“Το δωράκι Βενιζέλου” ή πως οι μεγαλοεπιχειρηματίες δεν πληρώνουν ΕΕΤΗΔΕ όπως οι απλοί πολίτες

“το δωράκι Βενιζέλου”, σύμφωνα με τη ΓΕΝΟΠ, αφορά, μεταξύ άλλων, πολυκαταστήματα, μεγάλα σούπερ μάρκετ, γραφεία πολυεθνικών, κτήρια τραπεζών, μεγάλα ξενοδοχεία, ιδιωτικά νοσοκομεία, ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, μεγάλα ΜΜΕ κ.'α.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν (για το σύνολο του ΕΕΤΗΔΕ ετών 2011-2012) αφορούν τις εξής επιχειρήσεις:

* Lamda Olympia Village (The Mall Athens): Με τον αρχικό νόμο θα έπρεπε να πληρώσει 2.404.436 ευρώ, τελικά πλήρωσε 974.730 ευρώ (δηλαδή “γλίτωσε” 1.429.706 ευρώ).

* Kifissos Mall (River West): Έπρεπε να πληρώσει 1.370.220, πλήρωσε 558.888 (-811.332 ευρώ).

* Lamda Estate Development Μαρούσι: Έπρεπε να πληρώσει 297.804 ευρώ, πλήρωσε 135.680 (-162.124 ευρώ).

* Καρφούρ Μαρινόπουλος Α.Ε. (Λ. Αθηνών 93-97 Αθήνα): Έπρεπε να πληρώσει 436.229,50 ευρώ, πλήρωσε 184.841,80 (-251.387,70 ευρώ).

* Θεραπευτήριο “ΥΓΕΙΑ”: έπρεπε να πληρώσει 364.896 ευρώ, πλήρωσε 153.408 (-211.488 ευρώ).

* Πόρτο Καρράς Α.Ε. (Ν. Μαρμαράς): Έπρεπε να πληρώσει 511.224 ευρώ, πλήρωσε 211.689,60 (-299.534,40 ευρώ). Για έτερη επιφάνεια έπρεπε να πληρώσει 191.128 ευρώ, πλήρωσε 83.651,20 (-107.476,80 ευρώ)

* Media Markt Αθήνα ΙΙΙ Α.Ε. (Λ. Αθηνών 64, Περιστέρι): Έπρεπε να πληρώσει 147.036 ευρώ, πλήρωσε 69.614,40 ευρώ (-77.421,60 ευρώ).

* Πρόκτερ & Γκαμπλ Ελλάς ΕΠΕ (Ασπρόπυργος): Έπρεπε να πληρώσει 231.522 ευρώ, πλήρωσε 83.519,94 (-148.002,06 ευρώ).

* Αττική Οδός Α.Ε. (Παλλήνη): Έπρεπε να πληρώσει 164.832,80 ευρώ, πλήρωσε 92.316,40 (-72.516,40 ευρώ).

* Θεόδωρος Αγγελόπουλος (Ψυχικό): Έπρεπε να πληρώσει 172.776 ευρώ, πλήρωσε 102.230,40 (-70.545,60 ευρώ).

* ΔΟΛ (Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα): Έπρεπε να πληρώσει 266.560,80 ευρώ, πλήρωσε 107.116,80 (-159.444 ευρώ).

Παράλληλα η ΓΕΝΟΠ έθεσε και τα εξής ερωτήματα:

1. Ο επιχειρηματίας Μπάμπης Βωβός σε τέσσερις παροχές ρεύματος επί της οδού Κηφισίας, ενώ επί χρόνια πλήρωνε ΤΑΠ με συγκεκριμένα τετραγωνικά σε κάθε παροχή, μόλις μπήκε το χαράτσι: στην πρώτη παροχή τα τ.μ. από 15.578 έγιναν 9.985 και γλίτωσε 196.585 ευρώ χαράτσι, στη δεύτερη παροχή τα τ.μ. από 33.705 έγιναν 19.981 και γλίτωσε 446.626 ευρώ, στην τρίτη παροχή τα τ.μ. από 20.956 έγιναν 9.728 και γλίτωσε 310.364, ενώ και στην τέταρτη παροχή τα τ.μ. από 22.173 έγιναν 12.844 και ο επιχειρηματίας γλίτωσε 296.891 ευρώ...

2. Τι έγινε με το Regency καζίνο στη Θέρμη Θεσσαλονίκης, που ενώ το 2011 χρεώνεται ΕΕΤΗΔΕ βάσει των τετραγωνικών του, το 2012 μηδενίζονται τα τετραγωνικά και πλέον του επιστρέφεται το ποσό χρέωσης 2011.

3. Τι έγινε με το Καζίνο Πάρνηθας που ενώ αρχικώς πλήρωσε δεν πληρώνει τώρα ΕΕΤΗΔΕ.

4. Τι έγινε με τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ και δεν πληρώνει καθόλου χαράτσι.

5. Τι έγινε με τα εκπαιδευτήρια Κωστέα - Γείτονα που δεν πληρώνουν χαράτσι.

