Ολομέλεια της Βουλής 7/3/13: Τοποθετήσεις Β.Αποστόλου για Σκουριές, εφημερίδα Αυγή (Βίντεο), παράνομη υλοτομία και εξάλειψη αξιόποινου αγροτικών κινητοποιήσεων

Κατά τη συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής στις 7/3/13 του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής «Επείγουσες ρυθμίσεις του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και άλλες διατάξεις» ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Β.Αποστόλου, μεταξύ άλλων στις παρεμβάσεις του επεσήμανε τα παρακάτω:

Για το θέμα της αυστηροποίησης των ποινών αντιμετώπισης της παράνομης υλοτομίας:

«Το 95% των δασών  σήμερα στερούνται μελετών διαχείρισης , όπως στερούνται   και από κονδύλια για καθαρισμούς και υλοτομίες – από 24 εκατομμύρια ευρώ πριν 3 χρόνια έχουν πέσει στα 3 εκατ. ευρώ σήμερα. Αυτή η έλλειψη των μελετών και των καλλιεργητικών υλοτομιών  είναι  που συμβάλλουν στην υπερσυγκέντρωση βιομάζας, που ως πολύ εύφλεκτη ύλη συντελεί στην αύξηση του κινδύνου της φωτιάς. Είναι οι πυρκαγιές αλλά και οι καταπατήσεις αυτές που αφανίζουν τα δάση της χώρας μας.

    Η χώρα μας βρίσκεται στη δίνη μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, την οποία βιώνουν περισσότερο οι οικογένειες που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν, εκτός των άλλων, και τη θέρμανσή τους. Και του χρόνου αν δεν μειωθεί ο φόρος κατανάλωσης του πετρελαίου θέρμανσης  ο κίνδυνος υλοτόμησης και δενδρυλλίων πολλών πάρκων της θα  είναι προ των θυρών. Η αδυναμία αυτή οδηγεί στην αναζήτηση λύσεων μέσα από τη χρήση άλλων καυσίμων.

   Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα τα υπόγεια «ξεσκαρτάρισαν» από παλιές ξύλινες κατασκευές μέχρι και μελαμίνες, που αποτελούν και τους βασικότερους υπεύθυνους της παρουσίας των ρύπων και σωματιδίων της αιθαλομίχλης. Επόμενο ήταν  η ζήτηση των ξύλων ως θερμαντικού μέσου, ειδικά στην επαρχία να αυξηθεί.

   Γι αυτό όφειλαν οι Δασάρχες και η Πολιτική Ηγεσία του χώρου να τους διασφαλίσουν τα απαραίτητα καυσόξυλα για τη κάλυψη των ατομικών τους αναγκών.

  

   Η στοιχειώδης ευαισθησία για το δασικό οικοσύστημα της χώρας μας πρέπει να συνοδεύεται με την πάταξη της παράνομης υλοτομίας .

  Το ζήτημα είναι σε ποιους απευθύνεται η αυστηροποίηση κι αν μπορεί να είναι αποτελεσματική .

    Όλοι συμφωνούμε με την αυστηροποίηση  της εμπορίας των προϊόντων της παράνομης καυσοξύλευσης , αδιάκριτα με το ύψος της ζημιάς , όπως πολύ ορθά στην επιτροπή διορθώθηκε, όπως και συμφωνούμε  με το χαρακτηρισμό  ως κακούργημα  όταν η ζημιά στο δάσος ξεπερνά τα 10 χιλ. ευρώ .

   Όμως  δεν συμφωνούμε με το χαρακτηρισμό ως πταίσματος της παράνομης υλοτομίας όταν η ζημιά ξεπερνά τα 300 ευρώ , γιατί ο  κ. υπουργός έκανε μισό βήμα από τα 200 στα 300 ευρώ.  Αν έφτανε στα 400 θα συμφωνούσαμε  γιατί πιστεύουμε ότι οι ατομικές ανάγκες φτάνουν μέχρι αυτό το ποσό . Και βέβαια αυτό δεν σημαίνει ατιμωρησία , αφού το αδίκημα του πταίσματος θα υπάρχει .

