξανά στο μέλλον της Ευρώπης. Η τροφή σε αυτήν την προσπάθεια είναι μεγάλης σημασίας - και όχι μόνο γιατί εμφανίζεται σαν το μεγάλο όπλο του φασισμού. Η Ευρώπη θα μπορούσε να επιλέξει στην επόμενη σύνοδο κορυφής να χρησιμοποιήσει τα κέρδη που συσσωρεύονται στο εσωτερικό του συστήματος των κεντρικών τραπεζών της για να χρηματοδοτήσει ένα πρόγραμμα κουπονιών διατροφής -όπως συμβαίνει στην Αμερική- αλλά και ένα κατώτατο επίδομα ανεργίας, ώστε να εξαλειφθεί άμεσα η ακραία φτώχεια σε όλη την Ευρώπη.

Στην ίδια ομιλία, ο Αλέξης Τσίπρας αφιέρωσε μεγάλο μέρος στο τι συνεπάγεται η ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, ποιες δυνάμεις συγκρούονται εν τέλει στην Ευρώπη αλλά και τι σηματοδοτεί η υποψηφιότητά του για την προεδρία της Κομισιόν.

Αφού χαρακτήρισε "αυτοκτονική" τη νεοφιλελεύθερη ιδέα, επεσήμανε ότι "η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία στην Ελλάδα θα είναι ένας αποφασιστικός παράγοντας που θα αλλάξει τα πράγματα προς όφελος των δυνάμεων της δημοκρατίας και της ανάπτυξης στην Ευρώπη. Θα είναι μια βαθιά ανάσα για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Από αυτήν την άποψη είμαστε πλέον σίγουροι ότι δεν είμαστε μόνοι πια. Τη λιτότητα την αντιμάχονται πλέον πολλοί περισσότεροι πολιτικοί και αναλυτές σε σχέση με δύο ή τρία χρόνια πριν. Όλες αυτές οι δυνάμεις πρέπει να ενωθούν σε ένα μέτωπο που θα αλλάξει τις ευρωπαϊκές πολιτικές".

Και στη συνέχεια, "η πρόταση για την υποψηφιότητά μου για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από το προεδρείο του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς ενσαρκώνει αυτή τη δυνατότητα. Είναι, επίσης, ουσιαστική και με καλές προοπτικές. Δίνει τη σωστή και μοναδική απάντηση στο ερώτημα 'με ποια πολιτική η Ευρώπη θα βγει από την κρίση;'. Δείχνει τη διέξοδο. Δίνει ελπίδα. Έτσι, η μελλοντική κυβέρνησή μας δεν θα είναι μόνη. Δεν θα πρόκειται για μια διαπραγμάτευση ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Πρόκειται να είναι μια σύγκρουση των δυνάμεων της ανάπτυξης και της απασχόλησης και των δυνάμεων της λιτότητας και του μερκελισμού. Μπροστά σε αυτό το δίλημμα, τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα πρέπει να αποφασίσουν αν ο μέχρι τώρα χειρισμός της κρίσης στην Ευρώπη ήταν μια επιτυχία ή όχι. Και αν το μέλλον τους θα είναι παρόμοιο με εκείνο του ελληνικού ΠΑΣΟΚ που είναι γύρω ή κάτω από 5 % στις δημοσκοπήσεις, ενώ συμμετέχει στην κυβέρνηση του κ. Σαμαρά", έκλεισε το σχετικό απόσπασμα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Πλήθος παρατυπιών και παρανομιών χαρακτηρίζει την εντολή του Υπ.Οικονομικών για δέσμευση / κατάσχεση τραπεζικών καταθέσεων πολιτών.

Εκατοντάδες συμπολίτες μας, ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρομεσαίοι, άνθρωποι του καθημερινού μόχθου, που έχουν κτυπηθεί αλύπητα τα τελευταία χρόνια από τη μνημονιακή πολιτική των συγκυβερνήσεων και της τρόικα αντιμετωπίζουν ακόμη ένα πρόσθετο πρόβλημα, τη δέσμευση ή και τη κατάσχεση των τραπεζιών τους λογαριασμών με εντολή του Υπουργείου Οικονομικών. Λογαριασμών που είναι απαραίτητοι για την συνέχιση του επαγγέλματος τους και της οικονομικής τους λειτουργίας. Σε τελευταία ανάλυση και για την απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των χρεών τους προς το Δημόσιο.

Πρόσφατα, τέτοιου είδους ενέργειες κρίθηκαν από το Δ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας (αποφ.  1032/2013) αντίθετες τόσο με το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) όσο και με άρθρα του Συντάγματος της χώρας (άρθρα 5, 17,25) αλλά και με τη διάταξη του άρθρου 30 (παράγραφος 5 περίπτωση ε') του Ν. 3296/2004 που προβλέπει δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων σε περιπτώσεις οικονομικού εγκλήματος και μεγάλης έκτασης φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίας. Το όλο ζήτημα παραπέμφθηκε κατά τη πάγια κυβερνητική τακτική  για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας. Κάτι που έχει γίνει και για πολλές άλλες αποφάσεις του ΣτΕ που δεν συμβαδίζουν με τη κυβερνητική πολιτική. (το ΣτΕ αποφάσισε για την άμεση εκπομπή προγράμματος της ΕΡΤ, που μέχρι σήμερα ακόμη δεν έχει λειτουργήσει).

Εκτός των παραπάνω η κατάσχεση οφείλει να γίνεται με επίδοση στην Τράπεζα εγγράφου που πρέπει να περιέχει ακριβή περιγραφή του εκτελεστού τίτλου και της απαίτησης δυνάμει της οποίας γίνεται η κατάσχεση, το ποσό για το οποίο επιβάλλεται η κατάσχεση , επιταγή στην τράπεζα να μην καταβάλει σε εκείνον που γίνεται η κατάσχεση και διορισμό αντικλήτου στην κατοικία του δικαιούχου. Η τράπεζα από τη μεριά της έχει άλλες υποχρεώσεις. Είναι φανερό ότι τόσο το Υπουργείο Οικονομικών , όσο και τα τραπεζικά ιδρύματα δεν έχουν τηρήσει τα προβλεπόμενα από το νόμο.

Με την έναρξη των εργασιών της ολομέλειας της Βουλής ο ΣΥΡΙΖΑ θα επαναφέρει το ζήτημα αλλά μέχρι τότε οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να ασκήσουν όλα τα νόμιμα μέσα για την ανάκληση των παράτυπων και παράνομων πράξεων της κυβέρνησης και των τραπεζών. 

Έκθετη και υπόλογη η Κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος για την απόφαση διάσπασης και ξεπουλήματος της Αγροτικής Τράπεζας.

Προς τον  κ Υπουργό  Οικονομικών

Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα προκύπτει ότι το κόστος του ελληνικού Δημοσίου από τη μεταβίβαση της «καλής» Αγροτικής Τράπεζας, που είχε υπολογισθεί σε 6,67 δις κατά την προσωρινή αποτίμηση (27-7-2012) και σε 7.474.717.000 ευρώ κατά την οριστική αποτίμηση (23-1-2013), τελικά κόστισε περισσότερα από 9 δις ευρώ, λόγων αρχικών «συντηρητικών υποθέσεων» από την Τράπεζα της Ελλάδας.

Από τις απαντήσεις, που δόθηκαν σε ερώτηση του Ευρωβουλευτή του  ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Νίκου Χουντή από τον αρμόδιο επίτροπο οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων της ΕΕ Olli Rehn, προκύπτουν σοβαρές ευθύνες της Διοίκησης της Τράπεζας της Ελλάδος που έχει την αρμοδιότητα και τη δικαιοδοσία για την έκδοση των σχετικών αποφάσεων.

Την ίδια στιγμή που με 4,9 δισ. θα μπορούσε να είχε γίνει η απαραίτητη ανακεφαλαιοποίηση της Αγροτικής Τράπεζας(βάσει των εκτιμήσεων της Τράπεζας της Ελλάδος στα τέλη του 2012) τελικά κόστισε στους έλληνες φορολογούμενους, πέρα από την απώλεια της ίδιας της ΑΤΕ, περισσότερα από 9 δις ευρώ. Δηλαδή με πολύ λιγότερα κεφάλαια, η Αγροτική Τράπεζα θα μπορούσε να ανακεφαλαιοποιηθεί, να παραμείνει ως Δημόσια Τράπεζα και να αναπροσανατολιστεί ώστε να συμβάλλει στην ανάπτυξη της ελληνικής αγροτικής οικονομίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Αυτό συνέβη γιατί στο επίσημο ποσό των 7.470.717.000 ευρώ (διαφορά ενεργητικού και παθητικού κατά την οριστική αποτίμηση της ΑΤΕ στις 28-1-2013)  δεν είχαν συνυπολογισθεί «570.000.000 ευρώ για κεφαλαιακή ενίσχυση,  300.000.000 ευρώ από το κέρδος της πώλησης των ομολόγων στο Ελληνικό Δημόσιο, 200.000.000 ευρώ από την υπεραξία των μετοχών που κατείχε η  ΑΤΕ (επενδυτικό χαρτοφυλάκιο), που μεταβιβάσθηκαν στην Τράπεζα Πειραιώς, αλλά και μέρος των προβλέψεων της ΑΤΕ, το σύνολο των οποίων στις 30-6-2012 ήταν 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ».

Με βάση την Έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας για την ανακεφαλαιοποίηση και την αναδιάταξη του τραπεζικού τομέα, που βασίσθηκε στη διαγνωστική μελέτη της Black Rock για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, η ΑΤΕ θα μπορούσε να είχε ανακεφαλαιοποιηθεί με 4,92 δισ. ευρώ και, λαμβάνοντας υπόψη τις υπεραξίες ομολόγων και μετοχών από τον Δεκέμβριο του 2011 έως τον Δεκέμβριο του 2012, με 3,8 δισ. ευρώ.