6. Ο εκδοτικός Οργανισμός Λαμπράκη και η εφημερίδα "Ελευθεροτυπία" μετά το “δώρο Βενιζέλου” πληρώνουν με μειωμένο χαράτσι. Ο εκδοτικός οίκος "Πήγασος" δεν πληρώνει καθόλου.

7. Τι έγινε και τα ελαστικά Μισελέν -δεν πληρώνουν χαράτσι.

8. Τι έγινε και το ΙΚΕΑ στα Σπάτα δεν πληρώνει.

Περισσότερα: http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=719230

Για τη Κοινή Αγροτική Πολιτική: από τη Πλατφόρμα του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ σε όλες τις χώρες της ΕΕ, δημιούργησε τα τελευταία χρόνια πρόσθετες δυσκολίες στη βιωσιμότητα της οικογενειακής γεωργίας. Σε πολλές χώρες  η περικοπή των ενισχύσεων οδήγησε στη συρρίκνωση της παραγωγής, στην αύξηση του κόστους, στη μείωση των εισοδημάτων και στη μεγάλη ανασφάλεια για το μέλλον. Παράλληλα με την υπογραφή των διμερών και περιφερειακών συμφωνιών «ελευθέρου εμπορίου» με αναπτυσσόμενες και μεσογειακές χώρες, καθώς τις νεοφιλελεύθερες κατευθύνσεις του ΠΟΕ, δημιουργήθηκαν επιπρόσθετες δυσκολίες στους μικρό-μεσαίους αγρότες, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Δυστυχώς  οι κυρίαρχοι κύκλοι της ΕΕ, προκειμένου να πετύχουν συμφωνίες σε «βιομηχανικά» προϊόντα και «υπηρεσίες», δείχνουν έτοιμοι να θυσιάσουν τη γεωργία (δηλαδή την οικογενειακή γεωργία), έτσι ώστε να εξασφαλίσουν την ελεύθερη πρόσβαση των ευρωπαϊκών πολυεθνικών στις αγορές των αναπτυσσόμενων χωρών, αδιαφορώντας για τις συνέπειες σε βάρος τους και ιδιαίτερα σε βάρος της ασφάλειας εκατομμυρίων αγροτών. Τέλος, … η τάση για παραπέρα συρρίκνωσης των δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ, δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τις συνθήκες παραμονής στην ύπαιθρο για την μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών, με σοβαρές οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνέπειες.

1.    Οι επιπτώσεις της νέας ΚΑΠ στους μικρομεσαίους αγρότες

Η εμπειρία από τη εφαρμογή της νέας ΚΑΠ έδειξε ότι το σύστημα της «αποσύνδεσης» των επιδοτήσεων από την παραγωγή, η περικοπή των επιδοτήσεων μέσω της «ενιαίας ενίσχυσης» και των διαφόρων «κρατήσεων», τα κριτήρια της «πολλαπλής συμμόρφωσης», κ.α. δεν ευνοούν τους μικρό-μεσαίους παραγωγούς και την οικογενειακή γεωργία. Κυρίως εξυπηρετούν τις μεγάλες αγροτο-επιχειρήσεις, τις βιομηχανίες μεταποίησης και τους μεγάλους εξαγωγείς προϊόντων που λαμβάνουν και τον κύριο όγκο των επιδοτήσεων, αναπαράγοντας το πρότυπο της «εντατικής γεωργίας», με αρνητικές συνέπειες στην ποιότητα των τροφίμων, στην αγροτική εργασία και στο περιβάλλον, με την εντατική χρήση φυτοφαρμάκων προκαλώντας χημική ρύπανση στο έδαφος.

Η νέα ΚΑΠ επηρεάζει έντονα κυρίως την «ποιοτική» και «Μεσογειακή» γεωργία και τους μικρούς παραγωγούς του Ευρωπαϊκού Νότου. Η αναθεώρηση της «Κοινής Οργάνωσης Αγοράς», σε διάφορα προϊόντα (λαδιού, καπνού, βαμβακιού, κρασιού, ζάχαρης και οπωροκηπευτικών, κά), προκαλεί σοβαρό πλήγμα στην παραγωγή και το εισόδημα των οικογενειακών εκμεταλλεύσεων. Από την άλλη οι επιδοτήσεις από τον δεύτερο πυλώνα για την ενίσχυση της αγροτικής ανάπτυξης είναι πολύ χαμηλές. Οι μικρομεσαίοι αγρότες και ιδιαίτερα οι νέοι αγρότες, δεν έχουν ουσιαστικά περιθώρια επιβίωσης στις νέες συνθήκες. Με το σύστημα της «αποσύνδεσης», ο άνισος τρόπος κατανομής των επιδοτήσεων υπέρ των μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων (το 25% παίρνει 75% των επιδοτήσεων) διαιωνίζεται. Από την άλλη η τελευταία ετήσια έκθεση της Επιτροπής για τις προοπτικές των αγροτικών προϊόντων, περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα δημητριακά, το κρέας και γαλακτοκομικά. Προφανώς από τους κυρίαρχους κύκλους της ΕΕ, υπάρχει μία καθαρή επιλογή για κάλυψη του κύριου όγκου των αναγκών σε φρούτα οπωροκηπευτικά, κρασί, πουλερικά, κά, από χώρες με χαμηλό κόστος παραγωγής, με χαμηλότερα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα, με αντάλλαγμα το άνοιγμα των αγορών στη βιομηχανία και τις υπηρεσίες, σε όφελος των πολυεθνικών της Ευρώπης και των αλυσίδων “super market”. Αυτή η πολιτική θα προκαλέσει μία «έκρηξη» στις μεταφορές μεγάλων αποστάσεων, με υψηλά οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά κόστη.

