Βαγγέλης Αποστόλου: Στηρίζουμε την οδηγία για την προσβασιμότητα των αναπήρων, αγωνιζόμαστε για την εφαρμογή της

Χαλκίδα, 16 Νοεμβρίου 2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ομιλία του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και πρώην Υπουργού, ως εισηγητή, στο σ/ν Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/882 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών και άλλες επείγουσες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης».

“Στόχος της οδηγίας που συζητάμε σήμερα είναι η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, όσον αφορά στις απαιτήσεις προσβασιμότητας των αναπήρων για ορισμένα προϊόντα και υπηρεσίες.

Πρόκειται δηλαδή για οδηγία που αναμένεται να φέρει σε αυξημένη διαθεσιμότητα τα προσβάσιμα προϊόντα και τις υπηρεσίες και να βελτιώσει την προσβασιμότητα των σχετικών πληροφοριών.

Τα κράτη-μέλη, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας, είχαν ήδη αναλάβει την υποχρέωση για τον έλεγχο συμμόρφωσης με τους κανόνες σήμανσης και έχουν ήδη οργανώσει σχετικό σύστημα εποπτείας (διαδικασίες και μηχανισμούς) της αγοράς.

Με το ν. 4512/2018, που η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προώθησε, στόχευε στην αναμόρφωση αυτού του πλαισίου και στη διαφάνεια και αποτελεσματικότητα του ελεγκτικού έργου, μέσω της τυποποίησης και της δημοσιοποίησης των διαδικασιών ελέγχου.

Με τον εκσυγχρονισμό δε της εποπτείας των οικονομικών δραστηριοτήτων, προβλεπόταν και ένα πλέγμα υπηρεσιών, για τον έλεγχο και την συμμόρφωση προϊόντων, στην εφαρμογή των ευρωπαϊκών προδιαγραφών και απαιτήσεων για το σήμα CE με στόχο την ασφάλεια των προϊόντων και της πρόσβασης των χρηστών με αναπηρίες.

Με αυτά τα δεδομένα, η ενσωμάτωση της Οδηγίας 2019/882 στο εθνικό δίκαιο πρέπει να στοχεύει μεταξύ άλλων και στην ενίσχυση των ήδη υφιστάμενων δομών που μεριμνούν για την τήρηση και την ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου εποπτείας, που έχει ήδη αναπτύξει το κράτος για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις για το σήμα CE.

Ως αποτέλεσμα της ενσωμάτωσης της Οδηγίας και της ενίσχυσης του υφιστάμενου συστήματος εποπτείας είναι σκόπιμο να δημιουργηθεί ένας ισχυρός πυλώνας για την τήρηση των απαιτήσεων της προσβασιμότητας των ατόμων με αναπηρία.

Ειδικότερα:

Για τα προϊόντα αναφέρεται η υποχρέωση παραγωγών-κατασκευαστών, αλλά και διανομέων – μεταπωλητών να εφαρμόσουν πλήθος μέτρων στην κατασκευή τους, στη συσκευασία, στη διανομή, στις λειτουργίες χρήσης ή συναρμολόγησης, συντήρησης κ.λπ. που τα καθιστούν προσβάσιμα στους ανάπηρους.

Μάλιστα, αναφέρεται στο κείμενο ότι αν ο κατασκευαστής του προϊόντος δεν έχει φροντίσει, ώστε αυτό να είναι σύμφωνο με τις διατάξεις του νόμου, η ευθύνη μεταβιβάζεται στον διανομέα-μεταπωλητή.

Από τα σχόλια όμως μεγάλων εταιρειών σχετικά με την ευθύνη αυτή, προκύπτει ότι ο διανομέας δεν έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία και εργαλεία, ώστε να παρέμβει στο προϊόν και η ευθύνη δεν βαρύνει εκείνον.

Επομένως η διάταξη αυτή είναι κενή περιεχομένου.

Σε ό,τι αφορά στις υπηρεσίες, το ίδιο το άρθρο 5 εξ αρχής περιλαμβάνει δύο μεγάλες εξαιρέσεις:

1) εξαιρούνται από τη συμμόρφωση οι υπηρεσίες αστικών, προαστιακών και περιφερειακών μεταφορών (που σε μεγάλο βαθμό είναι δημόσιες) και

2) εξαιρούνται οι πολύ μικρές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών που μπορούν να μην προσαρμοστούν με καμία προδιαγραφή ή και γενικότερη υποχρέωση τήρησης απαιτήσεων.

Γι αυτό και η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία προτείνει τουλάχιστον να μην απαλλαγούν από τις προδιαγραφές προσβασιμότητας των υποδομών τους, που είναι υποχρέωση απορρέουσα από τον ΓΟΚ.