Κατόπιν των παραπάνω ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:

1. Γιατί επιλέχθηκε η «ακριβότερη» λύση της διάσπασης της ΑΤΕ σε «καλή» και «κακή» και πώλησης της «καλής» στη Τράπεζα Πειραιώς από την οικονομικότερη λύση της ανακεφαλαιοποίησης της και της συνέχισης της αυτόνομης λειτουργίας της ;
2. Γιατί αποφασίσθηκε να μεταβιβαστεί σε ιδιωτική τράπεζα το υγιές τμήμα της Αγροτικής με αποτέλεσμα τελικά να εξαφανισθεί η Αγροτική Τράπεζα, που θα μπορούσε να συμβάλλει στην ανάπτυξη της ελληνικής αγροτικής οικονομίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων;
3. Πώς έγινε ο διαχωρισμός προβλέψεων, ύψους περίπου 3,1 δισεκατομμύρια EUR, μεταξύ της «καλής» και της «κακής» ΑΤΕ ;
4. Τι προτίθεται να πράξει το Ελληνικό Δημόσιο για την ζημία  που υπέστη (απώλεια κερδών) από τις «λάθος εκτιμήσεις» του εκτιμητή;
5. Δεδομένου ότι σημαντικό μέρος των κερδών για την Τράπεζα Πειραιώς από την εξαγορά της ΑΤΕ προέκυψαν από κέρδος πώλησης των ομολόγων στο Ελληνικό Δημόσιο καθώς και από άλλες αποφάσεις (Υποεκτιμήσεις) του Ελληνικού Δημοσίου, αυτό δεν αποτελεί έμμεση επιδότηση της Τράπεζας Πειραιώς από το Ελληνικό Δημόσιο; 

Η κυνική ομολογία του ΔΝΤ επιβεβαιώνει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ για άμεση αλλαγή πολιτικής και παραίτηση της συγκυβέρνησης

Δήλωση του Βαγγέλη Αποστόλου:

Με την κυνική ομολογία του το ΔΝΤ επιβεβαιώνει τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες των πολιτών της χώρας μας ότι η τρόϊκα δεν «έσωσε» την Ελλάδα αλλά τα συμφέροντα των τραπεζών και των αγορών επιβάλλοντας ανορθολογικούς όρους στον νέο δανεισμό και στη δημοσιονομική πολιτική.

Τώρα παραδέχονται – αφού έχουν διαλύσει το παραγωγικό και κοινωνικό ιστό της Ελληνικής κοινωνίας - ότι χρειαζόταν πιο μεγάλο κούρεμα από την αρχή της επέμβασης, ότι οι «προβλέψεις» για ανάπτυξη διαψεύσθηκαν παταγωδώς και ότι με την επιδείνωση της ύφεσης οι δημοσιονομικοί στόχοι έχουν γίνει «άπιαστο όνειρο».

Η ομολογία αυτή επιβεβαιώνει την αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ από την αρχή των μνημονίων για την ακολουθούμενη πολιτική και την αναγκαιότητα αλλαγής κυβέρνησης και δημοσιονομικής πολιτικής.

Τσίπρας: Με προτάσεις, αγώνες και ήθος θα ανατρέψουμε τρόικα και τρικομματική (*)

(*) Από το www.beta.avgi.gr

Τρεις προϋποθέσεις για την επιτυχία μιας διαπραγμάτευσης με την Τρόικα, η οποία δεν θα μπορεί παρά να έχει το χαρακτήρα σύγκρουσης, προσδιόρισε ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε νωρίτερα με θέμα τις εξελίξεις σε Ελλάδα και Κύπρο. "Κυβέρνηση που πιστεύει στις δυνάμεις της, αποφασισμένο λαό και συνεργασία με τις χώρες του νότου προκειμένου να αποκρουσθούν οι εκβιασμοί" είπε ο Αλέξης Τσίπρας χαρακτηριστικά. Αποσαφήνισε ότι θεωρεί τις διαπραγματεύσεις αμιγώς πολιτικές και ουδόλως τεχνικές η απλώς οικονομικές και κατήγγειλε την κυβέρνηση, η οποία άφησε την Κύπρο απελπιστικά μόνη στον εκβιασμό των δανειστών και της Τρόικας. Ακόμα, εξαπέλυσε επίθεση στους κυβερνητικούς εταίρους στην Ελλάδα τους οποίους κατηγόρησε ότι είναι ανιστόρητοι, δεν γνωρίζουν ή δε θέλουν να θυμόμαστε εμείς τον ρόλο που έπαιξαν ιστορικά κάποια σημαντικά «όχι». Είναι πια σαφές, είπε, ότι το διαφημισμένο πρόγραμμα σταθεροποίησης και ανάπτυξης δεν ήταν παρά μόνο μια φούσκα και το μόνο που υπάρχει είναι η επέλαση των δανειστών στη ρημαγμένη αυτή χώρα, για να αρπάξουν όσα μπορούν.

Ερωτηθείς για την πιθανή ακύρωση της συγχώνευσης των τραπεζών Εθνικής και Eurobank κατ'απαίτηση της Τρόικας, ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε πως είναι απαράδεκτο να μην τίθενται υπό κρατικό έλεγχο το τραπεζικό σύστημα, παρότι ανακεφαλαιοποιείται με χρήματα του Δημοσίου και διερωτήθηκε πως είναι δυνατόν να παραμένουν στη θέση τους οι διοικήσεις των τραπεζών που τις χρεοκόπησαν. Ο Γιάννης Δραγασάκης από την πλευρά του αναρωτήθηκε ποιος παίρνει τις αποφάσεις, αφού επισήμως δεν έχει υπάρξει καμία αλλαγή στην απόφαση της κυβέρνησης για αναδιάρθρωση του τραπεζικού τομέα.

Στο ευρύτερο θέμα της διάσωσης των τραπεζών με συμμετοχή και των καταθετών (bail in), ο Αλέξης Τσίπρας παραδέχτηκε πως η μέθοδος που ακολουθήθηκε στην Κύπρο, δεν είχε προβλεφθεί από την Αξιωματική αντιπολίτευση. "Οι αυτοκαταστροφικές επιλογές καταδεικνύουν το στρατηγικό αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η Ε.Ε. Ακολουθώντας την πολιτική της λιτότητας" ανέφερε συγκεκριμένα. Ως λογική συνέπεια του παραπάνω, ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπει και την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού, αφού ο κεντρικός συμβολισμός της Ευρώπης, ως έννοιας ταυτισμένης με την ασφάλεια, την ανάπτυξη και την ευημερία, μετατρέπεται σήμερα σε έννοια ταυτισμένη με το φόβο και την επιβολή. "Εμείς ήμασταν πάντοτε σκεπτικιστές, αφού είμαστε με την Ευρώπη των λαών και οχι των αγορών" είπε ο Αλέξης Τσίπρας και συνέχισε "Αντιευρωπαική είναι η ηγεμονία των χρηματοπιστωτικών αγορών και της Γερμανίας".

Στο δίλημμα ευρώ η δραχμή ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ξεκαθάρισε πως πρόκειται για πλαστό δίλημμα και πως για τον ΣΥΡΙΖΑ το βασικό επίδικο είναι η ανατροπή των πολιτικών λιτότητας και οχι το νόμισμα καθαυτό. "Στόχος μας είναι να σώσουμε την Ελλάδα εντός του ευρώ και οχι το ευρώ στην Ελλάδα πάσει θυσία όπως μας λένε". Ο Αλέξης Τσίπρας επεσήμανε ακόμα πως η έξοδος μιας χώρας από το κοινό νόμισμα αφορά όλη την ευρωζώνη και πως δεν έχουν δοκιμαστεί ακόμη οι εκβιασμοί περί της εξόδου μιας χώρας.

Στα ερωτήματα των εκπροσώπων του Τύπου για το εύρος των πιθανών συνεργασιών μιας κυβέρνησης της αριστεράς, ο Αλέξης Τσίπρας απάντησε πως θα χρειαστεί να συγκροτηθεί μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας, πράγμα που επιβάλει σχεδιασμό έξω από τα αναμενόμενα πολιτικά ορθά πλαίσια ώστε να συσπειρώνει όλους τους Ελληνες και τις Ελληνίδες. Κάνοντας υπόμνηση στην πρώτη κυβέρνηση Τσάβες στη Βενεζουέλα η οποία αποτελούνταν ακόμα και από πρόσωπα προερχόμενα από το χώρο της δεξιάς αναρωτήθηκε αν πιστεύει κανείς οτι αυτή ήταν μια συντηρητική κυβέρνηση. Στο ερώτημα για πιθανή συνεργασία με πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ξεκαθάρισε πως η συνεργασία είναι επιθυμητή με όσους θέλουν να προσφέρουν ανιδιοτελώς, αλλά οτι σε καμιά περίπτωση δεν θα μετατραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε σούπερ μάρκετ ευκαιριών για άστεγους πολιτικούς παράγοντες. "Μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι θα πρόκειται για κυβέρνηση της αριστεράς και μάλιστα της ριζοσπαστικής" δήλωσε ο Α. Τσίπρας εμφατικά.

Ο πρόεδρος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όμως αναφέρθηκε και στην προανακριτική επιτροπή για λίστα Λανγκάρντ λέγοντας πως κυβέρνηση και Media προσπάθησαν να συγκαλύψουν την υπόθεση, φορτώνοντας τα πάντα στον πρώην υπουργό οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου και προεξοφλώντας την αθωότητα Βενιζέλου. "Ακόμα σημαντικότερο όμως, είναι πως το ΣΔΟΕ δεν μας έχει ενημερώσει τι έχει κάνει με αυτές τις καταθέσεις αν έχουν φορολογηθεί η όχι¨ , είπε ο Α. Τσίπρας. Για τις αποκρατικοποιήσεις, ο Α. Τσίπρας είπε πως είναι παράλογες αφού τα αναμενόμενα έσοδα θα είναι σταγόνα στον ωκεανό του χρέους, όμως επέστησε την προσοχή στο ΤΑΙΠΕΔ το οποίο λειτουργεί αντισυνταγματικά και σε καθεστώς παρανομίας, όπως κατήγγειλε. "Η διαφάνεια είναι απαίτηση μας. Κανείς να μην πιστεύει ότι μπορεί να βγει εκτός της συνταγματικής και νομικής νομιμότητας".