2.    Ποιο μοντέλο Γεωργίας χρειάζεται η Ευρώπη;

Η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαίων αγροτών και των καταναλωτών, επιθυμούν μια ΚΑΠ, που ο όγκος παραγωγής θα ρυθμίζεται για την αποφυγή πλεονασμάτων, ενώ θα στηρίζεται το εισόδημα των μικρομεσαίων αγροτών. Θέλουν επίσης να παράγονται υγιεινά και ασφαλή τρόφιμα, με συμβατούς περιβαλλοντικά τρόπους παραγωγής. Ο απόλυτος οικονομικός ανταγωνισμός του προτύπου της «εντατικής γεωργίας» οδήγησε στις «τρελές αγελάδες» και στις «διοξίνες» στα τρόφιμα. Επίσης η χρήση Γ.Τ.Ο στην παραγωγή προϊόντων και ζωοτροφών εμπεριέχει μεγάλους και μη προβλέψιμους κινδύνους. Χρειάζεται αυστηρός έλεγχος για τον εντοπισμό τοξικών ουσιών σε τρόφιμα (διοξινών, νιτρικών οξέων, βαρέων μετάλλων και αντιβιοτικών) και ανάληψη της νομικής και οικονομικής ευθύνης από τις βιομηχανίες μεταποίησης προϊόντων, καθώς και παραγωγής αγροτικών εφοδίων, για κάθε βλάβη που προκύψει στην ανθρώπινη υγεία, στα ζώα και στο περιβάλλον.

Συμπερασματικά, τα τρόφιμα πρέπει να γίνουν κεντρικό θέμα των συζητήσεων, όχι μόνο ως ποσότητα, αλλά κυρίως ως ποιότητα, ως συνηθειών της διατροφής, ως σχέσεων παραγωγών-καταναλωτών, ως σχέσεων παράδοσης, πολιτισμού και παραγωγής, αντί για το συμφέρον των πολυεθνικών. Η χρήση Γ.Τ.Ο στην παραγωγή προϊόντων και ζωοτροφών πρέπει να απαγορευτεί και να εφαρμοστεί άμεσα το διεθνές Πρωτόκολλο της Καρθαγένης για τη «Βιοασφάλεια». Η ποιοτική γεωργία και η βιώσιμη αγροτική ανάπτυξη, σε συνδυασμό με την προώθηση της «Μεσογειακής δίαιτας», πρέπει να γίνουν θεμελιώδεις αρχές της αγροτική πολιτικής…

Από αυτήν την πλευρά, η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και της εργασίας, πρέπει να αποτελεί τον κεντρικό άξονα ανάπτυξης της υπαίθρου, με την εφαρμογή κλαδικών πολιτικών, στήριξη της γεωργο-κτηνοτροφικής βιοποικιλότητας, καθώς και της αγροτικής απασχόλησης, ιδιαίτερα των νέων και γυναικών. Οι αγροτικές επιδοτήσεις θα πρέπει να δίδονται με κριτήρια οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά και όχι προς όφελος των μεγάλων παραγωγών, ορισμένων κλάδων και ορισμένων χωρών. Να εξασφαλιστεί συμπληρωματική εισοδηματική ενίσχυση στους αγρότες ορεινών, απομακρυσμένων και άγονων περιοχών, που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο κόστος παραγωγής. Επίσης στόχος της αγροτικής πολιτικής, σε ευρωπαϊκό αλλά και εθνικό επίπεδο, πρέπει να είναι ο έλεγχος της ασυδοσίας των πολυεθνικών, η μείωση της ψαλίδας τιμών μεταξύ παραγωγού-καταναλωτή, η συνολική ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής, η παροχή αγροτικών συντάξεων που να εξασφαλίζουν αξιοπρεπή διαβίωση, οι επενδύσεις σε έργα οικονομικο-τεχνικής υποδομής και σε κοινωνικές υπηρεσίες, η προώθηση του αγροτουρισμού, της προστασίας του πολιτισμού των λαών, τοπικών παραδόσεων, κά.