Εκεί όμως που όλο το πνεύμα του νόμου ανατρέπεται είναι στο άρθρο 14, που προβλέπει ρητά ότι οι όλοι οι φορείς οικονομικού ενδιαφέροντος προμήθειας προϊόντων και υπηρεσιών, του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα, μπορούν, καταθέτοντας μια έκθεση όπου να τεκμαίρεται ότι το κόστος των ενεργειών εφαρμογής του νόμου τους επιβαρύνει δυσανάλογα, να μην προβούν στις επιβαλλόμενες προσαρμογές.

Μάλιστα, οι μικρές επιχειρήσεις προϊόντων μπορούν να επικαλεσθούν το δυσβάσταχτο κόστος, χωρίς καν να συντάξουν αυτή την Έκθεση.

Από τα σχόλια, στη διαβούλευση, ακόμη και πολύ μεγάλων εταιρειών είναι ολοφάνερo ότι καμία δεν προτίθεται να εφαρμόσει το νέο νόμο, βλέποντας στο άρθρο 14 το εργαλείο που τους προσφέρει ο ίδιος ο νόμος γι αυτό.

Ο ΟΤΕ μάλιστα ήδη δηλώνει ένα υπέρογκο ποσό 8 εκ. € το χρόνο από πιθανή ανάγκη προσαρμογής του τηλεοπτικού υλικού της συνδρομητικής του πλατφόρμας για να στηρίξει εκ προοιμίου την Έκθεση που θα καταθέσει.

Σε κάθε περίπτωση, στο Σ/Ν δεν γίνεται καμία συγκεκριμένη μνεία σε πιθανή χρηματοδότηση από πλευράς κράτους σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις για να φέρουν σε πέρας τις απαραίτητες προσαρμογές.

Κι αυτό είναι δηλωτικό τόσο της δικής σας διάθεση για την εφαρμογή του νόμου που προτείνει, όσο και της έλλειψης πραγματικής διάθεσης, από το κράτος, να επιχορηγήσει την προσβασιμότητα των αναπήρων πολιτών του σε προϊόντα και υπηρεσίες.

Άλλωστε, από το Σχέδιο «Ελλάδα 2.0» είναι φανερό ότι τα πολλά χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν προορίζονται σε μέτρα κατοχύρωσης της προσβασιμότητας, αλλά σε γενικές δράσεις «ενημέρωσης» για θέματα αποφυγής διακρίσεων και σεβασμού της διαφορετικότητας.

Παρότι η οδηγία δεν αφορά στα τρόφιμα, στις ζωοτροφές, στα φυτά, στα ζώα και στα προϊόντα τους υπάρχει μια πραγματικότητα που βιώνει ο αγροτικός χώρος που μας υποχρεώνει να ασχοληθούμε και με αυτόν.

Και η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή για τους αγρότες μας που βλέπουν τη παραγωγή τους να συρρικνώνεται και τα παιδιά τους να εγκαταλείπουν τη δραστηριότητά τους.

Όταν βλέπουν στο καλάθι του νοικοκυριού το δικό τους προϊόν να επιβαρύνεται την οποιαδήποτε μείωση τιμής και την ίδια ώρα να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στο υψηλότατο κόστος παραγωγής.

Όταν βλέπουν τα ποιοτικά τους προϊόντα να δέχονται επιθέσεις παραπλάνησης στις διεθνείς αγορές που φτάνουν ακόμη και σε επίπεδα σφετερισμού και δεν αντιδρούν ούτε η Ε. Επιτροπή, ούτε η χώρα μας.

Όταν υπάρχουν κι άλλες οδηγίες και ρυθμίσεις υπεράσπισης που δυστυχώς δεν εφαρμόζονται. Αναφέρω δύο χαρακτηριστικές.

Επιβάλαμε περιορισμό στην ασυδοσία των μεσαζόντων με την υποχρεωτική πληρωμή των 60 ημερών για τα νωπά και ευαλλοίωτα προϊόντα. Δυστυχώς εξακολουθούν οι αγρότες να χρηματοδοτούν τα σουπερμάρκετ και τους μεσάζοντες του χώρου με τις 8μηνες και 12μηνες επιταγές

Κατοχυρώσαμε με νόμο, μετά από έντονη και επίπονη διαβούλευση στο πλαίσιο της Ε.Ε. την υποχρεωτική αναγραφή προέλευσης του γάλακτος και του κρέατος στα ζωiκά προϊόντα, με σκοπό της διαφάνεια της αγοράς και την αποφυγή παραπλάνησης του καταναλωτή. Είναι σπάνιες οι περιπτώσεις εφαρμογής τους και μάλιστα με ψιλά γράμματα.

