Η ανάδειξη των εμπράγματων δικαιωμάτων το στοίχημα για τους Δασικούς Χάρτες και το Εθνικό Κτηματολόγιο.

Άρθρο του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας και πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΑΥΓΗ το Σάββατο 18/4/2021

Το ζητούμενο αυτή την ώρα από τους δασικούς χάρτες είναι ο χαρακτηρισμός και η χρήση των εκτάσεων που καταγράφονται, πράγμα που θα ολοκληρωθεί με την κύρωσή τους. Το περιεχόμενο των χαρτών θα χρησιμοποιηθεί σε μια επόμενη φάση που έχει σχέση με την ανάδειξη των εμπράγματων δικαιωμάτων στο Εθνικό Κτηματολόγιο, δηλαδή της κυριότητας και της νομής αυτών των εκτάσεων, αν και η σχετική συζήτηση έχει ήδη ξεκινήσει και έχει αναστατώσει μεγάλο μέρος των κατοίκων της υπαίθρου.

Δεν μπορούν να καταλάβουν οι αγρότες γιατί το ελαιοπερίβολο που κληρονόμησαν από τον πατέρα τους έχει χαρακτηριστεί δασικό και για το λόγο αυτό ανήκει κατά τεκμήριο στο Δημόσιο.

Πριν ένα χρόνο το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε μια απόφαση σταθμό για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας, για μια υπόθεση που κράτησε 50 χρόνια και αφορά στην απόρριψη της διεκδίκησης από το Άγιο Όρος και συγκεκριμένο ιδιώτη μιας έκτασης 17.000 στρ. στη Χαλκιδική.

Το σημαντικότερο όμως είναι η βάση στην οποία στηρίχτηκε η απόφαση για την ισχύ του τεκμηρίου κυριότητας του Δημοσίου, “ότι η έκταση αποτελούσε δημόσια γαία του Οθωμανικού Δημοσίου, η οποία μετά την προσάρτηση των Νέων Χωρών περιήλθε στη Κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, ως διαδόχου του Τουρκικού Δημοσίου”.

Το τεκμήριο αυτό υπάρχει, όχι βέβαια γιατί θέλησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις μετά την απελευθέρωση να δημεύσουν αυτές τις γαίες, αλλά γιατί απορρέει από τη Συνθήκη Απελευθέρωσης της Κωνσταντινουπόλεως (1832), το Πρωτόκολλο του Λονδίνου (1830) και τις μετέπειτα συνθήκες προσαρτήσεων των νέων χωρών.

Το Ελληνικό Δημόσιο λοιπόν έχει το δικαίωμα να προβάλλει το τεκμήριο κυριότητας στις  άγριες γαίες, δηλαδή στις μη καλλιεργούμενες και μη οικοδομήσιμες εκτάσεις.

Ας δούμε όμως πως το υπερασπίστηκαν οι ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα και ποιές περιοχές της ελληνικής επικράτειας αφορά.

Κατά πρώτον το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου είναι μαχητό, που σημαίνει ότι στο Δημόσιο ανήκουν όλες οι άγριες γαίες, πλην αυτών που αναγνωρίστηκαν με έναν εκ των νομίμων τρόπων. Είτε με νομοθετική παρέμβαση του ελληνικού κράτους, από την πρώτη με το Βασιλικό Διάταγμα του 1836 μέχρι και την πιο πρόσφατη του νόμου 3203/2003, είτε με αναγνωριστικές αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας κατόπιν γνωμοδότησης του Συμβουλίου Ιδιοκτησίας Δασών στο οποίο προσέφυγαν οι ενδιαφερόμενοι, είτε με αμετάκλητες αποφάσεις των τακτικών Δικαστηρίων.

Τίτλοι από αυτές τις διαδικασίες έχουν υπάρξει αρκετοί, από τις μικρές ιδιοκτησίες, που οι Οθωμανοί είχαν επί της κυριαρχίας τους και όταν αποχωρούσαν τις μεταβίβαζαν, μέχρι την εξαγορά μεγάλων ιδιοκτησιών από Έλληνες και φιλέλληνες πλουσίους, πράγμα που εφαρμόστηκε ιδιαίτερα στην Αττική και την Εύβοια.

Χρησικτησία σε αυτές τις εκτάσεις δεν υπάρχει, εκτός αν αποδειχθεί η νομή τους σύμφωνα με το ελληνορωμαϊκό δίκαιο, δηλαδή επί 35 χρόνια προ του 1915.

Μέσα όμως από αυτές τις διαδικασίες το τεκμήριο κυριότητας πήρε πιο συγκεκριμένη μορφή, αφού έγινε πιο στοχοποιημένη η εφαρμογή του στις εκτάσεις, που διέπονται από τη δασική νομοθεσία, δηλαδή στα δάση, τις δασικές και τις χορτολιβαδικές εκτάσεις. Όμως επειδή σε πολλές περιοχές, επί Οθωμανικής κυρίαρχίας υπήρχαν δάση που είχαν συνδεθεί με νομές, που με την απελευθέρωση μεταβιβάστηκαν σε Έλληνες, αυτές δημιούργησαν ένα ιδιότυπο δικαίωμα χρήσης και κατοχής (όχι κυριότητας) που φτάνει μέχρι σήμερα. Για τις εκτάσεις αυτές χρησιμοποιείται ο όρος διακατεχόμενα. Βέβαια είναι γνωστή και η διαφορετική προσέγγιση του τεκμηρίου κυριότητας μεταξύ του κράτους και των ιδιωτών - μοναστηριών, αλλά αυτό μπορούμε να το δούμε σε άλλη προσέγγιση.

Η διαδικασία κατάρτισης των Δασικών χαρτών στις περιοχές που δεν ισχύει το τεκμήριο κυριότητας του δημοσίου δεν ανέδειξε πολλά εμπράγματα προβλήματα, όπως στα Ιόνια νησιά, στις Κυκλάδες και αλλού. Εκεί η Πολιτεία μπορεί να προβάλλει μόνο το δικαίωμα της δασοπολιτικής επιτήρησης.

Στις περιοχές όμως που ισχύει το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου αυτό που πρέπει να δούμε στην ανάδειξη των εμπράγματων δικαιωμάτων είναι μέχρι ποίου σημείου θα αποδεχτούμε την εφαρμογή του, αλλά και πως θα τακτοποιήσουμε τη σχέση χρήσης και κυριότητας όλων αυτών των εκτάσεων.

Τα κύρια προβλήματα που θα αναδειχθούν την ώρα της εγγραφής των εμπράγματων δικαιωμάτων στο Εθνικό Κτηματολόγιο είναι αυτά που αφορούν:

1)στους αγρούς το 1945 που σήμερα έγιναν δάση (χαρακτηρισμός στον δασικό χάρτη ΑΔ) και

2)στις χορτολιβαδικές και δασικές εκτάσεις το 1945 που εκχερσώθηκαν για γεωργική καλλιέργεια (χαρακτηρισμός στο δασικό χάρτη ΔΑ)

Η απάντηση για τους δασωθέντες αγρούς είναι απλή: Πριν την κύρωση να καταστεί σαφές ότι τα γεωτεμάχια αγροτικής μορφής που δεν έφεραν δασική βλάστηση το 1945 και απέκτησαν την μορφή της δασικής έκτασης σήμερα, όπου και αν βρίσκονται, δεν διέπονται από τις διατάξεις της Δασικής Νομοθεσίας, εκτός των περιπτώσεων που βρίσκονται σε προστατευόμενες περιοχές ή οριοθετημένα δασικά οικοσυστήματα ή επιβάλλεται να κηρυχθούν αναδασωτέα, σύμφωνα με το νόμο.

Και σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να επιδιωχθεί η ανταλλαγή τους  με ανάλογες αγροτικές εκτάσεις ή να αποζημιωθούν ανάλογα και απο τις εισφορές των ευεργετούμενων από τη σύνταξη των δασικών χαρτών. Μόνον τότε το περιβαλλοντικό ισοζύγιο θα βρει τη σωστή του εφαρμογή.

Οι δασικές και χορτολιβαδικές που εκχερσώθηκαν για γεωργική καλλιέργεια (χαρακτηρισμός στο δασικό χάρτη ΔΑ) αποτελούν εκτάσεις που η αλλαγή χρήσης  μπορεί να τεκμηριωθεί με τη Δήλωση ΟΣΔΕ, όταν μάλιστα συνδεθεί και με τις προηγούμενες χρονιές για καλύτερη αιτιολόγηση. Μια και η Ε.Επιτροπή για να εγκρίνει τις ενισχύσεις θεωρεί δεδομένη τη βιωσιμότητα της αγροτικής παραγωγικής δραστηριότητας που ασκείται στις δηλούμενες εκτάσεις.

Όσον αφορά στα εμπράγματα δικαιώματα, από τη στιγμή που η αλλαγή χρήσης τεκμηριώνεται σύμφωνα με το Σύνταγμα μπορούν να ακολουθηθούν διαδικασίες αναγνώρισης ανάλογες με αυτές που τεκμηριώνουν δικαιώματα σε αγροτικές εκτάσεις, που στη προκειμένη περίπτωση συνδέονται με συγκεκριμένη χρήση.

Ειδικά για τις εκτάσεις αυτές το άρθρο 74 του ν. 998/79 προέβλεπε ότι εντός πενταετίας, δηλαδή μέχρι το 1984 ,έπρεπε να χαρτογραφηθούν και να παραδοθούν για διαχείριση και διάθεση αγροτική. Γι αυτό πρέπει  να αποσυρθεί ο χαρακτηρισμός τους ως δασικές.

Για όσα εδάφη παραμείνουν δασικού χαρακτήρα και αμφισβητηθεί η κυριότητά τους από το τεκμήριο του Δημοσίου μπορούν να γίνουν προσφυγές, είτε μέσω της διοικητικής οδού στο Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών, είτε μέσω δικαστικής οδού στα αρμόδια Δικαστήρια.

Οι παραπάνω προτάσεις ασφαλώς και μπορούν να υπηρετήσουν το ζητούμενο, τη  λειτουργεία χωρίς προβλήματα της αγροτικής δραστηριότητας σε όλη την ελληνική ύπαιθρο.

Αν όμως υλοποιηθεί η πρόθεση της Κυβέρνησης για υποχρέωση του Δημοσίου να αποδείξει την ιδιοκτησία του, επί των εκτάσεων που ισχύει το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου, αυτό θα αποτελεί τη μεγαλύτερη επιβράβευση των καταπατήσεων δημόσιας περιουσίας από καταβολής του Ελληνικού κράτους.

Β. Αποστόλου: Αποσύρετε τα ν/σ για την ιδιωτικοποίηση των Λαϊκών Αγορών και την επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων των Αιολικών Πάρκων

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ομιλία του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του σ/ν Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων αρμοδιότητας Υπουργείων Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Υποδομών και Μεταφορών, ρυθμίσεις για τη μεταφορά στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας των αρμοδιοτήτων για τα εμπορικά σήματα και άλλες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης»

“Η απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων, που ξεκινήσαμε εμείς με τον νόμο 4442/2016, αποσκοπούσε μέσω του εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου αδειοδότησης των οικονομικών δραστηριοτήτων, να παρακάμψει παρωχημένες διοικητικές πρακτικές με τελικό στόχο να απελευθερωθούν ανθρώπινοι και οικονομικοί πόροι.

Σήμερα, κύριε Υπουργέ, με καθυστέρηση δύο χρόνων περίπου, από την ανάληψη της εξουσίας, έρχεστε να συμπληρώσετε αυτή την νομοθεσία.

Γι αυτό και συμφωνούμε ότι ο σκοπός του παρόντος νομοσχεδίου είναι σε σωστή κατεύθυνση.

Το σημαδεύει όμως αρνητικά η πληθώρα των εξουσιοδοτικών διατάξεων, περισσότερες από τις οποίες θα μπορούσαν να αναπτυχθούν και να ενσωματωθούν ως διατάξεις του νόμου.

Παράδειγμα: Η απλοποίηση και ο ανασχεδιασμός των διαδικασιών που απαιτούνται για την εγκατάσταση και λειτουργία των επιχειρήσεων, ασφαλώς και είναι μια σημαντική προϋπόθεση για την ανάπτυξη και προσέλκυση επενδύσεων. Δεν είναι όμως αρκετή και το γνωρίζετε.

Απαιτούνται κι άλλα συνδυασμένα μέτρα που θα αξιολογήσουν οι επενδυτές πριν πάρουν τις αποφάσεις τους.