Αποσπάσματα της ομιλίας Α.Τσίπρα στο LSE

Οι πολιτικές της λιτότητας οι οποίες επιβλήθηκαν στην Ευρώπη, όχι μόνο από την Ευρωζώνη, αλλά επίσης από το Ηνωμένο Βασίλειο, δε μοιάζει να προσφέρουν μια βιώσιμη έξοδο από την κρίση. Δε μοιάζει να αποτελούν καν προϋποθέσεις για μια τέτοια έξοδο. Αντιθέτως, εξαρτώνται από την κρίση κάνοντας τη δυνατότητα μιας μελλοντικής εξόδου από αυτήν ακόμα πιο δύσκολη. Αυτό φαίνεται πως είναι το συμπέρασμα όχι μόνο της Αριστεράς αλλά και ανεξάρτητων αναλυτών όμως ο Martin Wolf και ο Wolfgang Munchau των Financial Times.

Φωτο από www.left.gr

Ποια είναι η εναλλακτική πρόταση; Και ποια είναι η εναλλακτική πρόταση συγκεκριμένα για την Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έχει πει ότι η μελλοντική κυβέρνηση πρέπει να βάλει ένα τέλος σε αυτές τις πολιτικές, ενώ θα πρέπει παράλληλα να επαναδιαπραγματευθεί τη δανειακή σύμβαση με τους δανειστές μας. Έχει υποστηριχθεί μια οικονομικά βιώσιμη στρατηγική μπορεί να παραδειγματιστεί από την Συμφωνία για το Χρέος του Λονδίνου το 1953 η οποία έδωσε το έναυσμα της ανάπτυξης της Γερμανικής οικονομίας. Μια στρατηγική η οποία δημιούργησε το «οικονομικό θαύμα» της μεταπολεμικής εποχής. Επιτρέψτε μου να επιστήσω την προσοχή σας σε αυτό το σημείο: χωρίς την συμφωνία του Λονδίνου δε θα υπήρχε τέτοιο θαύμα. Ένα κούρεμα του χρέους, μια τεράστια επένδυση δια του σχεδίου Μάρσαλ, όροι χρηματοδότησης που συνδέονται με την παραγωγή και τους ρυθμούς ανάπτυξης ήταν κεντρικοί πυλώνες μιας τέτοιας συμφωνίας.

Μετά τις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ έχασε οριακά την εκλογική μάχη, αναδείχτηκε η μια μελέτη μετά την άλλη δείχνοντας το τεράστιο κόστος της πιθανότητας εξόδου της Ελλάδας, η Grexit όπως έγινε γνωστή. Και η κα Merkel και η κα Lagarde παραδέχτηκαν ότι ευρωζώνη για να συνεχίσει να υπάρχει πρέπει να παραμείνει ολόκληρη. Η απειλή της Grexit ήταν κρίσιμης σημασίας για εκλογική στροφή υπέρ των κομμάτων της λιτότητας. Μετά τις εκλογές, όλα τα κόμματα ξαφνικά άρχισαν να μοιράζονται μια οξεία συνειδητοποίηση των συστημικών κινδύνων που αντιμετωπίζουν.

Οι νεοφιλελεύθεροι υποστηρίζουν ότι μία απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος θα μπορούσε να διασφαλίσει το ότι η χρηματοδότηση θα κινούνταν  προς την κατεύθυνση όπου θα υπήρχε πραγματική ανάγκη. Αυτό είναι ξεκάθαρο ότι δεν έχει συμβεί.  Το χρηματοπιστωτικό σύστημα υπήρξε ανέκαθεν έτοιμο να πυροδοτήσει με φούσκες τις αγορές συναλλάγματος, τις χρηματαγορές, τις αγορές ακινήτων και βεβαίως όλα αυτά τα καινούργια χρηματοοικονομικά εργαλεία τα οποία εμφανίστηκαν μόλις η οικονομική κρίση εξαπλώθηκε. Τα θύματα της χρηματιστηριοποίησης της οικονομίας και της κοινωνίας αποτελούν οι φτωχοί , οι άστεγοι, οι φτωχοί εργαζόμενοι, οι επισφαλώς απασχολούμενοι και κυρίως αυξανόμενα τμήματα της μεσαίας τάξης.

Το τελευταίο αποτελεί ένα νέο, αλλά δυνητικά εκρηκτικό φαινόμενο. Μέσω της εκπαίδευσης, οι εκσυγχρονιστές, από τον Tony Blair έως τον Κώστα Σημίτη, υπόσχονταν ότι η μεσαία τάξη  θα μπορούσε να επιβιώσει από τις διαταραχές που  προκαλούσε η παγκοσμιοποίηση. Όμως φοιτητές  προερχόμενοι  από τη μεσαία τάξη όχι μόνο από την Ελλάδα, αλλά και από το Κάιρο, τη Βαρκελώνη ή τη Λισσαβώνα, έχοντας αποκτήσει τους μεταπτυχιακούς τους τίτλους σπουδών από το LSE, στους  τομείς των χρηματιστηριακών  είτε  στη  διοίκηση επιχειρήσεων, φαίνεται ότι επέστρεφαν στις πατρίδες τους πριν από την κρίση για να δουλέψουν στις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις ή καταλήγοντας άνεργοι. Το φαινόμενο ακόμα των «αγανακτισμένων πολύ» ήταν ένα φαινόμενο που άγγιξε κατά κύριο λόγο τη μεσαία τάξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ συνέβαλε και δέχτηκε επιρροές από αυτό το κίνημα. Και έχουμε πλήρη γνώση, όπως και ο Peter Wilby που για καιρό  επιχειρηματολογούσε στις σελίδες του New Statement και της Guardian, ότι οι ανισότητες αποτελούν επίσης ζήτημα για τη μεσαία τάξη.

Μία δημοκρατική έξοδος

Από την αρχή της κρίσης,   όσον  αφορά στις  δημοκρατικές διαδικασίες τα πράγματα  έχουν χειροτερέψει με γρηγορότερους ρυθμούς από ότι στον οικονομικό τομέα:

- Οι οικονομικές αποφάσεις που ελήφθησαν ανάμεσα στην Γερμανία και τη Γαλλία επιβάλλονται χωρίς καν την πρόφαση της διευρυμένης  προσπάθειας  διαβούλευσης.

- Η  επιβολή  τεχνοκρατών, όπως ο Μάριο Μόντι στην Ιταλία και ο Λουκάς Παπαδήμος στην Ελλάδα.

- Ζητήθηκε από τους  πολιτικούς ηγέτες του Νότου  να υπογράψουν  τις πολιτικές λιτότητας, ακόμη και πριν την διεξαγωγή των εκλογών.

Σε κάθε περίπτωση, οι ηγέτες της κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς  πιθανά να κάνουν σύντομα μια στροφή 180 μοιρών μετά τις εκλογές. Στην Ελλάδα, τα τρία κόμματα που συγκροτούν την τωρινή κυβέρνηση προχώρησαν στις τελευταίες εκλογές με εξαγγελία την επαναδιαπραγμάτευση των προγραμμάτων προσαρμογής , καταλήγοντας όμως στην συνέχεια σε μια πορεία λίγο πολύ πανομοιότυπη με την προηγούμενη.

Δίκαιο, σταθερό και αναπτυξιακό φορολογικό σύστημα για έξοδο από την κρίση

Αλέξης Τσίπρας: Ομιλία στο πανεπιστήμιο Columbia των ΗΠΑ

Φίλες και φίλοι, 

Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. 

Νομίζω ότι η επίσκεψη μας στις ΗΠΑ έχει ήδη αποδειχθεί χρήσιμη τόσο για εμάς όσο και για πολλούς και πολλές οι οποίοι είχαν ακούσει για τον ΣΥΡΙΖΑ από τρίτους και τώρα αξιοποίησαν τη δυνατότητα να μας ακούσουν και από κοντά. Χωρίς διαμεσολαβήσεις που καμία φορά υπόκεινται στον παραμορφωτικό φακό της πολιτικής σκοπιμότητας. 

Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, όπου έγινε επιλογή χρηματοπιστωτικής επέκτασης, η Ευρώπη επέλεξε το δρόμο των σκληρών προγραμμάτων λιτότητας για την αντιμετώπιση της κρίσης. Και ιδιαίτερα η Ελλάδα αντιμετωπίστηκε ως ο πειραματικός σωλήνας εφαρμογής βάρβαρων νεοφιλελεύθερων επιλογών. Επιλογών που δεν οδήγησαν τη χώρα απλά στη παγίδα της ύφεσης, αλλά μπροστά σε μια πρωτοφανή ανθρωπιστική κρίση.

Θέλω να ξεκαθαρίσω από την αρχή το εξής. Εμείς γνωρίζουμε ότι η ελληνική οικονομία είχε τα δικά της ενδογενή προβλήματα. Προβλήματα δομικά με βαθιές ρίζες. Τα έχουμε επισημάνει και έχουμε ασκήσει και την κριτική μας.
Δεν είναι αυτά όμως που δημιούργησαν την κρίση στην Ελλάδα. Η κρίση, άλλωστε δεν είναι ελληνική. Δεν την προκάλεσαν οι ενδογενείς αδυναμίες, ενδεχομένως να την επιδείνωσαν, αλλά δε τη προκάλεσαν.