Κι έρχομαι στο άρθρο 31 που αφορά στην απολιγνιτοποίηση. Το ζητούμενο βέβαια σήμερα για τη Δυτική Μακεδονία είναι αν είναι έτοιμη και η ίδια να δεχθεί εκείνες τις επενδύσεις που θα υπηρετήσουν όχι μόνο την απολιγνιτοποίηση, αλλά και την απασχόληση όλων των κατοίκων που είχαν συνδέσει τη διαβίωσή τους στη περιοχή με το λιγνίτη. Κι όλα δείχνουν ότι αυτή την απασχόληση μπορεί να προσφέρει μόνο ο πρωτογενής τομέας.

Δυστυχώς όμως αυτό που έρχεται στις επενδύσεις είναι μόνο η εγκατάσταση μονάδων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και μάλιστα φωτοβολταϊκών αφού ήδη ένα μεγάλο ποσό του Ταμείου Ανάκαμψης προορίζεται γι αυτές, επενδύσεις βέβαια που δεν απαντούν στην αγωνία για απασχόληση των εργαζομένων την επόμενη ημέρα.

Ασφαλώς ούτε και η λειτουργία της ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ Α.Ε., ενός προσώπου ιδιωτικού δικαίου, μπορεί να απαντήσει.

Είναι θετικό να μιλάμε για τη παραγωγική ανασυγκρότηση με εργαλείο τον αγροτικό χώρο, αλλά όχι γενικά και αόριστα όπως αναφέρεται στα συγκεκριμένα άρθρα του ν/σ.

Ακούστε κύριε Υπουργέ τι κάναμε εμείς ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με δεδομένη την υποχρέωση της χώρας μας για λήψη μέτρων υπηρέτησης της μετάβασης στη μεταλιγνιτική περίοδο:

Αναδείξαμε κι εκείνες τις παρεμβάσεις που θα συνέβαλλαν ουσιαστικά.

Ξεκινήσαμε από την Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης, που έχει τις προϋποθέσεις, όπως πολλές εκτάσεις που υλοποίησαν ήδη την αποστολή τους στο λιγνιτικό πεδίο και αυτή την ώρα είναι αποκατεστημένες ή υπό αποκατάσταση, νέους ανθρώπους που ενδιαφέρονται να εισέλθουν στην αγροτική οικονομία και μια παράδοση και τεχνογνωσία σε μια καινοτόμα καλλιέργεια στα Αρωματικά και Φαρμακευτικά Φυτά (ΑΦΦ).

Στα πλαίσια της “παραγωγικής ανασυγκρότησης των Περιφερειών’’, ως βασικής αναπτυξιακής πρωτοβουλίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός στο 1ο Περιφερειακό Συνέδριο της Δυτικής Μακεδονίας τον Ιούλιο του 2017, έθεσε επιτακτικά το ζήτημα, της αξιοποίησης των αποκαταστημένων εκτάσεων των λιγνιτωρυχείων και της απόδοσής τους για συστηματική αξιοποίηση από τη τοπική κοινωνία’’.

Πρώτη μας στόχευση ήταν η καλλιέργεια ΑΦΦ έκτασης περίπου 5.000 στρεμμάτων εντός τριών ετών. Η πρώτη αξιοποίηση αφορούσε 1500 σε 100 νέους αγρότες, σε παραχωρούμενη και αποκαταστημένη από την ΔΕΗ έκταση, που βρίσκεται σε ενιαία περιοχή της Γεωγραφικής Ενότητας Εορδαίας και τα υπόλοιπα την επόμενη περίοδο στην Ενότητα Κοζάνης, μόλις οριστικά αποκατασταθούν.

Τα στρέμματα αυτά θα τα προσθέταμε στα ήδη καλλιεργήσιμα στην περιοχή με αρωματικά φυτά, δημιουργώντας μια κρίσιμη μάζα παραγωγής και συγχρόνως την μεγαλύτερη ενιαία περιοχή αγροτικής καινοτόμου ανάπτυξης στην κατηγορία των ΑΦΦ.

Για τη χρηματοδότηση είχαν εξασφαλιστεί πόροι από το ΠΑΑ 2014-2020.

Δυστυχώς δεν περπάτησε τότε η προσπάθειά μας γιατί η ΔΕΗ είχε ήδη με νόμο του 2001 εντάξει στη κυριότητά της τις συγκεκριμένες εκτάσεις και ζητούσε μίσθωμα, πράγμα που λειτούργησε ως αντικίνητρο στους νέους αγρότες.

Εκείνη την περίοδο βέβαια δεν υπήρχε η πίεση της απολιγνιτοποίησης. Σήμερα όμως μια τέτοια δραστηριότητα αποτελεί τη βέλτιστη λύση, πόσο μάλλον όταν στα συρτάρια του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων υπάρχει έτοιμο ένα στρατηγικό σχέδιο για τα ΑΦΦ που αποτελεί υπόδειγμα για επενδύσεις σε χιλιάδες στρέμματα σε όλη τη χώρα.