3.   'Άξονες ριζικής μεταρρύθμισης της ΚΑΠ

Το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς θεωρεί ότι μία ριζική μεταρρύθμιση στην εφαρμοζόμενη αγροτική πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι απαραίτητη. Είναι αντίθετο στην ιδέα κατάργησης της ΚΑΠ και τάσσεται υπέρ της ριζικής μεταρρύθμισης της.

Θεμελιώδης αρχή της μεταρρύθμισης, θα πρέπει να είναι η δικαιότερη κατανομή των επιδοτήσεων υπέρ των μικρομεσαίων παραγωγών και υπέρ των ελλειμματικών αγροτικών προϊόντων, κυρίως των «μεσογειακών (φρούτα, οπωροκηπευτικά, ελαιόλαδο, κά), καθώς και η εφαρμογή της κοινοτικής προτίμησης, σε συνδυασμό με τη «Μεσογειακή δίαιτα».

Αύξηση των χρηματοδοτήσεων για αγροτική ανάπτυξη και υποστήριξη της ποιοτικής γεωργίας (τοπικά παραδοσιακά, προϊόντα με ονομασία προέλευσης, ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης, βιολογικά), καθώς και για την ανάπτυξη των λιγότερο αναπτυγμένων περιοχών. Κάλυψη των αναγκών για την αγροτική και περιφερειακή ανάπτυξη, καθώς και οποιαδήποτε άλλη πολιτική ιδιαίτερα κοινωνική. Γι’ αυτό θεωρούμε αναγκαία την άμεση αύξηση του προϋπολογισμού της ΕΕ σε ποσοστιαία αναλογία στο ΑΕΠ.

Τα μέτρα στήριξης των αγροτικών νοικοκυριών, δεν πρέπει να έχουν ως βάση τα εκτάρια, αλλά τον αριθμό των απασχολουμένων. Παροχή ειδικών κινήτρων εγκατάστασης νέων αγροτών και ενοικίασης γης από μικρομεσαίους παραγωγούς. Πρέπει να σταματήσει η τάση συγκέντρωσης της γης και της παραγωγής σε λιγότερα χέρια και να διατηρηθεί η βασική μάζα των αγροτών στην ύπαιθρο. Η παραμονή ενός σημαντικού αριθμού εργαζομένων στον αγροτικό τομέα, δεν είναι φαινόμενο οικονομικής «καθυστέρησης», αλλά «προστιθεμένης αξίας» για την κοινωνία.

Η ριζοσπαστική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ, σημαίνει εφαρμογή μιας νέας αγροτικής πολιτικής, με στόχο την παραγωγή υγιεινών και ποιοτικών προϊόντων για τις ανάγκες των τοπικών αναγκών και θεμελίωση της αρχής της «αυτάρκειας» των λαών σε τρόφιμα. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην ανάπτυξη της οικογενειακής γεωργίας και κάλυψης των αναγκών της εσωτερικής αγοράς σε τρόφιμα, αντί της παραγωγής με στόχο τις εξαγωγές.

Προστασία του εισοδήματος των παραγωγών, με διαμόρφωση των τιμών των προϊόντων, σύμφωνα με το κόστος παραγωγής και ένα μικρό κέρδος. Έλεγχος διάφορων «καρτέλ» και ολιγοπωλιακών δομών, στην επεξεργασία και εμπορία προϊόντων.

Εξασφάλιση ισότητας δικαιωμάτων και ευκαιριών ανδρών και γυναικών, καθώς και ουσιαστική βελτίωση της θέσης των «εργατοαγροτών» και «οικονομικών μεταναστών» στον αγροτικό τομέα.                                                                                        

Μείωση του κόστους παραγωγής, με βελτίωση υποδομών και έλεγχο τιμών των αγροτικών εφοδίων (σπόροι, λιπάσματα, μηχανήματα, καύσιμα, κά), ενίσχυση πιστώσεων με ευνοϊκούς όρους, δωρεάν γεωτεχνικές συμβουλές, κά).

Στήριξη των συλλογικών μορφών οργάνωσης των παραγωγών, ιδιαίτερα πρωτοβάθμιων παραγωγικών συνεταιρισμών και ομάδων παραγωγών και κυρίαρχο ρόλο στη μεταποίηση και εμπορία.

Προστασία φυτικού πολλαπλασιαστικού υλικού (έρευνα, παραγωγή, πιστοποίηση, έλεγχος και εμπορία) και διασφάλιση του δικαιώματος των αγροτών να έχουν τους δικούς τους σπόρους.

Εφαρμογή προγραμμάτων ανάπτυξης της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας και απαγόρευση της χρήσης «γενετικά τροποποιημένων οργανισμών» (ΓΤΟ) στην παραγωγή τροφίμων και ζωοτροφών. Ενίσχυση των μοχλών στήριξης των απασχολούμενων στην βιολογική γεωργία.