Ο ελληνικός λαός είναι ένας εργατικός λαός, αλλά δυστυχώς συκοφαντήθηκε άγρια από την πολιτική του ηγεσία. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα υγιείς επιχειρήσεις κλείνουν και εκπαιδευμένοι άνθρωποι φεύγουν από τη χώρα. Όχι γιατί είναι τεμπέληδες αλλά γιατί το πιστωτικό σύστημα έχει σταματήσει να λειτουργεί και το κράτος αντί να βοηθά υπονομεύει δυνατότητες ανάπτυξης. Οι τράπεζές μας δεν μπορούν ούτε να δανειστούν ούτε να δανείσουν, παρόλο που επρόκειτο για τραπεζικό σύστημα το οποίο δεν είχε εκτεθεί στον υπερδανεισμό στα στεγαστικά δάνεια και στις τιτλοποιήσεις, απ’ όπου ξεκίνησε η κρίση. Και αυτός ο φαύλος κύκλος περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα.

Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε χώρα αναφοράς για όποιον θέλει να μελετήσει το πώς η πολιτική της ύφεσης καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό. 
Για όποιον θέλει να καταλάβει πώς τα προγράμματα λιτότητας αδυνατούν να λύσουν το πρόβλημα του χρέους. Για όποιον θέλει να δει πώς μια κυβέρνηση καταφέρνει να προστατεύσει τους μεγάλους φοροφυγάδες που έχουν καταθέσεις στις τράπεζες του εξωτερικού.  

Η επικρατούσα άποψη είναι ότι ο κύκλος της ύφεσης που σας περιγράφω ξεκίνησε εξαιτίας του υπερδανεισμού του ελληνικού κράτους κατά την περίοδο που προηγήθηκε του Κραχ του 2008. Ωστόσο από πλευράς ανάλυσης δεν βοηθά στην προσπάθειά μας να κατανοήσουμε τα αίτια της κρίσης. Είναι κάπως σαν να λέμε ότι ένας ασθενής που πάσχει από καρκίνο, πονάει. Αυτό μπορεί πράγματι να ισχύει όμως η συγκεκριμένη παρατήρηση δεν μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς προκάλεσε τον καρκίνο, τι τύπο καρκίνου έχει ή ποια θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην ίασή του. 

Το χρέος, όπως και ο πόνος, είναι το σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος.
Δεν είναι η αιτία.

Ωστόσο αν δούμε τα στοιχεία, χρονιά με χρονιά, όπως ήταν διαθέσιμα ανά έτος, αυτά που χρησιμοποιούσαν όσοι λαμβάνουν αποφάσεις, το ερώτημα δεν είναι ο υπερδανεισμός του δημοσίου. Το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ είχε διατηρηθεί σταθερό γύρω στο 100% καθ΄ όλη τη δεκαετία πριν το 2008. Αλλά αυτό που είναι παράδοξο είναι ότι την ίδια περίοδο, ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, όπως μετριέται από την (ονομαστική) αύξηση του ΑΕΠ κάθε έτος, έφταναν μέχρι και το 10% (2003), το χρέος παρέμεινε σταθερό ως ποσοστό του ΑΕΠ.  Σε αντίθεση με την κοινή λογική που λέει ότι όταν υπάρχει μεγέθυνση, το δημόσιο χρέος μπορεί να μειωθεί.

Στην αρχή έγινε προσπάθεια αυτό να δικαιολογηθεί με το τέχνασμα ότι το χρέος παρέμενε σταθερό επειδή δήθεν υπήρχαν υπερβολικές δημόσιες δαπάνες. Ωστόσο, οι δημόσιες δαπάνες, αν αφαιρέσουμε τους τόκους, ήταν μικρότερες ως ποσοστό του ΑΕΠ από τον μέσο όρο της ευρωζώνης. Αντίθετα, εκεί όπου υπήρχε η απόκλιση ήταν στα δημόσια έσοδα και μάλιστα στα έσοδα από τη φορολογία του πλούτου και του κεφαλαίου, στη άμεση φορολόγηση των υψηλών εισοδημάτων. Αυτή είναι η αιτία του υψηλού χρέους της Ελλάδας. Έχουμε υπολογίσει ότι αν τα έσοδα ήταν κοντά στο μέσο όσο της ευρωζώνης, όσο κοντά ήταν και οι δαπάνες, θα αντιμετωπίζαμε την κρίση του 2008 με χρέος μικρότερο της Γερμανίας, δηλαδή γύρω στο 80% του ΑΕΠ.

Εδώ αναδεικνύεται ένα θέμα που απασχολεί και εσάς. Όπως, πρόσφατα, το έθεσε ο αμερικανός οικονομολόγος και νομπελίστας Krugman (New York Times), το ζήτημα είναι ταξικό. Θα πληρώσουν οι πλούσιοι αυτά που τους αναλογούν ώστε να διατηρηθούν οι δομές του κοινωνικού κράτους;

Στην Ελλάδα, επιλέχθηκε η μείωση των κοινωνικών δαπανών, των μισθών και κοινωνικών-οικονομικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνταξιούχων, πρίν εκδηλωθεί η κρίση και ως μέσο διαχείρισης της κρίσης. Την ίδια στιγμή, η φοροδιαφυγή και οι φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους, δημιουργούσαν λιγότερα έσοδα και αύξηση του χρέους.

Όμως, βασική αιτία της κρίσης βρίσκεται στη δομή της ευρωζώνης. Ο λόγος είναι διπλός: οι χώρες μας είναι μέρος μιας άσχημα σχεδιασμένης Νομισματικής Ένωσης και συγχρόνως η πολιτική που προκρίθηκε από την Ε.Ε για να διαχειριστεί την κρίση του 2008, έβλεπε την ύφεση ως θεραπεία.

Μια νομισματική ένωση που έκανε δύο πράγματα:

- Αφαίρεσε από τις οικονομίες μας την ικανότητα να απορροφήσουν ένα σοκ, σε περίπτωση που μας χτυπήσει μια παγκόσμια ή περιφερειακή κρίση.

- Και φρόντισε ώστε, όταν ήρθε το σοκ, να είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο!

Γιατί μεγαλύτερο; Επειδή, κατά τη διάρκεια των «καλών εποχών», η νομισματική μας ένωση οδήγησε σε γιγαντιαίες ροές κεφαλαίων από τις πλεονασματικές χώρες στις ελλειμματικές. Οι ροές δημιούργησαν φούσκες που, με τη σειρά τους, δημιούργησαν την εντύπωση της ανάπτυξης (μεγέθυνσης) και της προόδου. Σας θυμίζω ότι δεν υπάρχει ομοσπονδιακός προϋπολογισμός στην Ευρώπη, ούτε επιδόματα ανεργίας που πληρώνονται από κεντρικό προϋπολογισμό. Δηλαδή δεν υπάρχουν αυτόματοι σταθεροποιητές. 

Ωστόσο εδώ συνέβαλε ο δεύτερος παράγοντας ώστε να οδηγηθούμε στη καταστροφή. Αυτός έχει να κάνει με την ευρωπαϊκή διαχείριση της κρίσης. Αυτή διαμορφώθηκε μετά τον Οκτώβριο του 2008 και θυμόμαστε όλοι τις συγκρούσεις στις συνόδους των G20 μεταξύ των ΗΠΑ και των ηγεμονικών δυνάμεων της Ε.Ε. Για να μην σας κουράσω με γνωστά πράγματα, θυμίζω μόνο ότι ο τότε προεδρεύων της Ε.Ε, ο κ. Τοπόλανεκ είχε χαρακτηρίσει την επιλογή Ομπάμα, να αυξήσει τα ελλείμματα για να αναχαιτιστεί η αύξηση της ανεργίας ως «δρόμο για την κόλαση». Αυτή η ρήση συνόψιζε με τον καλύτερο τρόπο την αντίληψη που υπερίσχυσε στην Ε.Ε. Η απόφαση ήταν να χρησιμοποιηθεί η ύφεση ως εργαλείο, ώστε να επιταχυνθούν μία σειρά νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις στην Ε.Ε, που το προηγούμενο διάστημα ήταν πολιτικά δύσκολο να δρομολογηθούν με γρήγορους ρυθμούς. 

Τα προγράμματα λιτότητας, οι περικοπές των δημοσίων δαπανών και η απειλή εξόδου από τις αγορές θεωρήθηκαν βασικά στοιχεία τα οποία θα έπειθαν το πολιτικό σύστημα να πειθαρχήσει στα προγράμματα λιτότητας, στις μειώσεις μισθών και στο περιορισμό του κοινωνικού κράτους. Στην Ελλάδα, το κράτος δεν χρεοκόπησε άμεσα, παρόλο που είχε δανειστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Η οικονομική ύφεση στην Ελλάδα ξεκινά μετά την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου, ξεκινά από το καλοκαίρι του 2010. Μία συμφωνία στην οποία υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες οδηγηθήκαμε, ενώ ένα μήνα πριν είχαμε δανειστεί μέσω ομολόγων με 6% επιτόκιο, όταν η Ιταλία και η Ισπανία κρατήθηκαν εκτός Μνημονίου, πληρώνοντας για 1 χρόνο γύρω στο 7%.

Αν παρακολουθήσετε την πορεία των spreads θα δείτε ότι δεν ακολούθησαν ανοδική πορεία από το 2008. Πρώτα αυξήθηκαν, την εποχή όπου λεγόταν ότι δεν θα υπάρξει βοήθεια σε καμία χώρα της Ε.Ε. Μετά μειώθηκαν όταν έγιναν δηλώσεις ότι θα λειτουργήσει η «κοινοτική αλληλεγγύη».  Και μετά ξανααυξήθηκαν, όταν διευκρινίστηκε ότι η κοινοτική αλληλεγγύη θα ήταν στα λόγια μόνο, ή με όρους Μνημονίου. Αυτό δείχνει, ότι εδώ ρόλο έπαιξαν, όχι τα συγκεκριμένα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας, που έχουν ιστορικό βάθος. Όχι μόνο η λανθασμένη αρχιτεκτονική, αλλά η πολιτική διαχείριση της κρίσης από την Ε.Ε και η επιθυμία του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα να εντάξει τη χώρα σε ένα πρόγραμμα που θα την ανάγκαζε να εφαρμόσει νεοφιλελεύθερες πολιτικές που παλιότερα είχαν συναντήσει μεγάλη κοινωνική αντίδραση.

