«Κύριε Υπουργέ, δυστυχώς γρήγορα σας ενέταξαν κι εσάς σε μια διαδικασία που δεν τιμά τη λειτουργία του Κοινοβουλίου. Και το λέω, γιατί φέρνετε αυτό το θέμα. Να δεχθούμε ότι το ζήτημα του διορισμού του Γραμματέα ήταν κατ’ επείγον. Από εκεί και πέρα, τι σχέση έχουν και τα επόμενα δυο άρθρα του σχεδίου νόμου αλλά και η σωρεία τροπολογιών που μας φέρνετε; Και μάλιστα, αδικείτε και μερικές τροπολογίες.
Και πραγματικά, μένω έκπληκτος, διότι ασχολείστε και με ζητήματα που δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενό σας. Παραδείγματος χάριν, μας φέρατε πριν από λίγη ώρα μια τροπολογία που αφορά το ξίδι, ένα αγροτικό προϊόν.
Και το παράξενο της συγκεκριμένης υπόθεσης είναι ότι το ξίδι εντάσσεται στα θέματα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, όπως και το κατ’ εξοχήν θέμα που αφορά το τσίπουρο, τη ρακή. Κύριε Κεγκέρογλου, τι σχέση τώρα μπορεί να έχουν αυτά τα ζητήματα με το Υπουργείο Οικονομικών; Το βλέπετε από την καθαρά φορολογική του προσέγγιση;
Κοιτάξτε να δείτε, αυτό δεν σας εμποδίζει να τα αντιμετωπίζετε. Διότι πρόκειται ουσιαστικά για χρησιμοποίηση ως πρώτης ύλης, του κρασιού, των αμπελοοινικών προϊόντων. Άρα, γιατί αυτή η διαφοροποίηση, αυτό μας κάνει από δω, το άλλο μας κάνει από εκεί;
Και πραγματικά, αδικείτε και την προσπάθειά σας, γιατί προσεγγίζετε μερικά ζητήματα που όντως λύνουν προβλήματα του χώρου. Όμως, δεν θα ήταν καλύτερα, πάρα πολύ απλά, αφού δεν σας επείγει τίποτα, να έρθουμε εδώ να συζητήσουμε για αυτόν το χώρο; Ο αμπελοοινικός τομέας είναι ένας μεγάλος χώρος και τα προϊόντα που παράγει έχουν τεράστιες προοπτικές και στη διεθνή αγορά. Να καθίσουμε να τα κουβεντιάσουμε, να δούμε τα ζητήματα της φοροδιαφυγής. Γιατί πραγματικά, όσον αφορά αυτό που συμβαίνει σήμερα στο τσίπουρο, στη ρακή, όλοι συμφωνούμε και ξέρουμε τι γίνεται, ότι υπάρχει μια τεράστια φοροδιαφυγή. Όμως, αυτό δεν δικαιολογεί τη συμπεριφορά σας.
Επιτρέψτε μου να σταθώ εγώ για λίγο σε αυτές τις δυο τροπολογίες για τον απλούστατο λόγο ότι θεωρούμε κατ’ αρχάς απαραίτητη την άμεση απόσυρση, για να συζητήσουμε στα πλαίσια που σας προανέφερα, τα συγκεκριμένα προβλήματα.
Κοιτάξτε, αγαπητοί συνάδελφοι. Όντως, υπάρχει ένα ζήτημα σχετικά με την υπερφορολόγηση των αλκοολούχων ποτών, η οποία τελικά έχει οδηγήσει σε ένα παραεμπόριο και σε μια φοροδιαφυγή, την οποία δεν μπορείτε με τίποτα να αντιμετωπίσετε. Και ειδικά στο θέμα του τσίπουρου, δεν είναι μόνο το παραεμπόριο. Είναι και ότι κινδυνεύει η δημόσια υγεία πάρα πολλές φορές, με όλες αυτές τις νοθείες που γίνονται.