   Όταν ο κάτοικος της υπαίθρου δεν μπορεί να  ζεσταθεί είτε γιατί δεν μπορεί να προμηθευτεί το απαραίτητο πετρέλαιο είτε γιατί δεν  η πολιτική ηγεσία  να τον προμηθεύσει με τα απαραίτητα καυσόξυλα , επόμενο ήταν αντί να ξεπαγιάσει να καταφύγει στη παράνομη υλοτομία.

Ξέρετε ποιο θα είναι το αποτέλεσμα γι αυτούς που θα βρεθούν κατηγορούμενοι για πλημμέλημα, δηλαδή λίγο κάτω από τα 400 ευρώ που θα είναι η ζημιά των καυσόξυλων που θα κάλυπταν τις ανάγκες της οικογενείας του ; Θα τους  μοιράσετε  φυλακές που δεν θα μπορούν να πληρώσουν και το χειρότερο είναι ότι θα τους καταστήσετε εχθρούς του δάσους . Εμείς θέλουμε αυτούς τους ανθρώπους να επανέλθουν στο δάσος κι αυτό θα γίνει όταν υπάρχει εκτός από το περιβαλλοντικό όφελος και το οικονομικό.»

Για τη τροπολογία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την εξάλειψη του αξιοποίνου αδικημάτων αγροτών σε κινητοποιήσεις περασμένων χρόνων:

«Καταγγέλλουμε τη Κυβέρνηση για εμπαιγμό σε βάρος των αγροτών, αφού  πριν  προφτάσουν να αναστείλουν τις κινητοποιήσεις τους  έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο: Απέσυρε από τη συγκεκριμένη  τροπολογία τη διάταξη  που είχε καταθέσει για την εξάλειψη του αξιοποίνου, με συντόμευση του χρόνου παραγραφής, των πράξεων που τελέστηκαν από αγρότες κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των περασμένων χρόνων.

Η συγκεκριμένη ρύθμιση αποτελούσε δέσμευση του πρωθυπουργού κατά την επίσκεψή του στις Σέρρες την προεκλογική περίοδο,  όπως επίσης και υπόσχεση του Υπουργού Δικαιοσύνης κατά τη συνάντησή του με φορείς των Σερρών.

Ο  Υπουργός Δικαιοσύνης κατέθεσε τη σχετική τροπολογία κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων και αφού επεχείρησε να τη στηρίξει στη Βουλή την απέσυρε με πρόσχημα τη περαιτέρω επεξεργασία.

Η μία διάταξη της τροπολογίας επανακατατέθηκε χωρίς καμιά διόρθωση , μια μικρή διόρθωση έγινε με τη συζήτηση στην επιτροπή, ενώ η διάταξη για τις διώξεις των αγροτών  που δεν χρειαζόταν καμιά επεξεργασία εξαφανίστηκε .

Δεν μας είπε τίποτα επ΄αυτού ο Υπουργός Δικαιοσύνης . Μας είπε  ο αναπληρωτής Υπουργός κ. Χαρακόπουλος ότι θα την επαναφέρει όταν …έχει χορτάσει από υποσχέσεις ο αγροτικός κόσμος .

Η συγκεκριμένη τροπολογία δείχνει και τη προχειρότητα και αποσπασματικότητα που το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων νομοθετεί»

Το δίλημμα: αιθαλομίχλη ή παγωνιά (*)

(*) Δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία 11/1/13

Χθες ήταν η χρήση των καυσοξύλων ως θερμαντικού μέσου που απειλούσε με εξαφάνιση το δασικό οικοσύστημα της χώρας μας (!!!), γεγονός που οδήγησε τη μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής σε δύο συνεδριάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Σήμερα είναι η αιθαλομίχλη που προκαλείται από την καύση των καυσοξύλων και απειλεί τις ζωές των πολιτών, που κι αυτή ώθησε σε έκτακτη ευρεία σύσκεψη παραγόντων των υπουργείων Υγείας και Περιβάλλοντος, στην οποία εκφράστηκαν απόψεις και επιθυμίες αλλά δεν ελήφθη καμία απόφαση.