Ένα άλλο θέμα είναι η μεταφορά στον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας των αρμοδιοτήτων για τα εμπορικά σήματα. Μεταφέρονται στον Οργανισμό όλες οι αρμοδιότητες για τα σήματα και ότι προκύπτει από αυτή τη μεταφορά ίσως ρυθμιστούν με ΥΑ.

Όμως καλό θα ήταν να γνωρίζουμε ορισμένες λεπτομέρειες που έχουν σχέση με το προσωπικό της διεύθυνσης σημάτων, καθώς και την ικανότητα του Οργανισμού να ανταπεξέλθει στο έργο αυτό.

Δύο λόγια για το θέμα που αφορά στην μόλυνση του Ασωπού.

Εμείς ως κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεσμευθήκαμε να αντιμετωπίσουμε την υπερβολική μόλυνση του Ασωπού, από την υπερσυγκέντρωση βιομηχανικών δραστηριοτήτων στον άξονα Οινόφυτα -Χαλκίδα – Θήβα και ταυτόχρονα να αξιοποιήσουμε έναν υπαρκτό βιομηχανικό ιστό, και το αντίστοιχο ανθρώπινο δυναμικό για να δώσουμε στην περιοχή μια νέα βιομηχανική πνοή, με έμφαση στην τεχνολογία, την καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, και την υψηλή προστιθέμενη αξία.

Κι αυτά, με τη ρύθμιση που ψηφίσαμε, τον Μάρτιο του 2019, μπήκαν στη διαδικασία υλοποίησης όχι μόνο με την σύνταξη ενός ολοκληρωμένου στρατηγικού σχεδίου παρεμβάσεων στη λεκάνη απορροής του Ασωπού ποταμού, αλλά και την ανάπτυξη Επιχειρηματικού Πάρκου Εξυγίανσης της βιομηχανικής περιοχής Οινοφύτων –Σχηματαρίου.

Ταυτόχρονα βέβαια διασφαλίσαμε και τους απαιτούμενους πόρους για την υλοποίησή του από το ΕΣΠΑ 2014-2020, από το εθνικό σκέλος του ΠΔΕ και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.

Και το θετικότερο όλων είναι ότι αυτό το στρατηγικό σχέδιο προέκυψε ως αποτέλεσμα των διαδικασιών διαβούλευσης με την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, το Δήμο Τανάγρας, τον επιχειρηματικό κόσμο και όλους όσους συμμετείχαν.

Το βρήκατε λοιπόν με τις καλύτερες προϋποθέσεις.

Εσείς δυστυχώς με το άρθρο 32 του νομοσχεδίου καταργείτε την υποχρέωση του ιδιωτικού φορέα, που έχει ιδρυθεί για να διαβουλευτεί με τους ιδιοκτήτες γης και τις εγκατεστημένες επιχειρήσεις, προκειμένου να λάβει τη σύμφωνη γνώμη τους.

Το έργο δεν θα προχωρήσει εάν δεν εξασφαλιστεί η αναγκαία συναίνεση των ενδιαφερομένων.

Ο σκοπός της εξυγίανσης δεν θα επιτευχθεί και όλες οι προσπάθειες δεκαετιών θα πέσουν στο κενό, είτε από τεράστιες αιτιολογημένες ή μη κοινωνικές συγκρούσεις, είτε από ατέλειωτες δικαστικές προσφυγές, μέσω των οποίων θεωρείται βέβαιο ότι η συγκεκριμένη διάταξη θα καταπέσει, γιατί θίγει καίρια το απόλυτα κατοχυρωμένο δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας.

Κι έρχομαι στις ΑΠΕ .Φαίνεται ότι δεν σας φτάνει η επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδότησης για την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων που, με εργαλείο την ίδια τη ΡΑΕ, δίνει τη δυνατότητα στις γνωστές εταιρείες να χωροτακτούν και να διαγκωνίζονται στις βουνοκορφές της Εύβοιας για το ποιος θα αρπάξει τα περισσότερα από το Ταμείο Ανάκαμψης .

Τώρα προετοιμάζετε κι άλλα βήματα με, μεγαλύτερες ταχύτητες, όπως είναι τα προσύμφωνα παραχώρησης, η μείωση των εγγυητικών επιστολών και άλλα.

Να ξέρετε όμως ότι οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών θα συνεχιστούν.

Και δύο λόγια για την απόφασή σας να τροποποιήσετε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των Λαϊκών Αγορών. Στόχος σας είναι να αλωθεί ο χώρος από τις ιδιωτικές εταιρείες.

Όλοι οι αγρότες-παραγωγοί και οι πωλητές προϊόντων, που συμμετέχουν σε αυτές τις αγορές σε όλη τη χώρα, βρίσκονται σε αναστάτωση.

Κι επειδή κύριε Υπουργέ, πρώτον οι Λαϊκές Αγορές από την ίδρυσή τους εξασφαλίζουν χαμηλότερες τιμές και καλύτερη ποιότητα και κυρίως οικοδομούν την εμπιστοσύνη μεταξύ παραγωγών και καταναλωτή, και δεύτερον οι παραγωγοί και οι επαγγελματίες πωλητές που λειτουργούν σήμερα τις αγορές αυτές χαρακτήρισαν το νομοσχέδιό σας ταφόπλακα, η απόσυρσή του νομοσχεδίου σας αποτελεί πλέον μονόδρομο.

Και κλείνω με την τροπολογία 848 του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για θέματα ελέγχου, θυμίζοντας στους συναδέλφους ότι πριν λίγες ημέρες ψηφίσαμε την σχετική οδηγία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που κρατούσε επι 2 χρόνια στα συρτάρια του το Υπουργείο και δεν σκέφθηκε να ενσωματώσει τη σχετική τροπολογία. Η νομοθέτηση αυτή δείχνει μεγάλη προχειρότητα.”

Β. Αποστόλου: Αρνητική η Κυβέρνηση στη μη φορολόγηση των ενισχύσεων για την πανδημία

Χαλκίδα, 12 Απριλίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού Βαγγέλη Αποστόλου, με αφορμή την απάντηση του Υφυπουργού Οικονομικών κ. Απόστολου Βεζυρόπουλου, στην αναφορά του Επιμελητηρίου Εύβοιας, που κατατέθηκε με την 1522/22-02-2021 επιστολή του και με την οποία ζητούν την εξαίρεση από το σύνολο των εσόδων από επιχειρηματική δραστηριότητα των επιδοτήσεων /επιχορηγήσεων που προέρχονται από ενίσχυση με τη μορφή μη επιστρεπτέας επιχορήγησης:

“Τα μέλη του Επιμελητηρίου Εύβοιας βιώνουν δυσκολίες που δεν τις αντιμετωπίζουν τα μέτρα που έχει λάβει η Κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Με την πρότασή τους, χωρίς να δημιουργούν πρόσθετα βάρη, καλούν την Κυβέρνηση να μην φορολογεί αυτές τις ελάχιστες ενισχύσεις.

Δυστυχώς η απάντησή της, ότι οι αποφάσεις αυτές θα ληφθούν στα πλαίσια νομοθετικών πρωτοβουλιών της για βελτιώσεις στη φορολογική και εισπρακτική πολιτική, είναι τουλάχιστον απαράδεκτη.

Φαίνεται ότι η Κυβέρνηση δεν έχει ακόμη αντιληφθεί ότι αυτή την ώρα ο εμποροβιοτέχνης της Εύβοιας είναι στα πρόθυρα της εγκατάλειψης της δραστηριότητάς του.”

Επισυνάπτεται η απάντηση.

Β. Αποστόλου: Εκτός ενδιαφέροντος για το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης οι συκοπαραγωγοί της Β. Εύβοιας

Χαλκίδα, 12 Απριλίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, με αφορμή την απάντηση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων στις αναφορές 1658 και 1659/26/02/2021 του Αγροτικού Συνεταιρισμού Ταξιάρχη, με την οποία ζητούσε την άμεση εκτίμηση των ζημιών και την καταβολή των αντίστοιχων αποζημιώσεων και ενισχύσεων για τις καλλιέργειες που χτυπήθηκαν από την πρόσφατη επέλαση του χιονιά και την ειδική ενίσχυση των παραγωγών σύκου και των ιδιωτικών συσκευαστηρίων που έχουν πληγεί από την πανδημία του κορωνοϊού:

“Πρόκειται για μια απαράδεκτη για τους συκοπαραγωγούς της Β. Εύβοιας απάντηση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, τόσο για την έκτακτη ενίσχυση λόγω της πανδημίας, όσο και για την καθυστέρηση στην εκτίμηση των ζημιών από τη πρόσφατη κακοκαιρία, η οποία μέχρι αυτή την ώρα εξακολουθεί να παραμένει σε εκκρεμότητα, παρότι οι παραγωγοί έπρεπε ήδη να έχουν αρχίσει το καθαρισμό των πληγέντων δένδρων.

Όσον αφορά δε στην έκτακτη κρατική ενίσχυση λόγω πανδημίας δεν υπάρχει καμία δέσμευση, για την οποία μάλιστα οι πληγέντες παραγωγοί έχουν στείλει στο Υπουργείο τα απαραίτητα δικαιολογητικά που στοιχειοθετούν την απώλεια εισοδήματος.

Το απαράδεκτο δε της απάντησης συμπληρώνεται με την ενημέρωση των συκοπαραγωγών ότι οι συνάδελφοί τους στον τομέα της παραγωγής σύκων για νωπή κατανάλωση σε όλη την Επικράτεια θα τύχουν κρατικής ενίσχυσης που καθορίζεται στα 200 ευρώ ανά στρέμμα καλλιέργειας σύκων”

Β. Αποστόλου: Η κυβέρνηση νομοθετεί χωρίς σχεδιασμό ακόμη και στην εναρμόνιση των θετικών οδηγιών της Ε.Ε.

Χαλκίδα, 7 Απριλίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ομιλία του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του σ/ν Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/633 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές στις σχέσεις μεταξύ επιχειρήσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού γεωργικών προϊόντων και τροφίμων και λοιπές διατάξεις».

Φέρνετε σήμερα για ψήφιση ένα ν/σ, του οποίου οι βασικότερες διατάξεις έχουν ψηφιστεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Εμείς συμμετείχαμε ενεργά στην ίδια τη διαμόρφωση της οδηγίας που συζητάμε.

Κι επειδή υπήρχε πριν την ολοκλήρωσή της ,μεγάλη πίεση στον αγροτικό μας χώρο από τις αθέμιτες πρακτικές, ζητήσαμε και πήραμε την έγκριση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενσωμάτωση στο εθνικό μας δίκαιο μερικών, των πιο σημαντικών θα έλεγα, ρυθμίσεων της οδηγίας.

Δικές μας οι δύο μεγάλες τομές: η πρώτη για την καταπολέμηση των παράνομων ελληνοποιήσεων εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων στην εγχώρια αγορά και η δεύτερη για την προστασία των παραγωγών από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των αλυσίδων χονδρικής, με το νόμο 4492/2017 για τη διακίνηση και εμπορία νωπών και ευαλλοίωτων αγροτικών προϊόντων.

Ειδικότερα καθιερώσαμε μεταξύ άλλων:

1) την υποχρεωτική επισήμανση επί των συσκευασιών του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, της χώρας άμελξης, επεξεργασίας και συσκευασίας.

2) την υποχρεωτική αναγραφή σε όλα τα στάδια διακίνησης του κρέατος, από το σφαγείο έως την ταμειακή μηχανή του καταστήματος λιανικής, της χώρας γέννησης, εκτροφής και σφαγής του ζώου από το οποίο προέρχεται το κρέας και

3) την υποχρέωση πληρωμής των παραγωγών νωπών και ευαλλοίωτων αγροτικών προϊόντων εκ μέρους των χονδρεμπόρων, περιλαμβανομένων των super market, το αργότερο εντός 60 ημερών από την έκδοση του σχετικού τιμολογίου.

Οι ρυθμίσεις αυτές έφεραν ένα πλέγμα προστασίας, τόσο στον Έλληνα αγρότη και την ελληνική παραγωγή, όσο και στον καταναλωτή, που μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα ποιο είναι πραγματικά εγχώριο προϊόν, όσον αφορά το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα κρέατα, και ποιο όχι.

Αν εφαρμοζόταν ο νόμος δεν θα μπορούσε να συμβεί το πρόσφατο σκάνδαλο με τη φέτα.