Για μας, η πάταξη της παράνομης παραγωγής και διακίνησης, χύμα, αυτών των οινικών προϊόντων είναι ένα σοβαρό ζήτημα, το οποίο έχει σχέση και με τα φορολογικά έσοδα του κράτους, έχει σχέση και με τη βιωσιμότητα των νόμιμων αποσταγματοποιών, των νόμιμων οινοποιών και βεβαίως έχει και άμεση με την προστασία των καταναλωτών.
Παρ’ ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός παραγωγών που ασχολούνται με το συγκεκριμένο προϊόν, δυστυχώς, ειδικά ο τρόπος που διακινείται –και επιμένω στο τσίπουρο- πολλές φορές δεν είναι ούτε ασφαλής ούτε νόμιμος.
Εμείς λέμε ότι αυτά τα προϊόντα –και ιδιαίτερα το τσίπουρο- έχουν μεγάλες προοπτικές στη διεθνή αγορά, πέραν της εσωτερικής κατανάλωσης, που όπως ξέρετε έχει καλύψει ένα πολύ μεγάλο μέρος της κατανάλωσης αλκοολούχων εισαγόμενων ποτών. Έχει τις προϋποθέσεις να ακολουθήσει μια λαμπρή διεθνή καριέρα, ανάλογη με το αγαπημένο ελληνικό απόσταγμα, το ούζο, το οποίο και αυτό έχει μια διεθνή καριέρα.
Για να γίνει, όμως, αυτή η καριέρα και για το τσίπουρο, χρειάζονται να γίνουν μερικά πράγματα. Και αυτά που λέμε εμείς είναι, πρώτον, να βελτιωθούν οι πρακτικές παραγωγής και διακίνησής του και, δεύτερον, να προστατευθεί ως brand name που κλείνει μέσα του όλη την Ελλάδα, τις παραδοσιακές αξίες της Ελλάδας, τα πολύτιμα αγαθά της υπαίθρου και γενικά θα έλεγα αυτόν τον φιλόξενο χαρακτήρα των κατοίκων της υπαίθρου. Οι φράσεις που συναντάς πηγαίνοντας στα καφενεία στα χωριά «να σε κεράσουμε ένα τσίπουρο;» ή «καλώς ήρθες, να σε κεράσουμε μία ρακή;», είναι μία πολιτισμική αξία, την οποία πρέπει να υπερασπιστούμε και πρέπει να αναδείξουμε.
Γι’ αυτό, λοιπόν, εμείς λέμε ότι πρέπει άμεσα να υπάρξει εναρμόνιση του εθνικού δικαίου με την Οδηγία 92/1983, ως προς την εφαρμογή μειωμένου συντελεστή Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, κατά 50%. Βεβαίως, το χύμα τσίπουρο πρέπει να υπαχθεί κι αυτό στο φορολογικό καθεστώς που διέπει τη διακίνηση των εμφιαλωμένων. Δεν έχουμε κανένα πρόβλημα.
Από εκεί και πέρα, βεβαίως, ξέρουμε ότι ειδικά οι διήμεροι παραγωγοί είναι αυτοί που παράγουν ένα χύμα τσίπουρο για ανάγκες τους, ανάγκες οι οποίες ιδιαίτερα στα μικρά χωριά ξέρουμε ότι πρέπει να καλύπτονται. Όμως, στην περίπτωση που υπάρχει η θέληση να μπουν και για το χύμα τσίπουρο σε μια διαδικασία εμπορίας στα καταστήματα, τότε να ακολουθήσουν τις υπόλοιπες διαδικασίες που εφαρμόζονται για τους νόμιμους αποσταγματοποιούς.
Πάνω απ’ όλα, όμως, πρέπει να υπάρξει μια εντατικοποίηση των ελέγχων, κυρίως όσον αφορά την εισαγωγή τέτοιων προϊόντων από άλλες χώρες, μέσα από διαδικασίες παραεμπορίου, οι οποίες μέσα από τις νοθείες που γίνονται, καταλαβαίνετε ότι καταντούν επικίνδυνες για την υγεία των Ελλήνων πολιτών.
Πραγματικά, χρειάζεται να γίνει μια γενικότερη προσέγγιση του χώρου, κύριε Υπουργέ, και αυτό κυρίως είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.»