Ωστόσο, το δίλημμα πλέον για τον πολίτη-κάτοικο των αστικών κέντρων και ιδιαίτερα της Αθήνας παραμένει: Να πεθάνουμε από αιθαλομίχλη αύριο ή από παγωνιά σήμερα;

Για την πρώτη απειλή πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι τα ελληνικά δάση δεν υποβαθμίζονται από ελεγχόμενες υλοτομίες. Πόσω μάλλον όταν σήμερα πάσχουν από μελέτες διαχείρισης ( το 95% τις στερούνται) αλλά και από κονδύλια για καθαρισμούς και υλοτομίες (μειώνονται κάθε χρόνο), πράγματα που συμβάλλουν στην υπερσυγκέντρωση βιομάζας, που ως πολύ εύφλεκτη ύλη συντελεί στην αύξηση του κινδύνου της φωτιάς. Είναι οι πυρκαγιές αλλά και οι καταπατήσεις αυτές που αφανίζουν τα δάση της χώρας μας.

Τη δεύτερη απειλή κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει, αφού την επιβεβαιώνουν σοβαρές επιστημονικές μετρήσεις και εκτιμήσεις. Αυτό όμως που πρέπει να δούμε είναι το μέγεθος του προβλήματος, πώς προέκυψε και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί στη δεδομένη συγκυρία.

Η χώρα μας βρίσκεται στη δίνη μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, την οποία βιώνουν περισσότερο οι οικογένειες που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν, εκτός των άλλων, και τη θέρμανσή τους. Κι αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αύξηση της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης από 0,90 ευρώ/λίτρο που ήταν πέρυσι σε 1,30 εφέτος.

Η αδυναμία αυτή οδηγεί στην αναζήτηση λύσεων μέσα από τη χρήση άλλων καυσίμων. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα τα υπόγεια «ξεσκαρτάρισαν» από παλιές ξύλινες κατασκευές μέχρι και μελαμίνες, που αποτελούν και τους βασικότερους υπεύθυνους της παρουσίας των ρύπων και σωματιδίων της αιθαλομίχλης. Κι όπως δείχνουν τα πράγματα, ο κίνδυνος υλοτόμησης των δενδρυλλίων πολλών πάρκων της Αθήνας είναι προ των θυρών.

Η πρόταση επαναφοράς του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα επίπεδα της περσινής χρονιάς θα είναι χωρίς αποτέλεσμα, αφού τα λαϊκά νοικοκυριά ούτε σε αυτό θα μπορούν να ανταποκριθούν και θα αναγκαστούν να ζουν με την απειλή των αιωρουμένων σωματιδίων παρά να ξυλιάσουν από το κρύο. Κι ασφαλώς δεν χρειάζεται σχόλιο η θηριώδης λύση που αιδημόνως διέρρευσε, η επιβολή φόρου σε όλα τα εναλλακτικά καύσιμα και ιδιαίτερα στα καυσόξυλα!

Τους πολίτες τούς απασχολούν πολλά ερωτήματα κι όπου βρεθείς είσαι αντιμέτωπος με αυτά:

Γιατί τόσα χρόνια η Αθήνα ζούσε με το νέφος περιμένοντας το βοριαδάκι να καθαρίσει την ατμόσφαιρα, χωρίς να έχουν γίνει ουσιαστικά βήματα για την αντιμετώπισή του αλλά και χωρίς την καθημερινή προσπάθεια δημιουργίας ομαδικής υστερίας;

Γιατί φέτος, που η τιμή του πετρελαίου εκτοξεύτηκε στα ύψη, εμφανίστηκε ο μεγάλος εχθρός, τα καυσόξυλα;

Γιατί μέχρι σήμερα στις μεγάλες πυρκαγιές της Αττικής, με χαρακτηριστικότερη αυτή της Πάρνηθας του 2007, δεν υπήρξε ανάλογος θόρυβος για την αιθαλομίχλη που αιωρούταν στην ατμόσφαιρα της Αθήνας από την καύση εκατοντάδων χιλιάδων κυβικών ξυλείας;

Ομως, είτε έτσι είτε αλλιώς, στα φτωχά νοικοκυριά που δεν καίνε το τζάκι για δημιουργία ατμόσφαιρας αλλά για να ξεχειμωνιάζουν πρέπει να τους εξασφαλιστεί φθηνό και καθαρό καύσιμο. Αν αυτό είναι το πετρέλαιο ας το διασφαλίσουμε τουλάχιστον χωρίς φόρους.