Από την στιγμή που ψηφίστηκε το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής η πορεία, όπως τότε είχαμε αναλύσει, ήταν προδιαγεγραμμένη σε μία βαθιά, χωρίς προηγούμενο ύφεση. Στην αρχή χρεοκόπησε το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή τέθηκε εκτός αγορών. Στη συνέχεια, οι τράπεζες που είχαν δανείσει το κράτος επίσης χρεοκόπησαν. Στη συνέχεια, οι επενδυτές χρεοκόπησαν. Σύντομα, ολόκληρη η χώρα είχε καταρρεύσει.

Δεδομένης της δομής της ευρωζώνης, όπου τα κράτη, χωρίς μία Κεντρική Τράπεζα από πίσω τους, έπρεπε να βάλουν πλάτη στην πτώχευση των τραπεζών. Και όπου οι τράπεζες έπρεπε να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση των χρεοκοπημένων κρατών, ήταν αναπόφευκτο ότι η θανάσιμη αγκαλιά μεταξύ αφερέγγυων τραπεζών και αφερέγγυων κρατών, θα οδηγούσε σε φαινόμενο ντόμινο.

Σε εκείνο το σημείο, η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνήθηκε να δει κατάματα τα διαρθρωτικά ρήγματα στην καρδιά της νομισματικής ένωσης.

- Αποφάσισαν ότι ήταν καλύτερα να προσποιούνται ότι αυτό είναι απλώς μια κρίση δημόσιου χρέους, από το να παραδεχτούν ότι έχουν σχεδιάσει μια νομισματική ένωση-έκτρωμα.
- Αποφάσισαν να επιβάλουν λιτότητα σε υπό κατάρρευση οικονομίες, εξασφαλίζοντας έτσι ότι ο ρυθμός της κατάρρευσης θα επιταχυνθεί. Με τον τρόπο αυτό, επέφεραν μια ύφεση που δεν ήταν απαραίτητο να έχουμε..
- Παράλληλα συντελέσθηκε και συνεχίζει να συντελείται μία μεγάλη αναδιανομή πλούτου, εισοδημάτων, ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων και ισχύος. 

Παρόλη την ύφεση, τα εισοδήματα των μισθωτών, των ελευθέρων επαγγελματιών και των μικροεπιχερηματιών έχουν καταρρεύσει, ταχύτερα από την ύφεση και προβλέπεται, από την ίδια την Ε.Ε αυτό να συνεχίζεται μέχρι το 2016. Ενώ αντίθετα, όπως προβλέπει η ίδια η Ευρωπαϊκή επιτροπή, μεταξύ 2010-2016 τα ακαθάριστα κέρδη (ακαθάριστο λειτουργικό πλεόνασμα), θα έχει αυξηθεί κατά 10%
- Και επιμένουν ακόμα σε αυτό.
- Με τεράστιο ανθρώπινο κόστος.
- Και με ένα φοβερό κόστος για τη δημοκρατία.

Κυρίες και κύριοι,

Το συμπέρασμα από όσα σας περιγράφω είναι ότι η Ευρώπη, δυστυχώς, δεν έλαβε κανένα μάθημα από τα παθήματα της ιστορίας. Από τα παθήματα της κρίσης του 1929 που μας δίδαξαν ότι, εάν η πολιτική τάξη αποτύχει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες αυτής της κατάρρευσης και η οικονομική κάμψη μετατραπεί σε ύφεση, τότε οι Ναζί δεν θα αργήσουν να βρεθούν σύντομα στο Κοινοβούλιο. Και στο Κοινοβούλιο της χώρας μου είμαστε υποχρεωμένοι κάθε μέρα να καθόμαστε απέναντι από μια πτέρυγα των Ναζί κακοποιών που προωθούν τον αντισημιτισμό και χαιρετούν όπως ο Αδόλφος Χίτλερ.

Αν βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας, ένας από τους λόγους είναι ότι σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, δεν μπορείς να απομονώσεις τον ιό της ύφεσης σε μια μόνο χώρα, σε μια μόνο ήπειρο. Ούτε να απομονώσεις τις κοινωνικές συνέπειες και τους κινδύνους  από την επάνοδο των ιδεολογιών του μίσους 

Έχουμε λοιπόν κοινά συμφέροντα και κοινούς στόχους, να εργαστούμε ώστε να αναχαιτίσουμε τη στρατηγική της ύφεσης, της κοινωνικής διάλυσης και τις ιδέες του μίσους και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Πρέπει να κάνουμε τα πάντα ώστε να δείξουμε πως η ανθρωπότητα έγινε σοφότερη. Έμαθε από τις κρίσεις και τις καταστροφές του παρελθόντος. Να κάνουμε τα πάντα ώστε υψώσουμε τείχος προστασίας της δημοκρατίας απέναντι στο φασισμό και το νεοναζισμό, που επιζητά να πάρει την ιστορική ρεβάνς.

Ομιλία του προέδρου της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα, στο Ινστιτούτο Brookings

Αποτελεί τιμή και ξεχωριστή χαρά για εμένα να βρίσκομαι σήμερα στο Brookings:

•    Ένα ίδρυμα με ισχυρή παράδοση στις τεκμηριωμένες συζητήσεις.
•    Ένα ίδρυμα που μπορεί να καταλάβει τι διακυβεύεται στην Ελλάδα και στην Ευρώπη σήμερα.

Όταν ήμουν μικρός, θυμάμαι τους μεγαλύτερούς μου να μου λένε ότι αν η Αμερική αρπάζει ένα κρύωμα, η Ελλάδα κρεβατώνεται με πνευμονία. Σήμερα, ακούω ότι κάποιοι από τους πολιτικούς σας προειδοποιούν την κυβέρνηση των ΗΠΑ να τους ακούσει αν δε θέλει να γίνει… Ελλάδα. Ένα πράγμα είναι σαφές: οι χώρες μας μπορεί να είναι πολύ διαφορετικές και σε μέγεθος και σε δομές. Ξέρουμε επίσης ότι υπάρχουν σκιές και προβλήματα του παρελθόντος τα οποία θέλουμε να υπερβούμε.

Υπάρχουν όμως και δεσμοί ισχυροί οι οποίοι σε ένα παγκοσμιοποιημένο τοπίο, γίνονται όλο και ισχυρότεροι. Διότι η  δική μας καταστροφή αφορά και εσάς. 
Ένα πράγμα που ως Έλληνας παρατηρώ περπατώντας στους δρόμους σας, είναι ότι η Αμερική δεν βρίσκεται στην κατάσταση κατάθλιψης την οποία δυστυχώς η χώρα μου βιώνει σήμερα. Δεν είδα κλειστά καταστήματα, βλοσυρά πρόσωπα, σημάδια απελπισίας παντού.
•    Η Αμερική απέφυγε την κατάθλιψη μετά το 2008.
•    Προφανώς και εσείς πληρώσατε ένα βαρύ τίμημα μετά την Κρίση του 2008.
•    Η οικονομία σας εξακολουθεί να δυσκολεύεται να ανακάμψει.
•    Το ποσοστό απασχόλησης σας είναι ακόμα οδυνηρά χαμηλό.
•    Ο λαός σας είναι ακόμα ανήσυχος.
•    Εκατομμύρια κόσμου ακόμα δυσκολεύεται να κερδίσει τα προς το ζην.
•    Σχεδόν όλος ο κόσμος παραμένει θυμωμένος με όλους όσοι προκάλεσαν τόσο πόνο.
•    Αλλά την κατάθλιψη την αποφύγατε.

Σε αντίθεση, η Ελλάδα βιώνει μια βαθιά κατάθλιψη. Και λέγοντας αυτό δεν εννοώ βαθιά ύφεση. Εννοώ κατάθλιψη. Θέλω να ξεκαθαρίσω το εξής.

Είναι για εμάς σαφές ότι η ελληνική οικονομία και ο ελληνικός κρατικός μηχανισμός είχαν τα δικά τους ενδογενή προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα είναι δομικά και έχουν βαθιές ρίζες. Δεν δημιούργησαν όμως την κρίση στην Ελλάδα.  Η κρίση δεν είναι ελληνική. Δεν προκάλεσαν την κρίση αλλά την επιδείνωσαν. Και επιτρέψτε μου να πω ότι ο ελληνικός λαός είναι λαός εργατικός. Δυστυχώς όμως συκοφαντήθηκε από την πολιτική του ηγεσία.
Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα

•    Ακόμα και οι υγιείς επικερδείς επιχειρήσεις χρεοκοπούν.

•    Νέοι άνθρωποι υψηλής κατάρτισης με διδακτορικά από Αμερικανικά και Βρετανικά Πανεπιστήμια, δεν μπορούν να βρουν εργασία.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί δεν υπάρχει ένα τέλος σε αυτή τη δίνη; Η βασική απάντηση είναι διότι το πιστωτικό σύστημα έχει σταματήσει να λειτουργεί και το κράτος αντί να βοηθά υπονομεύει δυνατότητες ανάπτυξης. Οι τράπεζές μας δεν μπορούν ούτε να δανειστούν ούτε να δανείσουν. Την ίδια στιγμή: 

•    Το χρεοκοπημένο κράτος μας δανείζεται χρήματα από την Ευρώπη και το ΔΝΤ εκ μέρους των τραπεζών, αλλά αυτά τα κεφάλαια εξαφανίζονται στις μαύρες τρύπες των τραπεζών.
•    Η βιομηχανία μας και ο τομέας των υπηρεσιών μας κείται σε ερείπια ενώ το κράτος επιτίθεται στα μειωμένα εισοδήματα εκείνων που ακόμα εργάζονται για να καλύψουν τα ελλείμματα του.  
•    Μόνο που δεν μπορεί να το επιτύχει αυτό καθότι το δημόσιο χρέος μας αυξάνεται ενώ το εθνικό εισόδημα από το οποίο το χρέος πρέπει να αποπληρωθεί μειώνεται γρήγορα.