Επιπλέον, με τη ρύθμιση των πληρωμών στις 60 ημέρες κατά ανώτατο όριο, απελευθερώσαμε τον αγρότη, τον αδύναμο κρίκο της εμπορικής διαδικασίας, από την πίεση που του ασκούν οι ισχυροί του χώρου.

Στην εναρμόνιση μιας οδηγίας ενός ευρωπαϊκού κεκτημένου είναι γνωστό, ότι το κύριο σώμα του νομοσχεδίου αποτελεί αντιγραφή, γιατί έχει τις περισσότερες φορές, σαφή ποιοτικά χαρακτηριστικά νομοθέτησης.

Απομένει στο κράτος μέλος να προσθέσει ελάχιστες διατάξεις. Αυτές οι διατάξεις θα έπρεπε να είναι αντικείμενο συζήτησης στην Βουλή κι όχι να μεταφέρονται στις εξουσιοδοτικές για τον Υπουργό, στο άρθρο 16 στην προκειμένη περίπτωση. Αυτή η πρακτική το γνωρίζετε, είναι κακή νομοθέτηση.

Συγκεκριμένα:

Προσδιορίζονται με ΥΑ τα προϊόντα, που προστατεύει το νομοσχέδιο. Αυτή τη λίστα με τα προϊόντα θα έπρεπε να την είχατε προσαρτήσει ως παράρτημα στο νομοσχέδιο. Στην εναρμόνιση που κάναμε εμείς το 2017 με το νόμο 4492 είχαμε υποβάλλει συγκεκριμένο κατάλογο για συζήτηση στην Βουλή και γνώριζε το σώμα ποια προϊόντα διαλαμβάνονται στις διατάξεις του νομοσχεδίου.

Επίσης καθορίζονται τα πάντα για την Επιτροπή Καταπολέμησης Αθέμιτων Εμπορικών Πρακτικών με ΥΑ.

Πιστεύετε ότι οι τρεις γενικοί Δ/ντές που συμμετέχουν στην Επιτροπή και είναι επιφορτισμένοι με πολλές και άλλες αρμοδιότητες, μπορούν παράλληλα να διερευνήσουν καταγγελίες, πόσο μάλλον να επιβάλλουν κυρώσεις, χωρίς την υποστήριξη μιας οργανικής μονάδας;

Πουθενά δεν αναφέρεται ποια θα είναι η καθ' ύλη οργανική μονάδα του Υπουργείου. Δεν μπορώ να φανταστώ ένα τόσο δύσκολο, και πρωτόγνωρο, σε ευρωπαϊκό επίπεδο θέμα, να το διαχειριστεί μόνη η αρμόδια Επιτροπή.

Επίσης με κοινή απόφαση των Υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, καθορίζονται, ο τρόπος ανάπτυξης και λειτουργίας, καθώς και οι τεχνικές λεπτομέρειες.

Είναι απλά παράλειψή σας που δεν αναφέρεται ποια διεύθυνση του Υπουργείου θα συνεργαστεί με την αντίστοιχη του Ψηφιακής Διακυβέρνησης, για τη δημιουργία και τήρηση της συγκεκριμένης ηλεκτρονικής βάσης ή κάτι άλλο;

Η φιλοσοφία αυτής της βάσης στηρίζεται στην επεξεργασία καταγγελιών και όχι στους αυτόματους διασταυρωτικούς ελέγχους, όπως είχε σχεδιαστεί και λειτουργούσε με τον 4492/17 ,οπότε μέχρι την κατάργησή της από τον προκάτοχό σας Υπουργό.

Βέβαια όχι μόνο δεν αναφέρετε ούτε μία λέξη στο συγκεκριμένο νόμο, αλλά ούτε καν μια αναφορά για το ποια από αυτά τα προϊόντα μπορούν να ενταχθούν στις διατάξεις του παρόντος νόμου.

Αν δεν είχατε καταργήσει την λειτουργία της πλατφόρμας τώρα θα μπορούσαμε να συζητάμε για καλύτερες και αποτελεσματικότερες λύσεις.

Επιλέξατε την από μηδενική βάση αντιμετώπιση του θέματος, χωρίς έμπνευση, σχέδιο και στόχο. Προχειροδουλειά, με την γνωστή δικαιολογία, να προλάβουμε τις ημερομηνίες εναρμόνισης.

Όλοι συμμεριζόμαστε την ανάγκη ριζικής αντιμετώπισης των παραπλανήσεων, όλοι γνωρίζουμε ότι η λέξη «ελληνοποίηση» δεν είναι καινούργια και ότι απαιτεί τόσο νομοθετική όσο και διοικητική συνεργασία.

Θα μπορούσε αυτό να γίνει εφικτό, ήταν και δικός μας στόχος, αν συνδέατε τους δύο νόμους και τις ηλεκτρονικές βάσεις και όχι να τις αγνοούσατε.

Μάλιστα η εφαρμογή του ηλεκτρονικού τιμολογίου θα διευκόλυνε τους διασταυρωτικούς ελέγχους που είχε καθιερώσει η ηλεκτρονική πλατφόρμα του ν.4492/17.

Μόνον έτσι θα μπορούσαν να καταπολεμηθούν σε μεγάλο βαθμό, οι λεγόμενες Ελληνοποιήσεις που λειτουργούν σε βάρος του Έλληνα αγρότη αλλά και του καταναλωτή.

Βέβαια η καταπολέμηση των Ελληνοποιήσεων δεν καταργεί, ούτε εμποδίζει τις εισαγωγές, καταργεί όμως τις αθέμιτες πρακτικές ορισμένων κακόβουλων εμπόρων σε βάρος των Ελλήνων παραγωγών.

Τα αναφέρω όλα αυτά για να τονίσω ότι η αντιμετώπιση τέτοιων δύσκολων θεμάτων δεν μπορεί να γίνει με βιαστικές νομοθετήσεις αγγαρείας όπως καταστήσατε τη συγκεκριμένη εναρμόνιση. Εμείς, που συμμετείχαμε στη διαμόρφωση της οδηγίας, ασφαλώς και τη ψηφίζουμε, αλλά τονίζουμε ότι σας εκθέτει η έλλειψη σοβαρού σχεδιασμού στην εναρμόνισή της.

Ταμείο ανάκαμψης: η πράσινη μετάβαση πεδίο σύγκρουσης συμφερόντων

Άρθρο του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας και πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων –Δημοσιεύτηκε στην Ημερησία 8.4.2021

Στην ενημέρωση που μας έκανε την περασμένη Τρίτη (6/4/21) στη Βουλή ο αρμόδιος για το Ταμείο Ανάκαμψης Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Θόδωρος Σκυλακάκης δεν μας έκανε πλουσιότερους στους σχεδιασμούς της Κυβέρνησης για τη διαχείρισή του.

Κι αυτό που κυρίως δεν έγινε καθαρό είναι αν θα απορροφηθεί ως ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ κι αν θα συνοδευτεί με νέες μνημονιακές δεσμεύσεις.

Θα σταθώ ιδιαίτερα στον πρώτο πυλώνα, την πράσινη μετάβαση, για τον οποίο έχει εκδηλωθεί τεράστιο ενδιαφέρον και έχουν ήδη γνωστοποιηθεί συγκεκριμένες προτάσεις.

Οι συνολικοί πόροι που αναμένεται να απορροφήσει ξεπερνούν τα 10 δις, από τα οποία τα 6 δις προέρχονται από το Ταμείο Ανάκαμψης και τα υπόλοιπα 4 από ιδιωτική και τραπεζική συμμετοχή. Οι δραστηριότητες δε που μπορούν να ενταχθούν στο συγκεκριμένο πυλώνα πολλές, όπως η αξιοποίηση του δυναμικού της χώρας σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ), η μετάβαση στην μεταλιγνιτική περίοδο, η προώθηση μεγάλων επενδύσεων σε αρδευτικά και αντιπλημμυρικά έργα και άλλα.

Όμως, όχι μόνο οι ανάγκες για κάθε μία από αυτές τις δραστηριότητες, υπερκαλύπτουν τα προϋπολογισθέντα ποσά, αλλά και έχει διαμορφωθεί ήδη μια κατάσταση από τους χειρισμούς της Κυβέρνησης που προεξοφλεί την κατεύθυνση εισροής των διαθεσίμων του Ταμείου προς συγκεκριμένα συμφέροντα.

Από την άλλη πλευρά όλες οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που έχουν πληγεί από τη πανδημία και έχουν ανάγκη να επανέλθουν στη κανονική τους λειτουργία θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα τόσο ιδίας συμμετοχής, αφού η προσπάθειά τους για να κρατήσουν ενεργές τις δραστηριότητές τους τους έχουν στερήσει κάθε δυνατότητα χρηματοδότησης, όσο και τραπεζικής στήριξης που πολύ δύσκολα τους παρέχεται.

Σε πρόσφατη συνεδρίαση της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής η Κυβέρνηση παρουσίασε το παραγωγικό μοντέλο των περιοχών που θα μπούν στο Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης στην απολιγνιτοποίηση. Ένα Ταμείο που θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης, θα στηρίζεται σε 5 πυλώνες και θα χρειαστεί γι αυτό συνολικά 5 δις ευρώ.

Αν σε αυτό το ποσό προσθέσουμε τις μονάδες ΑΠΕ σε όλη την Ελληνική Επικράτεια (αιολικά πάρκα και φωτοβολταϊκά τόξα κυρίως) που έχουν πάρει τις σχετικές άδειες και έχουν χαρακτηριστεί στρατηγικής σημασίας επενδύσεις για τη χώρα, τότε ασφαλώς θα μείνει αναπάντητο το ερώτημα για το πως θα αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Και μια και μιλάμε για την απολιγνιτοποίηση της Δυτικής Μακεδονίας να καταθέσω μια πρόταση, μικρή μεν για τα μεγέθη που συζητάμε, σημαντική δε για το συμβολισμό της.

Μια καινοτόμα πρόταση, που μπορεί να αξιοποιήσει περισσότερα από 60.000 στρ. λιγνιτικών εδαφών που έχουν ήδη αποκατασταθεί ή και άμεσα θα αποκατασταθούν, ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αγροτική εκμετάλλευση, ενώ τις εποφθαλμιούν επιχειρηματικά συμφέροντα για να τις μετατρέψουν σε φωτοβολταϊκά τόξα.

Στα συρτάρια του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης υπάρχει αυτή την ώρα ένα σχέδιο υπόδειγμα αναπτυξιακής διάστασης, που ξεκινήσαμε επί θητείας μου στο Υπουργείο, πιλοτικά για την περιοχή της Κοζάνης και Πτολεμαΐδας για την επόμενη του λιγνίτη ημέρα.

Έχοντας ως σημείο αναφοράς την σημαντική καλλιέργεια αρωματικών φυτών στη περιοχή και την Τράπεζα Γενετικού Υλικού της Θεσσαλονίκης, μια αξιόλογη ομάδα εργασίας προχώρησε στη σύνταξη ενός στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών.

Μιλάμε για ένα σχέδιο, σημαντικής κλίμακας μεγέθους, σε εγκαταλελειμμένες λιγνιτικές περιοχές, όπου θα διασφαλιστεί η αγροτική ανάπτυξη με προϊόντα ποιότητας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Πρόκειται για πολύ καινοτόμα δράση με τεράστιες δυνατότητες, που τουλάχιστον στην πρώτη φάση της απολιγνιτοποίησης μπορεί να λειτουργήσει στις εκτάσεις που έχουν ήδη αποκατασταθεί. Τέτοιες πρωτοβουλίες έχει ανάγκη ο αγροτικός χώρος της χώρας μας.

Αναφορά Β.Αποστόλου για διορισμούς εκπαιδευτικών Γερμανικής γλώσσας στα σχολεία Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Εύβοιας

 Προς το Προεδρείο της Βουλής των Ελλήνων

ΑΝΑΦΟΡΑ

Για την κ. Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων

Θέμα: Διορισμοί εκπαιδευτικών Γερμανικής γλώσσας στα σχολεία Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Εύβοιας και δημιουργία νέων οργανικών θέσεων ΠΕ07

Ο βουλευτής Εύβοιας Αποστόλου Ευάγγελος καταθέτει προς την Υπουργό Παιδείας & Θρησκευμάτων την υπ’ αριθμ. 2/2021/29.03.2021 Επιστολή τής Τοπικής Επιτροπής Εύβοιας της Πανελλήνιας Ένωσης Καθηγητών Γερμανικής Γλώσσας Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, σύμφωνα με την οποία ζητάνε την δημιουργία νέων οργανικών θέσεων ΠΕ07 στα δημοτικά σχολεία της Εύβοιας, ώστε να καλυφθούν με νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς, με μετατιθέμενους από άλλες περιοχές ή με εκπαιδευτικούς οι οποίοι επιθυμούν μετάταξη από την Βθμια εκπαίδευση.