Είναι βέβαια αδιανόητο στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές της επαρχίας τα καυσόξυλα να μην αποτελούν βασικό μέσο θέρμανσης, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία (οικονομική κακουχία, αύξηση τιμής του πετρελαίου κ.λπ.). Γι' αυτό όφειλαν οι δασάρχες και η πολιτική ηγεσία του χώρου να διασφαλίσουν τα απαραίτητα καυσόξυλα για την κάλυψη των αναγκών των κατοίκων αυτών των περιοχών και μάλιστα προσφέροντας διπλά: κοινωνικά στο χειμαζόμενο λαό και περιβαλλοντικά στο δασικό οικοσύστημα.

Φαίνεται ότι οι αρμόδιοι εξάντλησαν την υπευθυνότητά τους όταν την περασμένη Κυριακή (5/1) σε απευθείας σύνδεση με τη ΝΕΤ και σε συνεργασία με τον επικεφαλής του Φορέα Διαχείρισης της Πάρνηθας συνέλαβαν σε απευθείας μετάδοση το μεγάλο λαθροϋλοτόμο των περιαστικών δασών της Αθήνας, έναν παππού που είχε στο πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του δύο ξερά κούτσουρα για να ζεστάνει τα εγγόνια του(!!!). Δυστυχώς, αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Οι ευαίσθητες ηλικίες (γέροντες, παιδιά κ.λπ.) κινδυνεύουν να ξεπαγιάσουν την ίδια στιγμή που για το νέφος και πάλι η πολιτική ηγεσία θα περιμένει το βοριαδάκι.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=334903

Δασάρχες και Πολιτική Ηγεσία του χώρου οφείλουν να διασφαλίσουν τη θέρμανση των κατοίκων των ορεινών περιοχών

Μιλώντας ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Ευβοίας Βαγγέλης Αποστόλου στη Μόνιμη Επιτροπή Περιβάλλοντος για το ζήτημα της λαθροϋλοτομίας καυσόξυλων αναφέρθηκε ιδιαίτερα στο ζήτημα της κάλυψης των αναγκών θέρμανσης των κατοίκων των ορεινών περιοχών .

Η ζήτηση των ξύλων ως θερμαντικού μέσου, ειδικά στην επαρχία θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο όχι μόνο λόγω οικονομικής ανέχειας των πολιτών αλλά και της μεγάλης αύξησης της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης.

Γι αυτό οφείλουν οι Δασάρχες και η Πολιτική Ηγεσία του χώρου να τους διασφαλίσουν τα απαραίτητα καυσόξυλα για τη κάλυψη των ατομικών τους αναγκών. Είναι μεγάλος ο κίνδυνος, ιδιαίτερα για τους γέροντες κατοίκους να παγώσουν από το κρύο ή να δηλητηριαστούν από τις αναθυμιάσεις γιατί η σύνταξή τους δεν επαρκεί πλέον ούτε για τη κάλυψη των αναγκών της διατροφής τους .

Τα Ελληνικά δάση δε υποβαθμίζονται από ελεγχόμενες υλοτομίες, πόσο μάλλον όταν πάσχουν από μελέτες διαχείρισης, από κονδύλια για υλοτομίες και από υπερσυγκέντρωση βιομάζας(καύσιμης ύλης) που αυξάνει τον κίνδυνο της φωτιάς.

Όσον αφορά την παράνομη υλοτομία προβλέπεται όντως να πάρει το επόμενο διάστημα ανεξέλεγκτες και καταστροφικές για το δασικό οικοσύστημα διαστάσεις.

Γι αυτό πρέπει τα αστυνομικά μέτρα να αυξηθούν. Όμως με τη σημερινή της συγκρότηση η Δασική Υπηρεσία δε μπορεί να διασφαλίσει την απαραίτητη αποτελεσματικότητα .