Και αυτός ο φαύλος κύκλος περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα.
Υπουργοί της Κυβέρνησης ομολογούν ιδιωτικά ότι κι εκείνοι σκέφτονται ότι οι πολιτικές τους εντείνουν την κρίση -προσθέτοντας ότι δεν έχουν εναλλακτική- ότι αυτές οι πολιτικές τους επιβάλλονται από την Ευρώπη.
Κάθε φορά που η Ελληνική κυβέρνηση κάνει άλλη μια αισιόδοξη ανακοίνωση οι άνθρωποι το συγκρίνουν με την καταστροφή που βλέπουν γύρω τους και χάνουν κάθε πίστη ότι αυτοί οι οποίοι οδηγούν το έθνος ξέρουν τι κάνουν.
Φοβούμαι πως για πολλούς οικονομολόγους αλλά και φοιτητές στον τομέα της Δημόσιας Πολιτικής η χώρα μας έχει μετατραπεί σε ένα εργαστήριο πολιτικών λιτότητας.
•    Αν θέλετε να δείτε με ποιο τρόπο η εφαρμογή προκυκλικών οικονομικών πολιτικών καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό, μετατρέποντας μία ύφεση σε βαθειά Κρίση, ελάτε στην Ελλάδα.
•    Αν θέλετε να δείτε με ποιο τρόπο η επιβολή του μεγαλύτερου προγράμματος δημοσιονομικής πειθαρχίας εν καιρώ ειρήνης, αποτυγχάνει ως προς την αντιμετώπιση της κρίση χρέους, ελάτε στην Ελλάδα.
•    Εάν θέλετε να δείτε με ποιο τρόπο η κλεπτοκρατία καταφέρνει να παραμείνει στην εξουσία έχοντας καταστρέψει ένα ολόκληρο έθνος, ελάτε στην Ελλάδα.
Η επικρατούσα άποψη είναι ότι ο κύκλος της ύφεσης που σας περιγράφω ξεκίνησε εξαιτίας του υπερδανεισμού του Ελληνικού κράτους κατά την περίοδο που προηγήθηκε του Κραχ του 2008. Αυτό δεν είναι αναληθές.
Ωστόσο από πλευράς ανάλυσης δεν βοηθά στην προσπάθεια μας να κατανοήσουμε τα αίτια της κρίσης. Είναι κάπως σαν να λέμε ότι ένας ασθενής που πάσχει από καρκίνο πονάει. Αυτό μπορεί πράγματι να ισχύει όμως η συγκεκριμένη παρατήρηση δεν μπορεί να εξηγήσει τι ακριβώς προκάλεσε τον καρκίνο, τι τύπο καρκίνου ή ποια θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στην ίασή του. Το χρέος, όπως και ο πόνος, είναι το σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος.

Εάν δεν με πιστεύετε ότι το χρέος δεν είναι η αιτία της κρίσης, σκεφτείτε το παράδειγμα της Ιρλανδίας. Ή της Ισπανίας. Τα επίπεδα του δημοσίου χρέους τους το 2008 ήταν χαμηλότερα από αυτά της Γερμανίας. Οι κρατικοί προϋπολογισμοί τους ήταν πλεονασματικοί, εν αντιθέσει με αυτόν της Γερμανίας ο οποίος ήταν ελλειμματικός. Και παρόλα αυτά η Ιρλανδία και η Ισπανία βρέθηκαν στον ίδιο φαύλο κύκλο με την Ελλάδα: περικοπές μισθών, μείωση της ζήτησης, αύξηση της ανεργίας, μετανάστευση, απογοήτευση. Γιατί;
Ο λόγος είναι, βέβαια, ότι οι χώρες μας είναι μέρος μιας άσχημα σχεδιασμένης Νομισματικής Ένωσης. Μιας νομισματικής ένωσης που έκανε δύο πράγματα:
•    Αφαίρεσε από τις οικονομίες μας την ικανότητα να απορροφήσουν ένα σοκ, σε περίπτωση που μας χτυπήσει μια παγκόσμια ή περιφερειακή κρίση.
•    Και φρόντισε ώστε, όταν ήρθε το σοκ, να είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο! Γιατί μεγαλύτερο; Επειδή, κατά τη διάρκεια των «καλών εποχών», η νομισματική μας ένωση οδήγησε σε γιγαντιαίες ροές κεφαλαίων από τις πλεονασματικές χώρες στις ελλειμματικές μας χώρες. Οι ροές δημιούργησαν φούσκες που, με τη σειρά τους, δημιούργησαν την εντύπωση της ανάπτυξης (μεγέθυνσης) και της προόδου.
•    Στην Ισπανία, τα χρήματα που προέρχονταν από τη Γερμανία και αλλού ήταν δανεισμένα από ιδιώτες-επενδυτές. Οι τιμές των κατοικιών αυξήθηκαν, οι άνθρωποι δανείστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τις τράπεζες για να τα αγοράσουν, οι τιμές στη συνέχεια πήγαν ακόμα πιο ψηλά, οι άνθρωποι αισθάνθηκαν πλούσιοι, ξόδεψαν περισσότερο και, ως εκ τούτου, η ισπανική οικονομία αναπτύχθηκε γρήγορα στις πλάτες του ιδιωτικού χρέους.

Στην Ελλάδα, τα χρήματα από τη Γερμανία και αλλού ήταν δανεισμένα από το κράτος, το οποίο τα έδωσε στη συνέχεια στους ιδιώτες-επενδυτές για την κατασκευή δρόμων, Ολυμπιακών εγκαταστάσεων.
Την ίδια στιγμή, η φοροδιαφυγή και οι φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους, δεν επέτρεψαν έναν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό.
Όταν οι χρηματοπιστωτικές αγορές κατέρρευσαν το 2008, τόσο η Ισπανία όσο και η Ελλάδα ήταν στο δρόμο προς την καταστροφή. Στην Ισπανία, όπως και στην Ιρλανδία, η αγορά ακινήτων κατέρρευσε, οι τιμές έπεσαν, οι άνθρωποι κατέληξαν με σπίτια που άξιζαν λιγότερο από ό,τι τα δάνεια τους, πολλοί χρεοκόπησαν. Όταν οι τράπεζες άρχισαν να έχουν πρόβλημα, το κράτος παρενέβη και ενέγραψε τις απώλειές τους στα βιβλία του. Με τον τρόπο αυτό, τόσο οι τράπεζες όσο και το κράτος χρεοκόπησαν.

Στην Ελλάδα, το κράτος χρεοκόπησε άμεσα, δεδομένου ότι ήταν αυτό που είχε δανειστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Στη συνέχεια, οι τράπεζες που είχαν δανείσει το κράτος επίσης χρεοκόπησαν. Στη συνέχεια, οι επενδυτές χρεοκόπησαν. Σύντομα, ολόκληρη η χώρα είχε καταρρεύσει.
Δεδομένης της δομής της ευρωζώνης, όπου τα κράτη, χωρίς μία Κεντρική Τράπεζα από πίσω τους, έπρεπε να βάλουν πλάτη στην πτώχευση των τραπεζών, και όπου οι τράπεζες έπρεπε να συνεχίσουν τη χρηματοδότηση των χρεωκοπημένων κρατών, ήταν αναπόφευκτο ότι η θανάσιμη αγκαλιά μεταξύ αφερέγγυων τραπεζών και αφερέγγυων κρατών θα οδηγούσε σε φαινόμενο ντόμινο.
Σε εκείνο το σημείο, η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνήθηκε να δει κατάματα τα διαρθρωτικά ρήγματα στην καρδιά της νομισματικής ένωσης.
•    Αποφάσισαν ότι ήταν καλύτερα να προσποιούνται ότι αυτό είναι απλώς μια κρίση δημόσιου χρέους, από το να παραδέχονταν ότι έχουν σχεδιάσει μια νομισματική ένωση-έκτρωμα.
•    Αποφάσισαν να επιβάλουν λιτότητα σε υπό κατάρρευση οικονομίες, εξασφαλίζοντας έτσι ότι ο ρυθμός της κατάρρευσης θα επιταχυνθεί.
•    Με τον τρόπο αυτό, επέφεραν μια ύφεση που δεν ήταν απαραίτητο να έχουμε..
•    Και επιμένουν ακόμα σε αυτό.
•    Με τεράστιο ανθρώπινο κόστος.
•    Και με ένα φοβερό κόστος για τη δημοκρατία.

Λοιπόν, κυρίες και κύριοι, στέκομαι μπροστά σας και ντρέπομαι βαθιά αλλά θα πω ότι κανένα από αυτά τα μαθήματα δεν το έχει πάρει η Ευρώπη.

Ένα άλλο πράγμα που μας έχει διδάξει η κρίση του 1929 είναι ότι, εάν η πολιτική τάξη αποτύχει να αντιμετωπίσει τις συνέπειες αυτής της κατάρρευσης, και η οικονομική κάμψη μετατραπεί σε ύφεση, οι Ναζί θα βρεθούν σύντομα στο Κοινοβούλιο.
Και στο Κοινοβούλιο της χώρας μου, είμαστε υποχρεωμένοι κάθε μέρα να καθόμαστε απέναντι από μια πτέρυγα των Ναζί κακοποιών που προωθούν τον αντισημιτισμό και χαιρετούν όπως ο Αδόλφος Χίτλερ.