Επισυνάπτεται η σχετική επιστολή

Παρακαλούμε για την απάντηση και τις ενέργειές σας και να μας ενημερώσετε σχετικά.

Αθήνα, 07 Απριλίου 2021

Ο καταθέτων βουλευτής

Ευάγγελος Αποστόλου

Η διαχείριση και οι πληρωμές των κοινοτικών ενισχύσεων των αγροτών να πάνε στο σπίτι τους.

 Άρθρο του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας και πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων -Δημοσιεύτηκε στο Agro24.gr

Ο οργανισμός πληρωμών των κοινοτικών ενισχύσεων του αγροτικού χώρου (ΟΠΕΚΕΠΕ) βρέθηκε, λίγο πριν την ανάληψη της νέας ηγεσίας στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, μπροστά σε ένα αδιέξοδο προβλημάτων που αποτυπώθηκαν στις καθυστερήσεις των πληρωμών, ενώ παράλληλα εντάθηκαν οι ανησυχίες για τη διαχείριση των ενισχύσεων της νέας προγραμματικής περιόδου 2022-2027.

Προβλήματα υπήρχαν, ήρθαν όμως στην επιφάνεια, από το διαγωνισμό για την ανάδειξη του Τεχνικού Συμβούλου του ΟΠΕΚΕΠΕ για το 2021 καθόσον υπήρξε καθυστέρηση υπερβολική στη δημοσιοποίησή του, για πρώτη φορά συμμετείχε και δεύτερη εταιρεία στο διαγωνισμό κα οι δύο εταιρείες κατέθεσαν δικαστικές προσφυγές.

Η καθυστέρηση στη διαγωνιστική διαδικασία οδήγησε το Δ.Σ. του ΟΠΕΚΕΠΕ, στη λανθασμένη απόφαση ακύρωσης του διεθνούς διαγωνισμού για τον Τεχνικό Σύμβουλο και στην απευθείας ανάθεση μέχρι 30/6/2021 σε μία συγκεκριμένη εκ των δύο εταιρειών, των εργασιών της αποπληρωμής των ενισχύσεων του 2020 και της δημιουργία της πλατφόρμας για την υποβολή της αίτησης του 2021.

Κατά των προαναφερόμενων αποφάσεων προσέφυγε η δεύτερη εταιρεία και έχει ορισθεί δικάσιμος για τις 24/4/2021, ωστόσο στις 29/3/2021 εκδόθηκε αυτεπάγγελτη απόφαση του Δικαστηρίου για αναστολή των αποφάσεων του Δ.Σ. μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.

Κατόπιν τούτων υπάρχει μεγάλος κίνδυνος για την εύρυθμη και εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων ολοκλήρωση της υποβολής των αιτήσεων του 2021 των παράγωγων.

Για να βρεθεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ σε ασφαλή επιχειρησιακή ετοιμότητα, με βάση τα νέα δεδομένα της ΚΑΠ, προκειμένου να διασφαλιστεί επιχειρησιακά και ποιοτικά η έγκαιρη εισροή στην Χώρα όλων των ενισχύσεων πρέπει να γίνει μια γενναία μεταρρύθμιση στη διαχείριση του ΟΣΔΕ (ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου ) για τη νέα προγραμματική περίοδο 2022-2027 που να αφορά στην ενίσχυση του ΟΠΕΚΕΠΕ με τις απαραίτητες υποδομές.

Οι κινήσεις που προτείνονται είναι:

1. Δημοσίευση ανοικτού διεθνούς διαγωνισμού για Τεχνικό Σύμβουλο για όλη την προγραμματική περίοδο 2022-2027, ώστε να μην διαταράσσεται η λειτουργία του ΟΣΔΕ και

2. Η κεντρική βάση δεδομένων να τηρείται στο IDC του ΟΠΕΚΕΠΕ και το DRS (το αντίγραφο της βάσης) στο κυβερνητικό G CLOUD.

Με τη λύση αυτή δεν απαιτούνται ενδιάμεσοι φορείς συντονισμού παρά μόνο τα Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων (ΚΥΔ), όπου θα υποβάλλονται οι αιτήσεις από τους παραγωγούς και θα καταλήγουν απευθείας στη βάση δεδομένων του ΟΠΕΚΕΠΕ, ενώ παράλληλα θα λειτουργεί και η on-line αίτηση. Βέβαια θα απαιτηθεί, σε σχέση με την υφιστάμενη υποδομή του ΟΠΕΚΕΠΕ, να προβλεφθεί επιπλέον προμήθεια σε servers (αύξηση της χωρητικότητας του cloud) και αύξηση του μεγέθους των γραμμών του ΟΤΕ (για την διασύνδεση με τα ΚΥΔ,) καθώς επίσης και ετήσια προμήθεια αδειών oracle.

Τέλος στο τεύχος των προδιαγραφών για τον διαγωνισμό του Τ.Σ. θα πρέπει επίσης να προβλεφθούν, η παροχή λογισμικού αποσφαλμάτωσης κατά την διάρκεια υποβολής των αιτήσεων και ένα ολιγομελές help desk για την τεχνική υποστήριξη των ΚΥΔ σε 2 βάρδιες, προκειμένου να δημιουργηθούν οι αναγκαίες υποδομές, ενόψει της νέας προγραμματικής περιόδου 2022-2027, ώστε να εξασφαλίσει τον πλήρη συντονισμό και την εποπτεία του ΟΣΔΕ.

Εφόσον ο ΟΠΕΚΕΠΕ υλοποιήσει τα προαναφερόμενα έγκαιρα, ξεκινώντας από το καλοκαίρι του 2021, τότε το ΟΣΔΕ θα πάει ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, που ήταν και η βασική μας δέσμευση ως Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων που παραλάβαμε και επιλύσαμε στη διαχείριση των κοινοτικών πόρων του αγροτικού χώρου.

Εξάλλου να μην ξεχνάμε ότι μέχρι τέλους του 2020 οι υπάρχουσες συμβάσεις μας δέσμευαν από το 2013.

Β. Αποστόλου: Σε κρίσιμη καμπή ο ΟΠΕΚΕΠΕ

Χαλκίδα, 1 Απριλίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τοποθέτηση του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, κατά την 3η συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής & Εμπορίου με θέμα συζήτησης το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/633 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές στις σχέσεις μεταξύ επιχειρήσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού γεωργικών προϊόντων και τροφίμων και λοιπές διατάξεις».

Στην ερώτηση του Υπουργού, αν ικανοποιήθηκα με την απάντησή του για το πολύ μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στον αγροτικό χώρο, με τη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ είμαι σαφής.

Ασφαλώς όχι. Τόσο για τις πληρωμές μέχρι τις 30 ιουνίου-θυμηθείτε τι έγινε με τις προηγούμενες - όσο και για την εύρυθμη και εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων ολοκλήρωση της υποβολής των αιτήσεων του 2021 των παραγωγών. Είναι διάχυτη η ανησυχία.

Πόσο μάλλον όταν, την ώρα που τη χώρα θερίζει η πανδημία έρχεται ο Πρωθυπουργός και ζητά να ενημερωθεί για το πρόβλημα του ΟΠΕΚΕΠΕ από έναν πρώην πρόεδρο και όχι από τον αρμόδιο Υπουργό.

Μου επισήμανε μάλιστα στη τοποθέτησή του ο κ. Υπουργός ότι στις 7 του Γενάρη, δηλαδή κοντά στην ημέρα που ανέλαβε το Υπουργείο, ο Οργανισμός δεν διέθετε τεχνικό Σύμβουλο και γι αυτό δημιουργήθηκε το πρόβλημα.

Μα δεν το ήξερε ο προκάτοχός του, ότι όλες οι παλιές συμβάσεις, ούτως ή άλλως είχαν λήξει τέλος του 2020; Γιατί αδιαφόρησε;

Η νέα προγραμματική περίοδος 2022-2027 θα είναι καθοριστική για την πορεία του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ενισχύστε τον με τις απαραίτητες υποδομές και ανθρώπινο δυναμικό για μια ασφαλή επιχειρησιακή ετοιμότητα, με βάση τα νέα δεδομένα της ΚΑΠ, προκειμένου να διασφαλιστεί επιχειρησιακά και ποιοτικά η έγκαιρη εισροή στην χώρα όλων των ενισχύσεων που βασίζονται στον ΟΣΔΕ.

Κινηθείτε... μη συνδέσετε την παρουσία σας στο Υπουργείο με τη μεταφορά του σε άλλο. Φοβάμαι ότι άρχισε ήδη το ξήλωμα.

Κι έρχομαι στην οδηγία.

Η προστασία που προβλέπει όντως ωφελεί τους παραγωγούς γεωργικών προϊόντων και τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που προμηθεύουν γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα, δηλαδή τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών καθώς και τους συνεταιρισμούς.

Κι αυτοί οι παραγωγοί και τα νομικά πρόσωπα είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε αθέμιτες εμπορικές πρακτικές και λιγότερο ικανοί να τις αντιμετωπίσουν, χωρίς να υπάρξουν αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομική τους βιωσιμότητα και την ρευστότητα τους.

Είναι γεγονός ότι η Ε.Ε. είχε αφήσει ένα πολύ μεγάλο περιθώριο ελευθερίας στις αγορές, θεωρώντας βέβαιο ότι μπορούν να αυτορυθμίζονται.

Με την τωρινή της όμως οδηγία αποδέχεται ότι η αυτορρύθμιση τελικά, ωφελεί μόνο τους λίγους και ισχυρούς και συμπιέζει τους πολλούς, τους αγρότες στην προκειμένη περίπτωση που είναι και λιγότερο οργανωμένοι και αδύναμοι.

Να ξεκαθαρίσουμε όμως και μερικά πράγματα.

Οι αθέμιτες πρακτικές δεν αφορούν μόνο στις πληρωμές, αλλά και στις παραπλανήσεις. Κι ούτε συγκεκριμένα κράτη – μέλη, αλλά όλη την Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που έχει συνάψει εμπορικές συμφωνίες.

Θα σταθώ σε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Φτάσαμε μέχρι τα Τσέχικα δικαστήρια για να αποσύρει η Τσεχία παραπλανητικά σήματα και ονομασίες ελληνικό γιαούρτι σε ανάλογα προϊόντα που παρασκευάζονταν στην επικράτειά της και με δικό της γάλα.

Και σε αυτή την προσπάθεια μας βοήθησε τόσο ο Επίτροπος Γεωργίας ο κ. Χόγκαν, όσο και ο Επίτροπος Υγείας ο κ. Ανδρουκάϊτις, αλλά και πολλοί άλλοι Υπουργοί που στάθηκαν στο πλευρό μας στη σχετική συζήτηση στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας.

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που συνέβη πρόσφατα με τη φέτα. Αν εφαρμοζόταν η υπάρχουσα νομοθεσία, δηλαδή ο νόμος 4492/2017 για την υποχρεωτική αναγραφή στο προϊόν της χώρας άλμεξης του γάλακτος που παρασκευαζόταν το συγκεκριμένο λευκό τυρί, κι αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήλεγχε ως όφειλε τις χώρες που χρησιμοποιούν τον όρο φέτα τότε δεν θα μιλούσαμε για κακές πρακτικές.

Οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, όντως έχουν θεωρηθεί πλέον ως μια από τις βασικές αιτίες των προβλημάτων που βιώνουν οι γεωργοί και γενικά οι παραγωγοί τροφίμων στην εμπορική διάθεση των προϊόντων τους.

Βασικός μας στόχος όμως πρέπει να είναι η δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας μεταξύ των κρίκων της εφοδιαστικής αλυσίδας και η δημιουργία ενός περιβάλλοντος φιλικού και ελκυστικού, για τους γεωργούς και τους ανθρώπους της παραγωγής, ώστε να καταστήσουμε τον τομέα της γεωργίας και των τροφίμων πιο ανταγωνιστικό και προσοδοφόρο.