Το διεθνές εμπόριο αγροτικών προϊόντων, θα πρέπει να προκύψει από την αρχή της «αυτάρκειας» των λαών σε τρόφιμα, που θα αποτρέπει τις πρακτικές ντάμπινγκ, θα μειώσει τις επιδοτήσεις στις εξαγωγές και θα διασφαλίζει το εισόδημα των μικρομεσαίων αγροτών, τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Κατά τη διαμόρφωση της αγροτικής πολιτικής και τροφίμων, ο ΠΟΕ και οι πολυεθνικές, δεν μπορούν να έχουν αποφασιστικό ρόλο. Τα αγροτικά προϊόντα και τα δημόσια αγαθά (νερό, υγεία, παιδεία, ενέργεια, κά) πρέπει να μείνουν εκτός ρυθμίσεων του ΠΟΕ. Η UNCTAD (ΟΗΕ) σε συνεργασία με το FAO, θα μπορούσαν να αναλάβουν την επεξεργασία κανόνων για το διεθνές εμπόριο αγροτικών προϊόντων και με επίβλεψη υπό την εποπτεία του ΟΗΕ.

Βασικός σκοπός της αγροτικής πολιτικής πρέπει να είναι η προώθηση ενός νέου παραγωγικού μοντέλου, συμβατού με την υγιεινή διατροφή και την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς την καταπολέμηση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις κλιματικές αλλαγές, σοβαρές ευθύνες έχει το αγροχημικό μοντέλο της συμβατικής γεωργίας (χημική ρύπανση, αποψίλωση, υπεράντληση υπόγειων υδάτων, κά), το οποίο θα πρέπει ν’ αλλάξει…

Τέλος κρίσιμος παράγοντας της εναλλακτικής αριστερής πολιτικής στον αγροτικό τομέα, είναι η ανάπτυξη ενός ριζοσπαστικού αγροτικού συνδικαλιστικού κινήματος, που θα εκφράζει τα συμφέροντα των μικρομεσαίων αγροτών και θα προωθεί την ανάπτυξη της συνεργασίας και κοινής δράσης με άλλα κοινωνικά κινήματα (συνεταιριστικό, εργατικό, οικολογικό κλπ), κατά της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Ειδική σημασία έχει η συμμετοχή και η υποστήριξη πρωτοβουλιών, διεθνών αγροτικών κινημάτων της “Via Campesina” και της CPE (Coordination Paysanne Europeenne) σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι όψεις της μνημονιακής καταστροφής (*)

(*) Επιτροπή Πολιτικού Σχεδιασμού ΣΥΡΙΖΑ, Oμάδα Τεκμηρίωσης

Ακολουθεί μια προσπάθεια καταγραφής ορισμένων όψεων της καταστροφής που έχει δημιουργήσει η πολιτική των μνημονίων τα τελευταία χρόνια. Με έμφαση επισημαίνουμε ότι οι εν λόγω καταστροφικές επιπτώσεις αφορούν τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, αλλά όχι ολόκληρη την κοινωνία αφού υπάρχουν κάποιοι που κερδίζουν από τις μνημονιακές πολιτικές, ιδιαίτερα από τη δραστική μείωση μισθών, τη μείωση της φορολογίας των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων και τη σκανδαλωδώς ευνοϊκή μεταχείριση των ιδιωτικών τραπεζών.

·         ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ ΑΝΕΡΓΙΑ   

Η ανεργία σπάζει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Οι επίσημα καταγεγραμμένοι άνεργοι τον Ιούνιο ήταν πάνω από 1.200.000 άτομα ενώ οι πραγματικοί άνεργοι είναι περίπου 1.500.000 άτομα. Τον Ιούνιο κάθε εργάσιμη ημέρα είχαμε περίπου 2000 επιπλέον άνεργους. Οι εργαζόμενοι (έστω και για λίγες ώρες το μήνα) είναι πλέον λιγότεροι από εκείνους που δεν εργάζονται. Περισσότεροι από ένας στους δύο νέους έως 25 ετών είναι άνεργοι, το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στις χώρες του ΟΟΣΑ κι ενδεχομένως σε ολόκληρο τον κόσμο. Το  επιστημονικό Ινστιτούτο της ΓΣΕΕ εκτιμά ότι αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική η πραγματική ανεργία το 2013 θα φτάσει το 34% δηλαδή 1.700.000 άτομα. Περίπου 450.000 οικογένειες δεν έχουν καθόλου εισόδημα διότι στην οικογένεια δεν υπάρχει πλέον κανείς εργαζόμενος. Αυτά τα εφιαλτικά ποσοστά ανεργίας δεν έπεσαν από τον ουρανό, δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Η ανεργία συνιστά άμεση συνέπεια της πολιτικής των μνημονίων.