Επειδή ανέφερα την περίοδο μεσοπολέμου, τη Μεγάλη Ύφεση, είναι ενδιαφέρον για μένα να συγκρίνουμε την Κεντρική μας Τράπεζα , την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με τη Fed (Την Ομοσπονδιακή τράπεζα), εδώ στην Ουάσιγκτον.
Το γεγονός ότι ο επικεφαλής της Κεντρικής σας Τράπεζας, κ. Ben Bernanke, έκανε την ακαδημαϊκή εργασία του, μελετώντας την Μεγάλη Ύφεση, είναι σημαντικό. Μπορεί να είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους η Fed έχει συμπεριφερθεί τόσο διαφορετικά από την ΕΚΤ.
Αν συγκρίνει κανείς τη γλώσσα που χρησιμοποιείται από τον κ. Bernanke κατά τη διάρκεια των πέντε τελευταίων ετών με εκείνη των τραπεζιτών της Κεντρικής μας Τράπεζας, θα εντοπίσει τη διαφορά. Η Κεντρική Τράπεζα της Ευρώπης, η Κεντρική μας Τράπεζα, φαίνεται ανέγγιχτη από την οικονομική κρίση που εξελίσσεται κάτω από τη μύτη της. Αν οι κεντρικοί τραπεζίτες μας είχαν περάσει λίγο περισσότερο από το χρόνο τους μελετώντας την Μεγάλη Ύφεση, τα πράγματα μπορεί να ήταν διαφορετικά

Επιμένοντας για ένα λεπτό στο θέμα της Μεγάλης Ύφεσης , επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω την ευφυή επισήμανση του Φραγκλίνου Ρούσβελτ ότι, σε μια εποχή ύφεσης, το χειρότερο που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο ίδιος ο φόβος. Στη χώρα μου, λες και ήθελαν να αποδείξουν ότι έχει δίκιο ο Roosevelt, προς όφελός τους, οι κλεπτοκράτες αγωνίζονται να παραμείνουν στην εξουσία διασκορπίζοντας το φόβο. Το φόβο για την εναλλακτική λύση στην κυριαρχία τους. Το φόβος για εμάς. Το φόβο για την Αριστερά που εκπροσωπώ εδώ σήμερα.

Υπάρχει κάτι να φοβηθεί κανείς από την Αριστερά στην Ελλάδα; Με ποιο τρόπο είμαστε ριζοσπαστικοί; Οι κινδυνολόγοι θα σας πουν ότι το κόμμα μας, αν έρθει στην κυβέρνηση, θα σκίσει τη δανειακή σύμβαση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, θα βγάλει τη χώρα έξω από την ευρωζώνη,  θα διακόψει τους δεσμούς της Ελλάδας με την πολιτισμένη Δύση, ότι η Ελλάδα θα γίνει μια νέα Βόρεια Κορέα.

Αυτό είναι κινδυνολογία στα χειρότερά της. Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα μου, δε θέλει τίποτα από αυτά. Ήμασταν πάντα, και πάντα θα παραμείνουμε, ένα ευρωπαϊκό κόμμα.
Το ότι πιστεύουμε ότι η Ευρώπη έχει χάσει το δρόμο της, και ότι επιβάλλει απάνθρωπες πολιτικές στους ίδιους τους λαούς της, δε μπορεί να θεωρηθεί αντι-ευρωπαϊκό. Πρέπει η πολιτική μας να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα των λαών  της Ευρώπης. Και στην ιδέα ότι η Ευρώπη είναι το σπίτι μας και πρέπει να το υπερασπιστούμε από τη Μεγάλη Ύφεση που εξαπλώνεται και η οποία απειλεί όχι μόνο εμάς τους Ευρωπαίους, αλλά και ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία. Θέλουμε να σταματήσουμε τον κατακερματισμό της Ευρώπης. Και αυτό σημαίνει να αντισταθούμε στις σημερινές πολιτικές της Ευρώπης.

Επιτρέψτε μου να το πω αυτό ξεκάθαρα: ο ΣΥΡΙΖΑ θα κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει αποδοχή ηλίθιων και απάνθρωπων πολιτικών που μας υπαγορεύονται από τούς σημερινούς, αυτοκαταστροφικούς ιθύνοντες της Ευρωζώνης. Όχι! Πράγματι, κατά την άποψή μου, προκειμένου να παραμείνουμε μακροπρόθεσμα στην Ευρωζώνη, πράγματι προκειμένου η Ευρωζώνη να επιβιώσει, χρειαζόμαστε μια αλλαγή σχεδίου. Χρειαζόμαστε μια ορθολογική επανεκτίμηση της στρατηγικής μας για την καταπολέμηση της κρίσης. Όχι σε ελληνικό επίπεδο. Στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλλά αυτή η νέα στρατηγική δεν θα έρθει μέχρις ότου και εκτός εάν ένα κόμμα όπως το δικό μας φωνάξει στις Βρυξέλλες: Φτάνει πια!

Αυτό που λέμε είναι ότι η συμφωνία αυτή παραβιάζεται καθημερινά από την ίδια την πραγματικότητα. Η δανειακή σύμβαση θα γίνει αντικείμενο επαναδιαπραγμάτευσης.
Αλλά το Μνημόνιο της λιτότητας είναι ήδη νεκρό.
Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω ότι δεν είναι δουλειά του ΔΝΤ να προβλέψει τι θα συμβεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε χωρίς τέτοια σχόλια που υπονομεύουν τη σταθερότητα της οικονομίας ακόμη περισσότερο.
Ωστόσο, χαιρετίζω την προειδοποίηση για Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Βερολίνο ότι η συμφωνία αυτή έχει ξεπεραστεί από την πραγματικότητα.
Ότι είναι αδύνατον να εφαρμοστεί με επιτυχία, ακόμα και αν ο Σύριζα πείσει κάθε Έλληνα, κάθε Ελληνίδα και κάθε Ελληνόπουλο να ξυπνάει και να κοιμάται σε καθημερινή βάση με την πρόθεση να την τηρεί.

Βλέπετε, πρόκειται για μια συμφωνία που έρχεται σε αντίθεση με τους νόμους της οικονομίας. Και για το λόγο αυτό, η επίμονη εφαρμογή της συμφωνίας αυτής έρχεται σε αντίθεση με τους νόμους του ανθρωπισμού.

Έτσι, αν οι ριζοσπαστικές πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορούν στο να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη. Και αν δεν πρόκειται να σκίσει τις συμφωνίες μας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι σημαίνει η ετικέτα μας ως Ριζοσπαστικής Αριστεράς;
Σημαίνει ότι το είμαστε έτοιμοι για ριζικές μεταρρυθμίσεις στο κράτος, ώστε να δημιουργηθεί ένα σταθερό περιβάλλον δικαιοσύνης, αναδιανομής του πλούτου, και επενδύσεων.
Σημαίνει ότι θα συνεχίσουμε να επιμένουμε ότι η Ευρωζώνη χρειάζεται νέα θεμέλια.
Σημαίνει ότι δεν θα αποδεχτούμε την ευρωπαϊκή μετενσάρκωση του Χέρμπερτ Χούβερ να στοιχειώνει τους λαούς της Ευρώπης.
Σημαίνει ότι θα αντιταχθούμε σε κάθε προσπάθεια να εξηγηθεί η κρίση του ευρώ, με το σχήμα “Οι τζίτζικες του Νότου ξόδεψαν υπερβολικά χρησιμοποιώντας τα μυρμήγκια του Βορρά ως εγγυητές”.
Σημαίνει ότι συνεχίσουμε να εξηγούμε ότι η κρίση του ευρώ συνέβη επειδή οι τζίτζικες της Γερμανίας και της Ελλάδας έκαναν πάρτυ πριν από το 2008, κερδίζοντας εις βάρος των σκληρά εργαζόμενων μυρμηγκιών τόσο στη Γερμανία όσο και στην Ελλάδα.
Και όταν συνέβη το κραχ, οι τζίτζικες της Γερμανίας και της Ελλάδας απαίτησαν ότι τις απώλειές τους θα τις πληρώσουν τα μυρμήγκια της Γερμανίας και της Ελλάδα.
Σημαίνει ότι θα απαιτήσουμε ένα Νέο Σύμφωνο (new deal) για την Ευρώπη, που θα κινητοποιήσει τις παραγωγικές δυνατότητες της Ηπείρου ενάντια στη φτώχεια και την απελπισία.

Τον περασμένο Ιούνιο, ο ΣΥΡΙΖΑ τινάχθηκε από το 4 στο 27% αλλά δεν ήταν πρώτο κόμμα.Πολλοί από εσάς πρέπει να έχετε ακούσει την προπαγάνδα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα επικίνδυνα άπειρο.
Σήμερα, στέκομαι εδώ, μπροστά σας, έτοιμος να απαντήσω στις ερωτήσεις σας, και υπερήφανος να πω:
Ναι, είμαστε άπειροι στο να συνάπτουμε σκιερές συμφωνίες με τους κλεπτοκράτες και τους ολιγάρχες. Ναι, είμαστε άπειροι στη συγκάλυψη σκανδάλων δωροδοκίας, όπως το διαβόητο σκάνδαλο της Siemens. Όπως το σκάνδαλο απόκρυψης της λίστας Λαγκάρντ. Ναι είμαστε άπειροι. Ναι, δεν έχουμε στο ενεργητικό μας καμία υπογραφή δανειακής σύμβασης που αντιβαίνει στη λογική της μακροοικονομίας. Ναι, οι σκέψεις μας είναι σαφείς και τα χέρια μας είναι σταθερά. Και, πάνω απ 'όλα, είναι καθαρά.
Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, το μήνυμά μου σε αυτό το κοινό, εδώ στο Brookings, είναι ότι το κόμμα μας θέλει να καθιερώσει έναν αμοιβαία επωφελή διάλογο με καλοπροαίρετους, προοδευτικούς στοχαστές από την δική σας πλευρά του Ατλαντικού.
Θέλω να σας πω ότι οι άνθρωποι στην Ελλάδα, ακόμη και της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, σας θεωρούν συνοδοιπόρους στην πολύπλευρη, αλλά σημαντική επιχείρηση για την αποκατάσταση της ευημερίας και της ελπίδας στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

Ο υπόλοιπος κόσμος, έχοντας σημειώσει τεράστια πρόοδο τις τελευταίες δεκαετίες, παρακολουθεί εμάς τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς με αγωνία. Δεν πρέπει να τους απογοητεύσουμε όπως ακριβώς δεν πρέπει να απογοητεύσουμε τους ίδιους τους λαούς μας.
Πρέπει να αποδείξουμε όλοι μαζί ότι η ανθρωπότητα έχει γίνει σοφότερη από τις καταστροφές που έχει ζήσει στο παρελθόν.