Β. Αποστόλου: Προστατέψαμε τους αγρότες από αθέμιτες πρακτικές

Τοποθέτηση του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, κατά τη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής & Εμπορίου με θέμα συζήτησης το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων: «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/633 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές στις σχέσεις μεταξύ επιχειρήσεων στην αλυσίδα εφοδιασμού γεωργικών προϊόντων και τροφίμων και λοιπές διατάξεις».

Πριν λίγες ημέρες, 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, πήραμε μια απάντηση στην ερώτησή μας προς τον κ. Υπουργό, για την ενσωμάτωση της συγκεκριμένης οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, η οποία απάντηση ανέφερε εισαγωγικά: “για το μείζον ζήτημα των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και ειδικά για τους μικρότερους φορείς στην αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων που είναι οι παραγωγοί γεωργικών προϊόντων, δυστυχώς, από την απελθούσα Κυβέρνηση δεν αναλήφθηκε καμία πρωτοβουλία. Κι αυτό παρά τις αλλεπάλληλες συσκέψεις και συναντήσεις, στις οποίες συμμετείχε από το 2016, στα ευρωπαϊκά φόρα “

Όντως είναι αλήθεια ότι συμμετείχαμε σε όλα τα ενωσιακά φόρα που συζητήθηκαν αυτά τα θέματα γιατί μας ενδιέφεραν πάρα πολύ. Είναι όμως ψέμα ότι δεν πήραμε καμιά πρωτοβουλία. Κι εμείς δεν περιμέναμε την οδηγία.

Αντίθετα καταφέραμε, με τη σύμφωνη βέβαια γνώμη της Ε. Επιτροπής να ενσωματώσουμε στο εθνικό μας δίκαιο πολλές από τις ρυθμίσεις που αναφέρονται στην οδηγία.

Η Ελλάδα για πρώτη φορά καθιέρωσε το δικό της θεσμικό πλαίσιο στα πλαίσια της οδηγίας 7/ 2011/ ΕΕ. Κάναμε δύο μεγάλες τομές για την καταπολέμηση των παράνομων ελληνοποιήσεων εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων στην εγχώρια αγορά, αλλά και για την προστασία των παραγωγών από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των αλυσίδων χονδρικής, με το νόμο 4492/2017 «για τη διακίνηση και εμπορία νωπών και ευαλλοίωτων αγροτικών προϊόντων και άλλες διατάξεις» Ούτε μια αναφορά δεν κάνατε στο σημερινό νομοσχέδιο.

Ειδικότερα καθιερώσαμε μεταξύ άλλων:

1) την υποχρεωτική επισήμανση επί των συσκευασιών του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, της προέλευσης του γάλακτος και ειδικότερα της χώρας άμελξης, της χώρας επεξεργασίας και της χώρας συσκευασίας του.

2) την υποχρεωτική αναγραφή σε όλα τα στάδια διακίνησης του κρέατος, από το σφαγείο έως την ταμειακή μηχανή του καταστήματος λιανικής, της χώρας γέννησης, εκτροφής και σφαγής του ζώου από το οποίο προέρχεται το κρέας και

3) την υποχρέωση πληρωμής των παραγωγών νωπών και ευαλλοίωτων αγροτικών προϊόντων εκ μέρους των χονδρεμπόρων, περιλαμβανομένων των super market, το αργότερο εντός 60 ημερών από την έκδοση του σχετικού τιμολογίου.

Οι ρυθμίσεις μάλιστα αυτές έτυχαν στήριξης από δυνάμεις πέραν της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Τί έφεραν;

Ένα πλέγμα προστασίας, τόσο στον Έλληνα αγρότη και την ελληνική παραγωγή, όσο και στον καταναλωτή, που μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα ποιο είναι πραγματικά εγχώριο προϊόν, όσον αφορά το γάλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα κρέατα, και ποιο όχι.

Μόνον έτσι μπορούν να καταπολεμηθούν σε μεγάλο βαθμό οι λεγόμενες ελληνοποιήσεις και ο αγρότης μπορεί να απολάβει την υπεραξία που του αναλογεί για τα ποιοτικά προϊόντα που παράγει.

Επιπλέον, με τη ρύθμιση των πληρωμών στις 60 ημέρες κατά ανώτατο όριο, απελευθερώσαμε τον αγρότη, τον αδύναμο κρίκο της εμπορικής διαδικασίας, από την πίεση που του ασκούν οι ισχυροί του χώρου.

Είναι αδιανόητο την ώρα που ο αγροτικός κόσμος στερείται ρευστότητας να μετατρέπεται σε πιστωτή των πολυκαταστημάτων και των χονδρεμπόρων.

Για την υλοποίηση βέβαια αυτών των διατάξεων χρειαζόταν οι ίδιοι οι αγρότες, οι οργανώσεις τους, όλοι οι εμπλεκόμενοι, να αναλάβουν δράση, να στηρίζουν και να στηριχθούν σε όσα προβλέπει ο νόμος.

Σε επόμενη παρέμβασή μου θα αναφερθώ τόσο στη διαχείριση που επιφυλάξατε τόσο στις ρυθμίσεις που σας παραδώσαμε, όσο και πως επιθυμείτε εσείς να εφαρμόσετε τη συγκεκριμένη οδηγία.

Επιτρέψτε μου όμως πριν κλείσω, δύο λόγια για ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα αυτή την ώρα στον αγροτικό χώρο, τη λειτουργία του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Κύριε Υπουργέ, σε μια περίοδο που η πανδημία κυριολεκτικά θερίζει, βλέπουμε τον Πρωθυπουργό να ενημερώνεται από έναν πρώην πρόεδρο του συγκεκριμένου Οργανισμού και να δηλώνει ότι δεν θα υπάρξει συγκάλυψη για τις περιπτώσεις που έχουν σταλεί στον εισαγγελέα. Τί συμβαίνει τελικά στον ΟΠΕΚΕΠΕ;

Βλέπουμε προέδρους να αλλάζουν σαν τα πουκάμισα. Έχετε ήδη καθυστερήσει τις πληρωμές. Δεν έχουν ολοκληρωθεί αυτές της βασικής ενίσχυσης. Κινδυνεύουν οι συνδεδεμένες. Οι κτηνοτρόφοι δεν αντέχουν άλλο.

Κύριε Υπουργέ με το βηματισμό που έχετε θα υπάρξει πρόβλημα με τις Δηλώσεις ΟΣΔΕ του 2021. Και το χειρότερο με την επόμενη προγραμματική περίοδο 2022-27.Απαντήστε μας επιτέλους πωs θα αντιμετωπίσετε τη κατάσταση; Έχουμε κι εμείς προτάσεις.

Η αντίδραση της Εύβοιας στις νέες ανεμογεννήτριες

Άρθρο του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υπουργού,

στην «Εφημερίδα των Συντακτών» τη Δευτέρα 29/3/2021

Η Εύβοια αυτή την περίοδο βρίσκεται σε σύγκρουση με τις εταιρείες που οδηγούν την κούρσα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Ειδικά δε μετά την ανακοίνωση, ότι οι επενδύσεις αυτές θα συνδεθούν και με το Ταμείο Ανάκαμψης, βρέθηκαν απέναντί μας και πολυεθνικοί όμιλοι.

Η πιο πρόσφατη, προτεινόμενη επένδυση, αφορά στην ανακοίνωση της Διϋπουργικής Επιτροπής Στρατηγικών Επενδύσεων των 8 αιολικών πάρκων, συνολικής ισχύος 470 MW, 4 στη Βόρειο– Κεντρική και 4 στη Νότια Εύβοια. Μας ρωτούν πολλοί, μα γιατί αντιδράτε εσείς στην Εύβοια, όταν μάλιστα αποδέχεστε τις ΑΠΕ και έχετε και το υψηλότερο αιολικό δυναμικό;

Αντιδρούμε για τους παρακάτω λόγους:

1) Γιατί έχουμε ήδη καλύψει τη συμβολή μας στον εθνικό στόχο για αιολική ενέργεια εδώ και χρόνια με την εγκατάσταση 34 γιγαντιαίων πάρκων που έχουν χωροθετηθεί στη νότια Εύβοια.

2) Γιατί ένα μέρος των ανεμογεννητριών θα εγκατασταθεί σε περιοχές Natura, αλλά και σε περιοχές, όπου υπάρχουν ένα πλήθος άλλων πραγμάτων ιδιαίτερης και μοναδικής περιβαλλοντικής και πολιτιστικής αξίας.

3) Γιατί ακόμη και η ίδια Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (η ΡΑΕ) έχει αποδεχθεί ότι είναι αναγκαία η αναθεώρηση του υπάρχοντος Ειδικού Χωροταξικού για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας(ΑΠΕ).

4) Γιατί είναι αδιανόητο αυτό που κάνει η ΡΑΕ να προτείνει ως θέσεις για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων, δηλαδή ουσιαστικά το νέο Ειδικό Χωροταξικό, τις θέσεις που υποδεικνύουν οι επενδυτές. Πρόκειται για μεθόδευση που προκαλεί τις τοπικές κοινωνίες.

5) Για να αποτρέψουμε τόσο το άνοιγμα ενός ακόμη παραθύρου για την ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας σε προστατευόμενες περιοχές, όσο και την προκήρυξη διαγωνισμών για έργα, πριν από την ολοκλήρωση των σχετικών περιβαλλοντικών μελετών.

6) Γιατί αν στις υπάρχουσες 350 ανεμογεννήτριες προστεθούν άλλες 91 νέες και μάλιστα τεραστίων διαστάσεων θα αλλάξει η φυσιογνωμία της Εύβοιας .

7) Γιατί η άποψη ότι η εγκατάσταση αυτών των μονάδων θα δημιουργήσει απασχόληση δεν μπορεί να σταθεί, αφού όλα τα εξαρτήματα θα εισάγονται έτοιμα και ο συνολικός χρόνος εγκατάστασης δεν θα ξεπεράσει τα 2 έως 3 χρόνια και

8) Γιατί θέλουμε να στηρίξουμε την τεράστια περιβαλλοντική βαρύτητα του φυσικού περιβάλλοντος της Εύβοιας στη παραγωγική της ανασυγκρότηση, μέσα από τη σύνδεση του αγροτοδιατροφικού χώρου με τον αγροτοτουριστικό.

Όλες αυτές οι αντιδράσεις μας γνωρίζουμε ότι θα αναμετρηθούν με συμφέροντα που επιδιώκουν να εκμεταλλευθούν τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων που τρέχουν.

Βασικός πρωταγωνιστής σε αυτή την εξέλιξη ήταν και είναι η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ), η οποία έχει φτάσει μέχρι του σημείου να ικανοποιεί άμεσα όλα τα αιτήματα που έχουν σχέση με τη χωροθέτηση νέων αιολικών πάρκων, χωρίς να έχει αξιολογήσει τη φέρουσα ικανότητα των περιοχών εγκατάστασης με βάση το προηγούμενο χωροταξικό, πόσο μάλλον όταν και η ίδια αποδέχεται ότι έχει υπερκαλυφθεί.

Αυτό που όμως δεν έχει αντιληφθεί η ΡΑΕ είναι ότι σχεδιάζει «χωρίς το ξενοδόχο». Δεν έχει εξετάσει ακόμη το ζήτημα της κυριότητας και της χρήσης των δασικού χαρακτήρα εκτάσεων που προτείνει να εγκατασταθούν τα συγκεκριμένα αιολικά πάρκα.

Οι επείγουσες διαδικασίες για τις επενδύσεις αυτές ήδη άρχισαν να εφαρμόζονται με την υποβολή του αιτήματος για την ένταξη στις στρατηγικές επενδύσεις. Μένει τώρα ουσιαστικά στην Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση ένα περιθώριο μόνο 30 ημερών, από την υποβολή του φακέλου, για τη γνωμοδότησή του επί των περιβαλλοντικών όρων.

Κι εδώ μπαίνει ένα άλλο ερώτημα: Πως θα κληθεί να γνωμοδοτήσει το Περιφερειακό Συμβούλιο, χωρίς να έχει στα χέρια του την Μελέτη Αξιολόγησης της φέρουσας ικανότητας της περιοχής με βάση το προϋπάρχον Ειδικό Χωροταξικό; Κι αν παρέλθει δε η προθεσμία αυτή, τότε αυτόματα εγκρίνεται και ο φάκελος.