·         ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΙ ΓΑΛΕΡΑΣ

Τα πράγματα όμως είναι επίσης άσχημα και για όσες και όσους δεν έχουν ακόμη περάσει το κατώφλι της ανεργίας, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι δουλεύουν απλήρωτοι, περίπου ο ένας στους δύο εργαζομένους εργάζεται με σχέση εκ περιτροπής ή μερικής απασχόλησης και ο ένας στους τρεις εργαζόμενους είναι ανασφάλιστος. Αν σε αυτό συνυπολογίσουμε μια μέση μείωση μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα που κυμαίνεται από 25 έως και 40% την τελευταία τριετία, όπως επίσης και την επί της ουσίας κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και τη διεύρυνση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τότε καταλαβαίνουμε ότι πλέον μιλάμε για εργασιακές συνθήκες και μισθούς γαλέρας. Είναι εξοργιστικό ότι η τρόικα εσωτερικού και εξωτερικού σχεδιάζουν την παραπέρα επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων … 

Στις μειώσεις των μισθών όμως έρχονται να προστεθούν και τα απίστευτα χαράτσια και στους έμμεσους και στους άμεσους φόρους με αποτέλεσμα το μέσο πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των μισθωτών την τελευταία τριετία να έχει μειωθεί σύμφωνα με υπολογισμούς του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ κατά 50%. Δηλαδή πέραν της ανεργίας, οι έλληνες πολίτες που καταφέρνουν να εργάζονται καλούνται να ζήσουν με το μισό πραγματικό εισόδημα και ακόμη δεν έχει μπει πάτος στο βαρέλι, όπως αποδεικνύουν τα επικείμενα μνημονιακά μέτρα των 11,5 και πλέον δις από περικοπές δαπανών και των 3 δις από αύξηση φόρων. Αυτό δεν είναι οικονομική πολιτική. Είναι νέτη-σκέτη βαρβαρότητα.

·         ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΦΟΡΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΧΑΜΗΛΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ

Η συγκυβέρνηση δεν διστάζει να φορολογεί  ακόμη και τη φτώχεια των 5-6.000 ευρώ ετησίως. Δεν διστάζει να φορολογεί φέτος με 5.000 ευρώ επιπλέον φόρο τις  τρίτεκνες οικογένειες με ετήσιο εισόδημα 32.000 το 2011, το οποίο το εντωμεταξύ έχει υποστεί ραγδαία μείωση τουλάχιστον 10-20%, δηλαδή δεν διστάζουν να βάζουν τις τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες να πληρώσουν πάνω από 3 μισθούς επιπλέον φόρο. ΕΛΕΟΣ!!!!

·         ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Κι ενώ οι μισθοί και συντάξεις πετσοκόβονται η ακρίβεια καλά κρατεί. Θυμίζουμε ενδεικτικά τις αυξήσεις την τελευταία τριετία στις τιμές της βενζίνης κατά 80%, την επικείμενη αύξηση του πετρελαίου θέρμανσης κατά 60%, των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς κατά 40% (και στο μνημόνιο προβλέπεται νέα αύξηση),  τις αλλεπάλληλες αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος (όπου επίσης προβλέπονται και νέες αυξήσεις). 

ΔΙΑΡΚΩΣ ΑΥΞΑΝΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΠΕΛΠΤΙΣΜΕΝΟΙ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ

Μια από τις επιπτώσεις της ανεργίας και της δραστικότατης μείωσης εισοδημάτων που επιβάλουν τα μνημόνια είναι ότι η υπερχρέωση των νοικοκυριών λόγω τραπεζικών δανείων έχει εξελιχθεί σε ένα εκρηκτικό πρόβλημα την τελευταία τριετία, όπου τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια τριπλασιάστηκαν ενώ αυτά που εξυπηρετούνται με δυσκολία πολλαπλασιάστηκαν. Οι νέες σχεδιαζόμενες μνημονιακές περικοπές αναμένεται να επιδεινώσουν ραγδαία την ήδη απαράδεκτη αυτή κατάσταση. Δεκάδες χιλιάδες νοικοκυριά απειλούνται να χάσουν το σπίτι τους, υφίστανται εκβιασμούς με αυθαίρετες αναλήψεις-παρακρατήσεις από τραπεζικούς λογαριασμούς και υποβάλλονται σε διαρκείς οχλήσεις από εισπρακτικές εταιρείες. Καθώς όμως η οικονομική κατάσταση των ίδιων, ελέω μνημονίου,  διαρκώς επιδεινώνεται, τα χρέη διογκώνονται χωρίς καμία προοπτική άμεσης και ουσιαστικής διεξόδου, με επιπτώσεις ακόμη και για την ψυχική-σωματική υγεία και τις κοινωνικές σχέσεις αυτών των υπερχρεωμένων πολιτών.

 ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ  

Η βαθειά και παρατεταμένη ύφεση που προκαλεί το μνημόνιο έχει οδηγήσει σε λουκέτο τα τελευταία χρόνια δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων τον Ιούνιο 2012 ποσοστό 25% των επιχειρήσεων αυτών δηλαδή περίπου 190.000 επιχειρήσεις κινδύνευαν το επόμενο διάστημα να βάλουν λουκέτο, πράγμα που σημαίνει ότι απειλούνταν περίπου 250.000 θέσεις εργασίας. Η βαθύτερη της προβλεπόμενης στα μνημόνια ύφεσης το 2012 και η συνέχιση της το 2013 εξαιτίας και των νέων δραστικών περικοπών θα καταστήσει τον εν λόγω κίνδυνο πραγματικότητα για τη συντριπτική πλειοψηφία εξ’ αυτών.