Τσίπρας: Μπορούμε να αναζητήσουμε συμμάχους, να διευρύνουμε τις ρωγμές αλλά και την ατζέντα της διαπραγμάτευσης

Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια, συνάντησε το μεσημέρι της Τετάρτης ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας με σκοπό να τον ενημερώσει για τις επαφές του σε Λατινική Αμερική και Γερμανία.

Μετά τη συνάντηση ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις:

"Είχα την ευκαιρία να ενημερώσω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για μια σειρά από σημαντικές διεθνείς επαφές που είχα το τελευταίο διάστημα, τόσο με ηγέτες σημαντικών χωρών στην παγκόσμια οικονομία, χωρών της Λατινικής Αμερικής, όσο όμως και τις επαφές που είχα με την πολιτική ηγεσία στη Γερμανία, μια χώρα που παίζει σημαντικό ρόλο στα ελληνικά και ευρωπαϊκά πράγματα.

Του εξήγησα ότι στόχος αυτών των επαφών ήταν η διεθνοποίηση του ελληνικού προβλήματος. Η κρίση δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Το ελληνικό πρόβλημα είναι μέρος ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού και παγκόσμιου προβλήματος και πιστεύω ότι με αυτό τον τρόπο, με μια πολυδιάστατη οπτική για την εξωτερική μας πολιτική, μπορούμε να αναζητήσουμε συμμάχους στην παγκόσμια σκακιέρα αλλά και να διευρύνουμε ρωγμές αλλά και την ατζέντα της διαπραγμάτευσης εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου.

Ειδικότερα δε από το ταξίδι μου στη Γερμανία του μετέφερα την εντύπωση ότι η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη είναι ευαίσθητη και στο δράμα που περνάει ο ελληνικός λαός, το αδιέξοδο δηλαδή της εφαρμογής του μνημονίου, όσο και σε ζητήματα που αφορούν την κοινωνική δικαιοσύνη, τη διαφάνεια, τη φορολογική δικαιοσύνη αλλά και τις εκκρεμότητες του παρελθόντος από τη γερμανική πλευρά, γιατί εμείς προσπαθήσαμε και θα προσπαθήσουμε να διευρύνουμε την ατζέντα της διαπραγμάτευσης και σε μια σειρά από θέματα όπου η Ελλάδα έχει δυνατότητες να κερδίσει πολλά περισσότερα.

Τέλος, ανέφερα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δυσαρέσκειά μας για τις επιλογές της κυβέρνησης να νομοθετεί με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και να υποβαθμίζει τη λειτουργία της Βουλής, της κοινοβουλευτικής διαδικασίας.

Και βέβαια είχα την ευκαιρία να του εκφράσω τη βαθιά μας ανησυχία για την κλιμάκωση της βίας, τα κρούσματα τρομοκρατίας. Του επεσήμανα την ανάγκη να υπάρξει η μέγιστη δυνατή καταδίκη, αλλά και προστασία της δημοκρατίας από τον πολιτικό κόσμο. Κι ότι δεν μπορούν αυτά τα φαινόμενα να αποτελούν πεδίο πολιτικής και μικροκομματικής εκμετάλλευσης και αντιπαράθεσης"

Σύγκληση Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Χρέους, κατά το πρότυπο της Διάσκεψης του Λονδίνου το 1953 για το χρέος της Γερμανίας

Τη σύγκληση Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Χρέους, κατά το πρότυπο της Διάσκεψης του Λονδίνου το 1953 για τη ρύθμιση του χρέους της Γερμανίας, ζητά ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Αλέξης Τσίπρας, σε συνέντευξή του στην Helena Smith, που δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο της βρετανικής εφημερίδας Guardian, με τίτλο: «Ο αρχηγός της ελληνικής αντιπολίτευσης ζητά Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το χρέος» και υπότιτλο: «Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας δηλώνει ότι η μόνη βιώσιμη λύση στην κρίση χρέους είναι “κούρεμα για την Ελλάδα και για όλη την περιφέρεια του νότου”».

Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρεται στους δύο πυλώνες της ευρωπαϊκής κρίσης: ο πρώτος είναι το χρέος, το οποίο πρέπει να γίνει βιώσιμο, και ο δεύτερος η λιτότητα, που πρέπει να τερματιστεί. «Εάν συνεχίσουμε με μέτρα, όπως αυτά που λαμβάνονται τώρα, είναι σαν να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά», τονίζει χαρακτηριστικά. Και συνεχίζει: «Η μόνη βιώσιμη λύση είναι το κούρεμα, όχι μόνο του ελληνικού δημόσιου χρέους, αλλά του χρέους του νότου της ευρωζώνης συνολικά», υπογραμμίζοντας ότι, όσο οι πιστωτές αναβάλλουν τη διαγραφή σημαντικού μέρους του υπέρογκου χρέους της Ελλάδας, τόσο αυξάνεται το οικονομικό και κοινωνικό κόστος της λύσης. «Γι’ αυτό προτείνουμε Διάσκεψη, όπως εκείνη του Λονδίνου το 1953, που απάλλαξε τη Γερμανία από, περίπου, 60% του χρέους της. Θέλουμε να συμφωνήσουμε με τους πιστωτές μας σε μια αξιόπιστη λύση. Σημασία δεν έχει που θα πραγματοποιηθεί, αλλά να γίνει το συντομότερο δυνατό».

Για να ανακάμψει κάποτε η κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, είναι κρίσιμο να δοθεί στην Ελλάδα «ρήτρα ανάπτυξης», η οποία, όπως συνέβη και με τη Γερμανία, θα συνδέει την αποπληρωμή του χρέους με την ικανότητα της χώρας να πληρώσει, επεσήμανε ο Αλέξης Τσίπρας. «Γι’ αυτό ζητάμε χρόνο, μορατόριουμ στην αποπληρωμή του χρέους, ώστε να κατευθύνουμε τα κεφάλαια που θα εξοικονομήσουμε στην ανάπτυξη. Θα είναι μια αμοιβαία επωφελής λύση», είπε χαρακτηριστικά.

 Όπως σημειώνει η ανταποκρίτρια της εφημερίδας Helena Smith, «ο χαρισματικός ηγέτης, που εκτινάχθηκε στο προσκήνιο όταν το κόμμα του πενταπλασίασε το εκλογικό ποσοστό του στις εκλογές του Ιουνίου, επέμεινε ότι η αποσπασματική αντιμετώπιση εκ μέρους των διεθνών πιστωτών στην επίλυση της κρίσης δεν θα καταστρέψει μόνο την Ελλάδα, αλλά όλη την Ευρώπη».

Και συνεχίζει η Helena Smith: «Αλλά ο 38χρονος αριστερός έχει επίσης δικαιωθεί. Το κυνήγι της λιτότητας στο όνομα μιας βάναυσης δημοσιονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα έχει προκαλέσει ιστορικά ρεκόρ φτώχειας και ανεργίας, την παγίδευσε στην ύφεση και επανειλημμένα οδήγησε σε δημοσιονομικές αποκλίσεις, που έχουν βυθίσει τη χώρα σ’ ένα ολοένα και πιο βαθύ σπιράλ θανάτου. Άνοιξε βαρέλια δίχως πάτο στο νότο της Ευρώπης, τα οποία οι φορολογούμενοι στο βορρά καλούνται στη συνέχεια να χρηματοδοτήσουν».

Σχολιάζοντας τις πρόσφατες αποφάσεις του Eurogroup, ο Αλέξης Τσίπρας εξέφρασε τη δυσπιστία του για την επαναφορά του δημόσιου χρέους της χώρας σε τροχιά βιωσιμότητας: «Είναι σαφές ότι η τελευταία συμφωνία συνιστά συμβιβασμό, ο οποίος θα παρατείνει την αβεβαιότητα…Η κυρία Μέρκελ οφείλει να πει στους πολίτες της χώρας της, πριν από τις γερμανικές εκλογές του 2013, ότι το πρόγραμμα στην Ελλάδα δεν βγαίνει. Αντί γι’ αυτό, οι πιστωτές “αγοράζουν χρόνο” με ανεπαρκείς αποφάσεις. Όταν ξεκίνησε η κρίση το 2009, το χρέος μας ήταν, περίπου, 120% του ΑΕΠ. Για φέτος, οι επίσημες προβλέψεις το ανεβάζουν στο 175,6%. Και τώρα οι πιστωτές μας λένε ότι, για να γίνει βιώσιμο, θα πρέπει να επανέλθει στο 124% το 2020. Ας υποθέσουμε ότι έχουν δίκιο. Πως θα φτάσουμε, όμως, εκεί; Ύστερα από δώδεκα χρόνια καταστροφικής λιτότητας και με μέτρα της τάξης των €19 δις, η Ελλάδα θα έχει μετατραπεί  σε “κρανίου τόπο”».

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