Γι αυτό αν θέλει ο Περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας να δώσει αξιοπιστία στις αρνητικές απόψεις που εκφράζει οφείλει να κάνει ένα πρώτο θεσμικό βήμα για την αποτροπή της επέλασης των ανεμογεννητριών στο νησί. Να γνωμοδοτήσει αρνητικά στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και να μην αφήσει να εξαντληθεί άπρακτη η προθεσμία των 30 ημερών. Γιατί το τελευταίο θα σημαίνει στην πραγματικότητα θετική άποψη.

Όμως έτσι όπως εξελίσσεται η υπόθεση, η κινηματική λειτουργία φαίνεται να είναι το μοναδικό εργαλείο που μπορεί να ανατρέψει την εγκατάσταση των συγκεκριμένων αιολικών πάρκων.

Κοινοτικοί πόροι αγροτών: Εργαλείο στήριξης της υπαίθρου

Άρθρο του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας και πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ το Σάββατο 27/3/2021

Ο αγροτικός χώρος παρότι τελευταία βρίσκεται από πλευράς πολιτικού ενδιαφέροντος σε δεύτερο πλάνο, είναι αυτός που όχι μόνο καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες της χώρας, αλλά και διασφαλίζει την κοινωνική συνοχή της υπαίθρου. Κι όλα αυτά τα κάνει έχοντας ως βασικό εργαλείο τους κοινοτικούς πόρους της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), που φτάνουν στα 20 δις € σε κάθε προγραμματική περίοδο. Σημειώνω ότι τόσοι περίπου είναι και οι πόροι που κατευθύνονται στην ελληνική οικονομία μέσω των λοιπών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ειδικά οι ενισχύσεις αντιπροσωπεύουν το 50% του αγροτικού εισοδήματος.

Η ύφεση και η πανδημία που βιώνουμε έφερε το λεγόμενο “ταμείο ανάκαμψης’’ της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) που άλλοι ευελπιστούν ότι θα αποτελέσει ένα μικρό σχέδιο Μάρσαλ και άλλοι φοβούνται, όχι άδικα, ότι θα συνοδευτεί από ένα νέο τύπο δεσμεύσεων ή μνημονίων.

Το αρχικό ποσό του Ταμείου προβλέπεται στα 32 δισ. ευρώ και αναμένεται να διατεθεί τα δύο πρώτα χρόνια της επόμενης προγραμματικής περιόδου (2021 – 2027), τόσο ως επιχορηγήσεις (το μεγαλύτερο μέρος ) όσο και ως δάνεια αναπτυξιακού προσανατολισμού, με περίοδο αποπληρωμής από το 2027 έως το 2058.

Με δεδομένη τη συνολικότερη πολιτική της Ε.Ε. για την οικονομική ανάπτυξη του πρωτογενή τομέα, αλλά και για την περιβαλλοντική και κοινωνική συνοχή των αγροτικών περιοχών, ένα μέρος των πόρων αυτών θα διατεθεί στον αγροτικό χώρο. Δυστυχώς όμως η διαχείριση των κοινοτικών πόρων των αγροτών από τη χώρα μας πάντα ήταν προβληματική, τόσο λόγω των λανθασμένων πολιτικών επιλογών της ίδιας της Ε.Ε., όσο και της δικής μας αδυναμίας στην απορρόφησή τους.

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που παραλάβαμε ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ήταν οι δημοσιονομικές διορθώσεις, πρόστιμα δηλαδή, ύψους 1,3 δις που μας είχαν επιβληθεί τα προηγούμενα χρόνια, εξαιτίας της κακής διαχείρισης των ενισχύσεων και ιδιαίτερα των βοσκοτόπων.

Η κίνηση που κάναμε για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα σε εθνικό επίπεδο ήταν εμβληματική. Επεκτείναμε με το ν. 4351/2015 για τις βοσκήσιμες γαίες, το χαρακτηρισμό ως βοσκοτόπων και στις δασικές εκείνες εκτάσεις της χώρας μας που έχουν χαμηλή ξυλώδη βλάστηση και βόσκονται.

Πετύχαμε έτσι ένα σημαντικό στόχο, να πείσουμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διευρύνει ανάλογα και τον ορισμό των βοσκοτόπων στο κανονισμό Οmnibus, εξασφαλίζοντας με αυτό να γίνουν επιλέξιμες προς ενίσχυση αρκετές βοσκήσιμες γαίες, όπως τα θαμνολίβαδα και τα δασολίβαδα, τα οποία παρέχουν τροφή στην αιγοπροβατοτροφία καθόλη τη διάρκεια του χρόνου.

Ο ορισμός του μόνιμου βοσκότοπου όπως δόθηκε στον Κανονισμό Omnibus ενσωματώθηκε και στην εθνική μας νομοθεσία για την εφαρμογή στη κατανομή των άμεσων ενισχύσεων. Και είχαμε τα πρώτα αποτελέσματα:

1)αυξήσαμε τις επιλέξιμες για την κτηνοτροφία βοσκήσιμες εκτάσεις , πράγμα που μας απέφερε την επιστροφή 445 εκατ. ευρώ από τα πρόστιμα που μας είχαν επιβληθεί από ελέγχους της Ε. Επιτροπής στα έτη 2009 έως και 2012. Ανάλογο αποτέλεσμα θα υπάρξει και για τα υπόλοιπα πρόστιμα και

2)ενισχύσαμε τις θέσεις μας στην αντιμετώπιση της απειλής για πλήρη εξωτερική σύγκλιση των ενισχύσεων, αφού η αύξηση στις βοσκήσιμες εκτάσεις θα συμβάλει στην μείωση της εικονικά υψηλής ανά εκτάριο ενίσχυσης που φαίνεται να απολαμβάνει η χώρα μας.

Αυτό που μένει τώρα να υλοποιηθεί είναι η δημιουργία Εθνικής Γεωγραφικής Πληροφοριακής Βάσης Δεδομένων, με την ονομασία «Βοσκήσιμες Γαίες Ελλάδας», με βάση τα Διαχειριστικά Σχέδια Βόσκησης που πρέπει να συνταχθούν πλέον τα οριστικά, γιατί θα τεκμαίρουν τη χρήση των βοσκήσιμων εκτάσεων. Μόνον τότε θα αξιοποιηθούν σωστά αυτές οι εκτάσεις στο επικαιροποιημένο Σύστημα Αναγνώρισης Αγροτεμαχίων για την επόμενη προγραμματική περίοδο (2021-2027) και ταυτόχρονα θα δοθεί τέλος στα πρόστιμα που απειλούν το ζωτικότερο τομέα της αγροτικής δραστηριότητας, την κτηνοτροφία.

Ερώτηση 9 Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για τους Εργαζόμενους με συμβάσεις ΣΟΧ σε Κέντρα Υγείας και ΤΟΜΥ

Αθήνα, 29-03-2021

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Υγείας

ΘΕΜΑ: «Πρόκριση εργολαβικών συμφερόντων σε καθαριότητα και φύλαξη έναντι των ατομικών συμβάσεων»

Η απομάκρυνση των εργολάβων από τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας και λοιπές δημόσιες υπηρεσίες και η προάσπιση των εργασιακών και μισθολογικών δικαιωμάτων των εργαζομένων αποτέλεσε αμετάκλητη πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία νομοθετήθηκε με το ν.4430/2016 άρθρο 63.

Οι εργολάβοι προσπάθησαν, μέσω της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων, να παρεμποδίσουν την διενέργεια διαγωνισμών. Ωστόσο, η τελική δικαίωση ήρθε με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που έκρινε σύννομες τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Οι συμβάσεις αυτές συνάπτονταν από τις Διοικήσεις των φορέων κατόπιν διαγωνισμού που εγκρίνεται από το ΑΣΕΠ.

Σύμφωνα με μελέτες το οικονομικό όφελος του Δημοσίου, με την πρόκριση αυτής της διαδικασίας έναντι της ανάθεσης της καθαριότητας σε εργολάβους, είναι σημαντικά μεγάλο. Παράλληλα η διαδικασία αυτή παρέχει ασφάλεια και για τους εργαζόμενους και καλύτερες απολαβές. Οι ανάγκες για φύλαξη και καθαριότητα είναι αυξανόμενες κάθε χρόνο και στις μονάδες υγείας, αφού αποχωρούν οι τελευταίοι εναπομείναντες μόνιμοι υπάλληλοι των αντίστοιχων ειδικοτήτων.

Αυτή τη στιγμή 92 εργαζόμενοι απασχολούνται σε υπηρεσίες καθαριότητας και φύλαξης, σε Κέντρα υγείας και ΤΟΜΥ της 5ης Υγειονομικής περιφέρειας Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μέσω προκηρύξεων. Εδώ και ένα χρόνο συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο ΕΣΥ, κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, αποκτώντας τεράστια εργασιακή εμπειρία στον απαιτητικό χώρο της υγείας που δύσκολα κάποιος μπορεί να αποκτήσει.

Οι εργαζόμενοι, βρίσκονται εν μέσω πανδημίας, σε καθεστώς αβεβαιότητας και ανασφάλειας, αφού η τελευταία εξάμηνη παράταση που υπογράψανε με την υπηρεσία τους, λήγει στις 30/6/2021 παρόλο που με τον ν. 4722/2020 άρθρο 45 η υγειονομική περιφέρεια και τα νοσοκομεία είχαν και έχουν δικαίωμα να παρατείνουν τις συμβάσεις έως 31-12-2021. Την ίδια ώρα είναι ξεκάθαρο πως το Υπουργείο Υγείας, επιδιώκει την επιστροφή στο αποτυχημένο και κοστοβόρο για το Δημόσιο συμφέρον μοντέλο των εργολαβιών με προκήρυξη διαγωνισμών για την καθαριότητα και την φύλαξη των Κέντρων Υγείας και των Τοπικών Μονάδων Υγείας.

Για τους λόγους αυτούς, ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1) Υπάρχει πρόθεση για την ανανέωση των συμβάσεων του προσωπικού ΣΟΧ μέχρι το τέλος του χρόνου, όπως προβλέπει ο ν.4722/2020; Υπάρχει πρόθεση να παραταθούν οι συμβάσεις του προσωπικού που έχει αποκτήσει μεγάλη εμπειρία και γνωρίζει τις απαιτήσεις των χώρων υγείας έως και τη λήξη της πανδημίας;

2) Προτίθεται το Υπουργείο Υγείας να προχωρήσει σε νέες προκηρύξεις ΣΟΧ μέσω ΑΣΕΠ στα νοσοκομεία, που λήγουν οι ισχύουσες συμβάσεις, διασφαλίζοντας σημαντικά ενισχυμένη μοριοδότηση προϋπηρεσίας;

3) Έχει καταρτίσει το Υπουργείο μελέτη σύγκρισης κόστους, που να φανερώνει ότι υπάρχει όφελος για το δημόσιο και κοινωνικό συμφέρον από την χρήση εργολαβικών υπηρεσιών σε δημόσιους φορείς σε σύγκριση με τις ατομικές συμβάσεις εργασίας;

Οι Ερωτώντες Βουλευτές

Παπανάτσιου Αικατερίνη

Αποστόλου Βαγγέλης

Βαγενά Κηλαηδόνη Άννα

Κόκκαλης Βασίλειος

Λάππας Σπυρίδων

Παπαδόπουλος Αθανάσιος

Πούλου Παναγιού

Σαρακιώτης Ιωάννης

Χατζηγιαννάκης Μίλτος

Μήνυμα Βαγγέλη Αποστόλου για την 25η Μαρτίου 2021

Χαλκίδα, 25 Μαρτίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μήνυμα του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, για την επέτειο των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης της 25ης Μαρτίου 1821:

"Στη σημερινή, μεγάλη Εθνική επέτειο και θρησκευτική μας γιορτή, αποτίουμε φόρο τιμής στις Ελληνίδες και στους Έλληνες που έδωσαν μάχες για την πατρίδα μας. Τους ιστορικούς ήρωες του '21, που πάλεψαν για την ανεξαρτησία, αλλά και τους σύγχρονους ήρωες και ηρωίδες, που δίνουν τη μάχη απέναντι στην πανδημία, με λιγοστά όπλα και περίσσιο θάρρος.

Αυτοί οι άνθρωποι σηματοδοτούν το μέλλον μας, γιατί δείχνουν το δρόμο για μια πατρίδα ελεύθερη, δυνατή, με ανθρωπιστικές αξίες και αυταπάρνηση. Χρόνια πολλά Ελληνίδες & Έλληνες!"

Β. Aποστόλου: Να στηριχτούν οι πληγέντες ρητινοκαλλιεργητές της Βόρειας Εύβοιας.