Πέρα όμως από τον  λουκέτα, οι μικρές επιχειρήσεις που εξακολουθούν να λειτουργούν αντιμετωπίζουν οξύτατο πρόβλημα ρευστότητας (το μεγαλύτερο στην Ευρώπη σύμφωνα και με στοιχεία της ΕΚΤ) που μεταξύ άλλων τις έχει οδηγήσει στο σημείο η 1 στις 3 να αδυνατεί πλήρως ή μερικώς να αποπληρώνει δάνεια, 1 στις 3 να αδυνατεί να καλύψει τις υποχρεώσεις προς το δημόσιο και 1 στις 2 να αδυνατεί να καταβάλλει εμπρόθεσμα τους μισθούς στους εργαζόμενούς .

·         ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

Όσο θα ωριμάζουν σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα οι μνημονιακές αντιμεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό οι μειώσεις των συντάξεων θα είναι πολλαπλασιαστικές (μείωση ποσοστών αναπλήρωσης, ποινές πρόωρης συνταξιοδότησης, υπολογισμός εισοδημάτων όλου του εργασιακού βίου,αύξηση των απαιτούμενων ετών ασφάλισης, ρήτρες αναπροσαρμογής ανάλογα με προσδόκιμο ζωής) και θα φτάνουν στο 50%. Επιπλέον, όσο θα ωριμάζει παράλληλα (δυστυχώς πιο γρήγορα) το νέο εργασιακό μοντέλο (αδήλωτη, ασυνεχής και ελάχιστα αμειβόμενη εργασία) οι αντανακλώμενες μειώσεις στις συντάξεις θα ξεπερνούν κατά πολύ το 50%. 

Υπογραμμίζουμε ότι με 55% ανεργία στους νέους και έναν στους τρεις εργαζόμενους ανασφάλιστους,  ο στόχος των 40 ετών ασφάλισης είναι πρακτικά ανέφικτος. Δηλαδή ελάχιστοι θα καταφέρουν τελικά να λάβουν την πλήρη, έστω και δραματικά μειωμένη, σύνταξη. 

Τα μνημόνια επέβαλλαν μέχρι το καλοκαίρι του 2012 μειώσεις συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων γύρω στα 4,5 δις και για το 2013-2014 προγραμματίζονται νέες περικοπές ύψους γύρω στα 5,5 δις ευρώ, δηλαδή προγραμματίζονται άλλες τόσες και περισσότερες περικοπές της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης. Η κυνικότητα και αναλγησία των μνημονιακών δεν έχει όρια.

Τα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται ένα βήμα πριν την πλήρη οικονομική κατάρρευση καθώς στην προηγούμενη επί δεκαετίες καταλήστευση των αποθεματικών τους από τις κυβερνήσεις και την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή  προστίθενται πλέον και οι απώλειες εξαιτίας της υψηλής ανεργίας και των χαμηλών μισθών, καθώς και οι απώλειες εξαιτίας της συμμετοχής των ομολόγων τους στο κούρεμα του PSI. Είναι προκλητικά σκανδαλώδες το γεγονός ότι παρά την εν λόγω δεινή θέση των ασφαλιστικών ταμείων η συγκυβέρνηση, με τις ευλογίες του μνημονίου, ανακοίνωσε πρόσφατα τη μείωση των εργοδοτικών εισφορών κατά 5%. 

 ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ

Μέσα από τις άγριες, αλλεπάλληλες μνημονιακές περικοπές η υγεία μετατρέπεται με γοργούς ρυθμούς από δημόσιο αγαθό που καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό και το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα , σε ατομικό δικαίωμα και ιδιωτικό αγαθό ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα του καθενός. 

Η δημιουργία και λειτουργία του ΕΟΠΥΥ αποτελεί άλλο ένα μνημονιακό «Βατερλό» με τραγικές επιπτώσεις στην υγεία του ελληνικού λαού. Περίπου 9,5 εκατομμύρια ασφαλισμένων βρίσκονται όμηροι ενός συστήματος με λιγότερους γιατρούς, μειωμένες παροχές, μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση για φάρμακα και εξετάσεις, πληρώνοντας αδρά ακόμα και το τηλεφωνικό κλείσιμο ενός ραντεβού. Ο ΕΟΠΥΥ, με ελλειμματικό προϋπολογισμό για το 2012 πάνω από 2 δις και διπλάσιο ποσό σε συσσωρευμένα χρέη, οδηγείται με βεβαιότητα σε χρεοκοπία και αδυναμία κάλυψης των αναγκών των ασφαλισμένων. Οι κινητοποιήσεις γιατρών και φαρμακοποιών αναδεικνύουν με δραματικό τρόπο την κατάρρευσή του.

Οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία έχουν υποστεί ήδη μείωση εισοδήματος περίπου 40%, ενώ για το ιατρικό προσωπικό, με τα νέα μέτρα των 11,5 δις, σχεδιάζεται νέα μείωση κατά 18%. Δημόσια νοσοκομεία και δομές υγείας έχουν ήδη αρχίσει να κλείνουν ή να συγχωνεύονται. Το χειρότερο όλων όμως είναι το ανατριχιαστικό  γεγονός που αναφέρουν οι γιατροί ότι εξαιτίας της υποχρηματοδότησης οι ίδιοι φτάνουν πολλές φορές στο σημείο να επιλέγουν με ποιόν ασθενή θα ασχοληθούν και ποιόν θα αφήσουν παντελώς αβοήθητο!

Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι υπάρχει ένα διαρκώς αυξανόμενο ποσοστό πολιτών (που σήμερα υπερβαίνει το 30% του συνόλου) οι οποίοι είναι ανασφάλιστοι και έχουν χάσει και τυπικά το δικαίωμα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δηλαδή είναι «θεσμικά αποκλεισμένοι» από οποιαδήποτε πρόσβαση στο Σύστημα Υγείας.

·         ΔΙΑΛΥΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Δραματική είναι και η κατάσταση στο χώρο όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης εξαιτίας της υποχρηματοδότησης.  Είναι χαρακτηριστικό ότι η φετεινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με κενά σε εκπαιδευτικό  προσωπικό και σοβαρότατες ελλείψεις σε παρεχόμενες υπηρεσίες. Έγιναν μόλις 225 διορισμοί σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση όταν ο αριθμός όσων συνταξιοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ήταν 5.000. Η χειρότερη αναλογία αποχωρήσεων – προσλήψεων εκπαιδευτικών των τελευταίων χρόνων Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση διορίστηκαν μόλις πέντε (5) δάσκαλοι σε όλη τη χώρα! Ο καθαρός μισθός τους κυμαίνεται ανάλογα με την οικογενειακή τους κατάσταση γύρω στα 600-700 ευρώ!

Επίσης, λείπουν τα πιο απαραίτητα και στοιχειώδη για τη λειτουργία των σχολείων. Τα κονδύλια για τις σχολικές επιτροπές των δήμων δεν υπάρχουν, ούτε αυτά για τη μεταφορά των μαθητών. Τα σχολεία δεν θα μπορέσουν να καλύψουν ούτε τις άμεσες στοιχειώδεις τους ανάγκες σε ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, πετρέλαιο θέρμανσης, τηλεπικοινωνία, χαρτί εκτυπώσεων, κλπ Πολλά από αυτά καλούνται ήδη να τα πληρώσουν οι γονείς με τα πετσοκομμένα εισοδήματά τους.

Επιπλέον, σχολεία συγχωνεύονται και καταργούνται, Κλείνουν διαπολιτισμικά , μουσικά, καλλιτεχνικά σχολεία. Στις σχολικές  βιβλιοθήκες βάλανε ήδη λουκέτο Οι σχολικές τάξεις υπερφορτώνονται. Πανεπιστήμια και ΤΕΙ συρρικνώνονται και απειλούνται με λουκέτο, και ερευνητικά κέντρα κλείνουν, όλα αυτά εξαιτίας της υποχρηματοδότησης, που επιβάλουν τα μνημόνια.

·       ΔΗΜΟΙ ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟ ΠΛΗΡΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ  

ΟΙ 95 ΑΠΟ ΤΟΥΣ …. 325 ΔΗΜΟΥΣ, ΔΗΛΑΔΗ 1 ΣΤΟΥΣ 3 ΔΗΜΟΥΣ  ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΕΙ, που σημαίνει ότι δεν μπορούν να πληρώσουν μισθούς, λειτουργικές δαπάνες και τρέχοντα καθημερινά έξοδα. Από τις 15 Σεπτεμβρίου προστίθενται δεκάδες νέοι και μετά από 2 – 3 μήνες όλοι οι δήμοι της χώρας θα οδηγηθούν σε στάση πληρωμών και διακοπή παροχής των πιο κρίσιμων κοινωνικών υπηρεσιών, που αφορούν σε ευρύτατα λαϊκά στρώματα τα οποία εξαθλιώνονται από την κυβερνητική πολιτική. Υπηρεσίες όπως σχολικές επιτροπές, μεταφορές μαθητών, βρεφονηπιακοί σταθμοί, δημοτικά ιατρεία, ΚΑΠΗ, πρόγραμμα βοήθειας στο σπίτι, προνοιακές παροχές, καθαριότητα, δημοτικά έργα, περιβάλλον, πολιτισμός, αθλητισμός, καθώς και οι απολύτως αναγκαίοι σήμερα θεσμοί κοινωνικής αλληλεγγύης παύουν να λειτουργούν.

ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ που έχουν επωμιστεί οι Δήμοι. Παράδειγμα οι παιδικοί σταθμοί. Με τους καλύτερους υπολογισμούς φέτος ΕΝΑ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΝΟΥΝ ΕΚΤΟΣ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ, χωρίς κοινωνική προστασία και φροντίδα.

Χάρτες