Χαλκίδα, 23 Μαρτίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας και πρώην Υπουργού, με αφορμή την κατάθεση ως αναφοράς προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, του Πρακτικού Συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Μαντουδίου -Λίμνης-Αγίας Άννας, για την ενίσχυση των ρητινοκαλλιεργατών Εύβοιας που επλήγησαν από την πρόσφατη κακοκαιρία:

“Με το πέρασμα της κακοκαιρίας "Μήδεια" στη Βόρεια Εύβοια υπέστησαν μεγάλες καταστροφές, εκτός των αγροτών και οι ρητινοκαλλιεργητές, αφού οι ζημιές του δάσους που ρητινεύουν σε αρκετές δασικές περιοχές είναι πολύ μεγάλες. Οι πρώτες εκτιμήσεις δείχνουν ότι το 50% των πεύκων που καλλιεργούσαν για την παραγωγή ρητίνης έχουν υποστεί καθολική καταστροφή.

Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για τη Βόρεια Εύβοια, γιατί αφορά ένα κόσμο που παραμένει στην περιοχή χάρις στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, δηλαδή στη συγκομιδή της ρητίνης, που από δω και πέρα και για μερικά χρόνια δεν θα μπορεί να την ασκεί. Όμως η Πολιτεία έχει αναγνωρίσει τη μεγάλη προσφορά στο φυσικό περιβάλλον της απασχόλησης με τη ρητινοκαλλιέργεια όλων αυτών των ανθρώπων και έχει ήδη εντάξει το προϊόν σε ειδική ενίσχυση από το κρατικό προϋπολογισμό.

Επειδή:

α)η ρητινοκαλλιέργεια δεν είναι ασφαλισμένη στον ΕΛΓΑ ως προϊόν αγροτικό,

β)η κρατική ενίσχυση είναι συνδεδεμένη με τη παραγωγή ρητίνης, που θα είναι μειωμένη και

γ) υπάρχουν πολλές δυσκολίες στη πρόσβαση σε περιοχές που θα μπορούσαν οι ρητινοκαλλιεργητές να δουλέψουν, καλούνται:

• η Περιφέρειακή Αυτοδιοίκηση Στερεάς Ελλάδας και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδας να παρέμβουν άμεσα για την αποκατάσταση και το καθαρισμό του οδικού δικτύου και των προσβάσεων, ώστε να μπορέσουν να ξεκινήσουν τη δραστηριότητά τους οι ρητινοκαλλιεργητές και

• η Κυβέρνηση να διασφαλίσει για τη φετινή χρονιά και τις δύο επόμενες την κρατική οικονομική ενίσχυση, ώστε να καλυφθεί η απώλεια του εισοδήματος, που θα υπάρξει στους συγκεκριμένους κατοίκους και προστάτες του φυσικού περιβάλλοντος της Βόρειας Εύβοιας.

Θα παρακολουθούμε το ζήτημα έχοντας ως στόχο τη στήριξη όλων των ρητινοκαλλιεργητών.

Επισυνάπτεται η αναφορά. 

ΔΑΣΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ

Οι λύσεις για τεκμηρίωση στην αλλαγή χρήσης

Άρθρο του Βαγγέλη Αποστόλου, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Εύβοιας και πρώην Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Agrenda της 20ης & 21ης Μαρτίου 2021

Η αναγκαιότητα κατάρτισης των δασικών χαρτών δεν αμφισβητείται, γιατί αποτελεί το βασικότερο εργαλείο για την υπεράσπιση των δασών και την ολοκλήρωση του Εθνικού Κτηματολογίου. Για τη χώρα μας δε ήταν και απαίτηση του εκτελεστικού νόμου του Συντάγματος του 1975, του 998/1979, που όριζε ρητά ότι μέσα στα επόμενα 10 χρόνια πρέπει να χαρτοφραφηθούν τα δασικού χαρακτήρα εδάφη και να συνταχθεί το Δασολόγιο.

Η πρώτη προσέγγιση για την εκτέλεση του συγκεκριμένου έργου γίνεται με το νόμο 2664/1998 για το Εθνικό Κτηματολόγιο, αλλά ουσιαστικά μπήκε σε πορεία σύνταξης με το ν. 3889/2010, που ορίζει τις διαδικασίες και τα επιμέρους στάδια της υλοποίησης.

Η τότε Κυβέρνηση ξεκίνησε το έργο σε πολλές περιοχές, αλλά επειδή δεν ήθελε να αναδειχτούν οι καταπατήσεις και οι αυθαιρεσίες άφησε τους χάρτες κλειδωμένους στα Δασαρχεία και στις Διευθύνσεις Δασών.

Αντίθετα η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, αφού επικαιροποίησε το ν.3889/2010 με το ν.4389/2016 προχώρησε τους δασικούς χάρτες στο 50% της χώρας, δηλαδή σε περίπου 65.000.000 στρ. και μάλιστα σε περιοχές με προβλήματα, όπως η αυθαίρετη εκτός σχεδίου δόμηση.

Ήταν αδύνατο όμως η διαδικασία αυτή να προχωρήσει χωρίς επιπτώσεις σε χρήσεις γης και εμπράγματα δικαιώματα. Όπως είναι λογικό να έγιναν και λάθη σε μια τόσο μεγάλη προσπάθεια, μερικά εκ των οποίων αντιμετωπίστηκαν.

Ας δούμε ποιες είναι οι διατάξεις του νομοθετικού πλαισίου που επηρεάζουν καθοριστικά την κατάρτιση των δασικών χαρτών;

Είναι δύο άρθρα του Συντάγματος του 1975, το 117 παρ.3 , σύμφωνα με το οποίο δάση που καταστράφηκαν ή αποψιλώνονται κηρύσσονται αναδασωτέα και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό και το 24, σύμφωνα με το οποίο τα δάση μπορούν να αλλάξουν χρήση, μόνον αν προέχει για την εθνική οικονομία η αγροτική χρήση και μετά από τεκμηρίωση για κάθε επιμέρους περίπτωση.

Όπως γίνεται αντιληπτό δεν άργησαν να εμφανιστούν οι προσφυγές στο ΣτΕ(Συμβούλιο της Επικρατείας), που κατέληξαν σε αποφάσεις που φτάνουν μέχρι του σημείου της ακύρωσης της πορείας όλου του έργου.

Οι αποφάσεις αυτές είναι:

1. 
   η 685/2019 με την οποία η Ολομέλεια έκρινε αντισυνταγματικές τις οικιστικές
   πυκνώσεις. Τα άρθρα 24 και 117 του Συντάγματος απαγορεύουν ρητά αυτές τις αλλαγές χρήσης.
2. η 1411/2019 με την οποία έκρινε παράνομη τη μερική κύρωση γιατί δεν εξετάστηκαν όλες οι αντιρρήσεις. Ξεπερνούν σήμερα τις 180.000 και
3. η 710/2020 με την οποία η Ολομέλεια ακύρωσε τις διαδικασίες εξαγοράς των δασικών εκτάσεων που εκχερσώθηκαν προ του 1975.

Πως θα αντιμετωπιστούν όμως αυτές οι αποφάσεις του ΣτΕ;

Η τωρινή παρέμβασή μου έχει ως βασικό στόχο να μην ακυρωθεί ένα πολύ μεγάλο μέρος του έργου που έχει γίνει μέχρι σήμερα, αλλά και να λυθούν τα πολλά προβλήματα που ανέδειξαν οι θιγόμενοι πολίτες με τις αντιδράσεις τους. Η νομολογία του ΣτΕ για την προστασία του περιβάλλοντος δεν επιτρέπει παρερμηνείες.

Το πρώτο που οφείλουν να κάνουν όσοι ασχολούνται με το θέμα είναι να συμμορφωθούν με τις αποφάσεις του, που μπορεί να γίνει με τη μεταφορά του έργου της πρώτης φάσης, δηλαδή του 50% της χώρας, στο στάδιο της ανάρτησης ώστε τότε να υπάρχει η δυνατότητα ουσιαστικής παρέμβασης.

Η σημερινή κυβέρνηση, δυστυχώς επέλεξε άλλο δρόμο για τη διαχείριση του έργου που παρέλαβε. Αποφεύγει να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του ΣτΕ και με αποσπασματικές κινήσεις φτάνει μέχρι του σημείου να ανακαλεί δασικούς χάρτες και στη θέση τους να προσθέτει νέες κατηγορίες εκτάσεων, μια τακτική που έδωσε τη δυνατότητα προσφυγής στο ΣτΕ στις περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Το πιο προβληματικό όμως στη λειτουργεία της είναι ότι, στις αναρτήσεις που κάνει αυτή την περίοδο για το υπόλοιπο 50% του συνολικού έργου, ακολουθεί τον ίδιο δρόμο που απέρριψε το ΣτΕ, αλλά και δημιουργεί αρνητικές επιπτώσεις, όπως δείχνουν οι σημερινές αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών.

Ας δούμε όμως τι απεικονίζουν οι αμφισβητούμενοι δασικοί χάρτες;

Τη μορφή που είχαν οι χαρτογραφούμενες εκτάσεις στην παλιότερη βλαστική απεικόνιση (αεροφωτογραφίες του 1945) και τη μορφή που έχουν σήμερα. Ο συνδυασμός των δύο μορφών και η ερμηνεία των αντίστοιχων χαρτών δίνει το χαρακτήρα των εκτάσεων, κατατάσσοντάς τες σε 2 κατηγορίες εδαφών, στα δασικού (Δάση, δασικές και χορτολιβαδικές εκτάσεις) και γεωργικού χαρακτήρα.

Η διαδικασία κατάρτισης των δασικών χαρτών γίνεται σε 3 στάδια, το πρώτο αφορά στη σύνταξη, το δεύτερο στην ανάρτηση και το τρίτο στην κύρωση. Δεν πρέπει να υπάρξει καμία συσχέτιση στα στάδια αυτά της μορφής των εδαφών που καταγράφονται με την κυριότητα.

Τα κύρια προβλήματα που αναδείχθηκαν με τη σύνταξη και την ανάρτηση των δασικών χαρτών της πρώτης φάσης είναι τα παρακάτω:

1. οι αγροί που έγιναν δάση (χαρακτηρισμός στον δασικό χάρτη ΑΔ)
2. οι δασικές και χορτολιβαδικές εκτάσεις που εκχερσώθηκαν για γεωργική καλλιέργεια (χαρακτηρισμός στο δασικό χάρτη ΔΑ)
3. οι εκτάσεις, οι λεγόμενες οικιστικές πυκνώσεις, με αυθαίρετα σε οργανωμένους και μη οικισμούς , και
4. τα πρόδηλα σφάλματα

Σημειώνω ότι για τα πρόδηλα που έχουν σχέση με σφάλματα κατά την εκτέλεση του έργου πρέπει οι συντάκτες να δώσουν τις απαραίτητες λύσεις, ενώ για τις οικιστικές πυκνώσεις δεν υπάρχει καμία περίπτωση επαναφοράς τους.

Ας δούμε όμως αναλυτικά για τις δύο πρώτες κατηγορίες που αναφέρονται στον αγροτικό χώρο, τα προβλήματα που προέκυψαν και την πρόταση για την αντιμετώπισή τους, μετά βέβαια, την επιστροφή των δασικών χαρτών στο στάδιο της ανάρτησης.

Δασωθέντες αγροί (ΑΔ)

Πρόκειται για εκτάσεις που το 1945 ήταν αγροί και σήμερα είναι δάση. Η έκτασή τους ανέρχεται στα 3.500.000 στρ., δηλαδή πάνω από το 5% της συνολικά αναρτημένης έκτασης. και προέκυψαν από την εγκατάλειψη και τη δάσωση αντίστοιχων αγρών.

Όπως γίνεται κατανοητό η αποδοχή αυτής της κατηγοριοποίησης στη κύρωση των δασικών χαρτών δημιουργεί πολλά προβλήματα, τόσο ισόρροπης εφαρμογής του δικαίου, όσο και ηθικής μορφής.

Το νομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο συντάσσονται οι συγκεκριμένοι χάρτες είναι σαφέστατο, τόσο από το Σύνταγμα, όσο και απο τη νομολογία του ΣτΕ κι γι αυτό είναι δίκαιο να ισχύσει ό,τι για τις αγροτικού χαρακτήρα εκτάσεις . Είναι δε και ηθικό το θέμα γιατί η δάσωση αυτών των αγρών προέκυψε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα από την αναγκαστική εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση των κατόχων τους, για λόγους επιβίωσης.

Και το ερώτημα που μπαίνει είναι ποια λύση μπορεί να δοθεί, ώστε και οι αγρότες να δικαιωθούν αλλά και το δασικό οικοσύστημα να μην επηρεαστεί αρνητικά; Η απάντηση είναι απλή: Τα γεωτεμάχια αγροτικής μορφής που δεν έφεραν δασική βλάστηση το 1945 και απέκτησαν την μορφή της δασικής έκτασης σήμερα, όπου και αν βρίσκονται, δεν διέπονται από τις διατάξεις της Δασικής Νομοθεσίας, εκτός των περιπτώσεων που βρίσκονται σε προστατευόμενες περιοχές ή οριοθετημένα δασικά οικοσυστήματα ή επιβάλλεται να κηρυχθούν αναδασωτέα, σύμφωνα με το νόμο.

Οφείλω όμως να τονίσω ότι για τους δασωμένους αγρούς που κρίνεται απαραίτητο να διατηρήσουν τη σημερινή τους μορφή, πρέπει να επιδιωχθεί η ανταλλαγή τους με ανάλογες αγροτικές εκτάσεις ή να αποζημιωθούν ανάλογα και απο τις εισφορές των ευεργετούμενων από τη σύνταξη των δασικών χαρτών. Μόνον τότε το περιβαλλοντικό ισοζύγιο θα βρει τη σωστή του εφαρμογή.

Εκτάσεις δασικές και χορτολιβαδικές που εκχερσώθηκαν για γεωργική καλλιέργεια (χαρακτηρισμός στο δασικό χάρτη ΔΑ)

Πρόκειται για εκτάσεις με γεωργική μορφή που ξεπερνούν τα 2.000.000 στρ., για τις οποίες καλούνται οι χρήστες τους να καταβάλλουν ένα τίμημα εξαγοράς, της κυριότητας οι προ του 1975 χρήστες και της χρήσης οι μετά το 1975.

Το πρόβλημα που υπάρχει με αυτές τις εκτάσεις είναι, όχι μόνο ότι η εξαγορά των προ του 1975 εκτάσεων ακυρώθηκε ήδη από το ΣτΕ , αλλά και η άρνηση των χρηστών να κάνουν χρήση της συγκεκριμένης ρύθμισης, αφού μόνο για το 20% των εκτάσεων ενδιαφέρθηκαν. Είχα μάλιστα πει τότε, ότι για την επίλυση του προβλήματος τεκμηρίωσης της αλλαγής χρήσης των συγκεκριμένων εδαφών η Δήλωση ΟΣΔΕ μπορεί να αποτελέσει, όταν μάλιστα συνδεθεί και με τις προηγούμενες χρονιές, την καλύτερη αιτιολόγηση. Μια και η Ε.Επιτροπή για να εγκρίνει τις ενισχύσεις θεωρεί δεδομένη τη βιωσιμότητα της αγροτικής παραγωγικής δραστηριότητας που ασκείται στις δηλούμενες εκτάσεις.

Πως θα αντιμετωπιστούν οι αντιρρήσεις και οι ενστάσεις που έχουν υποβληθεί;

Η απάντηση είναι μία: δεν θα υπάρχουν με την επιστροφή στο στάδιο της ανάρτησης. Ας δούμε αναλυτικά πως περπάτησε η συγκεκριμένη διαδικασία.

Η ανάρτηση της πρώτης φάσης ανέδειξε πολλά προβλήματα γιατί επελέγη μια διαδικασία πρωτόγνωρη. Να υπάρξει μερική κύρωση δασικών χαρτών παράλληλα με την υποβολή αντιρρήσεων και ενστάσεων. Όμως ο έλεγχος των επιπτώσεων των κυρώσεων στις Δηλώσεις Ολοκληρωμένης Διαχείρισης των Ενισχύσεων (ΟΣΔΕ) που ακολούθησε, ανέδειξε περί τα 1.500.000 στρ. αγροτικών εκτάσεων να έχουν χαρακτηριστεί ως δασικά, από τα οποία περίπου το 60% να έχουν κυρωθεί, ενώ για τα υπόλοιπα, δηλαδή το 40%, να έχουν υποβληθεί περί τις 240.000 αντιρρήσεις και αιτήσεις εξαγορών.

Βέβαια δεν χρειάζεται να σταθούμε περισσότερο στη συγκεκριμένη διαδικασία, αφού όχι μόνο την απαξίωσαν οι θιγόμενοι αγρότες με τη μη συμμετοχή τους, αλλά και το ΣτΕ την ακύρωσε με τη δεύτερη και τη τρίτη απόφασή του.

Τι θα γίνει με τις χορτολιβαδικές εκτάσεις των νησιώτικων και των παραθαλάσσιων περιοχών;

Πρόκειται για τις εκτάσεις που και η ερμηνευτική εγκύκλιος εφαρμογής του ν. 998/79 (του κατ' εξοχήν εκτελεστικού νόμου του Συντάγματος του 1975) αναφέρει ότι αποτελούνται από φρυγανώδη ξυλώδη είδη, όπως είναι το θυμάρι, η κουνούκλα και άλλα, αλλά και από διάφορα ποώδη φυτά, που ενδημούν κυρίως στα νησιά .

Ειδικά για τις εκτάσεις αυτές το άρθρο 74 του ν. 998/79 προέβλεπε ότι εντός πενταετίας, δηλαδή μέχρι το 1984, έπρεπε να χαρτογραφηθούν και να παραδοθούν για διαχείριση και διάθεση αγροτική. Όμως με το άρθρο 53 του ν. 4280/2014 όχι μόνο καταργήθηκε η συγκεκριμένη ρύθμιση, αλλά και τροποποιήθηκε το άρθρο 3 του ν.998/79 ορίζοντας ότι η διαχείριση των χορτολιβαδικών εκτάσεων ασκείται από την Δασική Υπηρεσία, πράγμα που ουσιαστικά σήμανε ότι εξακολουθούσε η Πολιτεία να τις θεωρεί ως δασικές, στερώντας από τον αγροτικό κόσμο τη δυνατότητα να τις αξιοποιεί για την κτηνοτροφία.

Το πρόβλημα έγινε πιο μεγάλο, με το Π.Δ. 32/2016 που χαρακτήριζε μια χορτολιβαδική έκταση σε πεδινή και μη πεδινή, ανάλογα με το υψόμετρο και τις κλίσεις των εδαφών. Τα κριτήρια αυτά μαζί με τη σύνθεση της βλάστησης άφησαν περιθώρια ερμηνείας τέτοια που να δημιουργούν προβλήματα, όπως αυτά που παρατηρήθηκαν με την ανάρτηση των δασικών χαρτών σε πολλά νησιά του Αιγαίου, αλλά και στις παραθαλάσσιες περιοχές της χώρας μας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι με την απόφαση αυτή σε αρκετές περιοχές πάνω από το 50% των εκτάσεων τους έχουν χαρακτηριστεί ως δασικές, λόγω της φρυγανώδους βλάστησής τους, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν αναρτημένοι χάρτες σε άλλες περιοχές με τις πρότερες προδιαγραφές και κριτήρια, δηλαδή δεν έχουν χαρακτηριστεί δασικές.

Η λύση των προβλημάτων είναι απλή:

α) Να αποσυρθεί ο χαρακτηρισμός αυτών των χορτολιβαδικών εκτάσεων ως δασικές, γιατί η σχετική εγκύκλιος δεν ανακλήθηκε ποτέ. Έγινε μια κίνηση με Υπουργική Απόφαση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος το Μάϊο του 2019 για την απαλλαγή των χορτολιβαδικών εκτάσεων των νησιών που φέρουν φρυγανική βλάστηση, που φάνηκε ότι λύνει το πρόβλημα. Δυστυχώς έχει δυσκολίες στην εφαρμογή της, γιατί ενώ απαλλάσει του δασικού χαρακτήρα τις φρυγανώδεις εκτάσεις, δεν προβλέπει την καταγραφή των φυτών που συνιστούν τη χορτολιβαδική έκταση, ούτε αναφέρεται στη χαμηλή ξυλώδη βλάστηση, με αποτέλεσμα να υπεισέρχεται ο υποκειμενικός παράγων στο χαρακτηρισμό τους και

β) να καταργηθεί η ρύθμιση του άρθρου 53 του ν 4280/2014 για τις χορτολιβαδικές εκτάσεις και με τη χαρτογραφήσή τους να παραδοθούν στη γεωργία για διαχείριση και διάθεση για γεωργική και κτηνοτροφική εκμετάλλευση, όπως το άρθρο 74 του ν 998/79 προβλέπει.

Αυτό όμως που είναι δύσκολο να προσεγγιστεί είναι ότι οι συγκεκριμένες εκτάσεις, κατά ένα μεγάλο μέρος είναι παραθαλάσσιες και νησιωτικές, που όχι μόνο δεν μπορούν να αξιοποιηθούν για αγροτική χρήση, αλλά και είναι συνδεδεμένες με μια νομιμοφανή έως αυθαίρετη δόμηση.

Σε μια επόμενη παρέμβαση θα αναφερθούμε για το πως αντιμετωπίστηκαν τα συγκεκριμένα ζητήματα σε επίπεδο Ε.Επιτροπής και θα αναζητήσουμε λύσεις και σε άλλα προβλήματα που θα υπάρξουν όταν οι κυρωμένοι δασικοί χάρτες φτάσουν στη πόρτα του Εθνικού κτηματολογίου.

Δήλωση Β. Αποστόλου για την απώλεια του Γιώργου Πανοτόπουλου

Χαλκίδα, 18 Μαρτίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Ευβοίας και πρώην Υπουργού Βαγγέλη Αποστόλου με αφορμή την απώλεια του Γιώργου Πανοτόπουλου:

“Με οδύνη πληροφορήθηκα το ξαφνικό θάνατο του φίλου Γιώργου Πανοτόπουλου.

Ο Γιώργος ήταν πάντα ανιδιοτελής, σεμνός και με το κύρος της επιστημονικής του άποψης και το ήθος του ο ακάματος και θερμός υπερασπιστής της Χαλκίδας.

Η απώλεια του Γιώργου είναι μεγάλη απώλεια για την πόλη μας.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.”

Β. Aποστόλου: Τα ΕΛΤΑ Εύβοιας οδηγούνται σε μείωση του προσωπικού και σε μερική ιδιωτικοποίηση του έργου τους.

Χαλκίδα, 17 Μαρτίου 2021

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δήλωση του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. Ν. Ευβοίας και πρώην Υπουργού, για την απάντηση του Υφυπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης κ. Στύλιου στην Ερώτηση (3651/28-1-2021) που του είχε καταθέσει με θέματα τη μείωση του προσωπικού και το κλείσιμο περιφερειακών γραφείων των ΕΛΤΑ Εύβοιας:

“Στην απάντησή του ο κ. Υφυπουργός δεν αναφέρεται στα συγκεκριμένα ερωτήματα της
ερώτησής μου που αφορούν στη μείωση των περιφερειακών καταστημάτων της Εύβοιας και στο μέλλον των εργαζομένων των ΕΛΤΑ.

Αντίθετα αναφέρει ότι για την εξασφάλιση της βιωσιµότητάς και της ανταγωνιστικότητάς τους τα ΕΛΤΑ υλοποιούν πρόγραµµα µετασχηµατισµού, το οποίο περιλαµβάνει την αναδιοργάνωση του δικτύου και της οργανωτικής δοµής τους.

Τονίζει μάλιστα ότι κυρίαρχος παράγοντας για την υλοποίηση των απαιτούµενων ενεργειών και προσαρµογών αποτελεί το ανθρώπινο δυναµικό.

Το σίγουρο επομένως είναι είναι ότι τα ΕΛΤΑ έχουν μπει σε μια πορεία μείωσης του προσωπικού τους από την εθελούσια έξοδο εργαζομένων και τη μερική ιδιωτικοποίηση του έργου τους, που ήδη εφαρμόζουν.

Εξάλλου ο μετασχηματισμός των ΕΛΤΑ έχει ήδη ψηφιστεί με το ν. 4758/2020.

Στην πορεία αυτή είναι σίγουρο ότι θα καταργηθούν και περιφερειακά καταστήματα.

Σε αυτή την εξέλιξη οφείλουμε να αντιδράσουμε.

Επισυνάπτονται η Ερώτηση & η Απάντηση.