Ποια προβλήματα όμως πρέπει άμεσα να αντιμετωπίσετε κε Υπουργέ;

Μα αυτά της επαναφοράς της κυριότητας στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης που ανήκαν και της αποκατάστασης των εδαφών που ολοκλήρωσαν τη προσφορά τους.

Πως τους λέτε ότι θα αλλάξετε το παραγωγικό μοντέλο της περιοχής τους, όταν όπως φαίνεται αυτό που θα κυριαρχήσει στην απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων κυρίως σε φωτοβολταϊκά της τάξης των 10 gigawatt;

Τις ανάγκες της βίαιης απολιγνιτοποίησης θα υπηρετήσετε, της δίκαιης όμως όχι.

Και κλείνω με το άρθρο 34 που αναφέρεται στη μη υποχρέωση υποβολής βεβαιώσεων υλοποίησης από μέλη του Εθνικού Μητρώου Πιστοποιημένων Ελεγκτών.

Υπάρχει πρόβλημα με τη διαδικασία των ελέγχων… είναι διάτρητη.

Είναι ακόμη μια αστοχία που δείχνει την επιπολαιότητα με την οποία παρακολουθείται η διαδικασία των ελέγχων. Και να θυμίσουμε ότι πολύ συχνά πρόκειται για ελέγχους σε επενδυτικά σχέδια πολλών εκατομμυρίων.

Θα μπορούσαμε να ψηφίσουμε το άρθρο 34 αν προσθέτατε ότι και οι λογιστές – φοροτέχνες Α Τάξης του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας μπορούν να εκδίδουν βεβαιώσεις υλοποίησης της επένδυσης.

Η προσθήκη αυτή στην διάταξη αποκαθιστά την ισορροπία σε δύο επαγγελματικές τάξεις με τις ίδιες βασικές σπουδές και συγχρόνως αυξάνει τον ανταγωνισμό παρέχοντας την δυνατότητα της επιλογής στους επενδυτές.

Όλα τα παραπάνω μας οδηγούν στο παρόν που δηλώνει τη θετική μας προσέγγιση στην οδηγία, αλλά και την ανησυχία μας για την εφαρμογή της.”

Βαγγέλης Αποστόλου: Η προσβασιμότητα των ατόμων με αναπηρία πρέπει να είναι αυτονόητη και στην πράξη για τη χώρα μας

Χαλκίδα, 10 Νοεμβρίου 2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Εισήγηση του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και πρώην Υπουργού, στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής & Εμπορίου στο σ/ν Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/882 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών και άλλες επείγουσες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης».

“Με το παρόν σχέδιο νόμου ενσωματώνεται η Οδηγία 2019/882 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, βάσει της οποίας καθορίζονται οι απαιτήσεις προσβασιμότητας σε προϊόντα και υπηρεσίες, σε μεγάλο βαθμό από τα άτομα με αναπηρία, αποσκοπώντας στην εισαγωγή περισσότερων τέτοιων προϊόντων και υπηρεσιών στην αγορά και στη μείωση των τιμών τους. Κι όλα αυτά υποτίθεται για την ενίσχυση της ανάπτυξης.

Καταρχήν μόνο γι' αυτές τις προβλέψεις κινείται σε θετική κατεύθυνση. Όμως τα μέχρι σήμερα δείγματα γραφής της κυβέρνησης και στον τομέα αυτό, δεν μας αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για την ουσιαστική εφαρμογή της Οδηγίας στην πράξη.

Ενδεικτικό της απροθυμίας της κυβέρνησης να εφαρμόσει ουσιαστικές πολιτικές ειδικά για τα άτομα με αναπηρία είναι ακόμη και το γεγονός ότι ενώ η τελική προθεσμία για τα κράτη μέλη της ΕΕ να υιοθετήσουν και να ενσωματώσουν την εν λόγω Οδηγία στη δική τους νομοθεσία ήταν η 28η Ιουνίου 2022, στην χώρα μας έρχεται μόλις σήμερα προς ψήφιση.

Ας θυμηθούμε για λίγο τι έχει γίνει μέχρι σήμερα με την εφαρμογή της Οδηγίας 2016/2102 σχετικά με την προσβασιμότητα των ιστότοπων και των κινητών εφαρμογών των οργανισμών του δημόσιου τομέα, η οποία ενσωματώθηκε στην ελληνική νομοθεσία με τον ν. 4727/2020.

Η πρόσβαση των ατόμων με αναπηρία στις δημόσιες υπηρεσίες, είτε με φυσική παρουσία, είτε μέσω του διαδικτύου δεν αποτελεί ακόμη αυτονόητο κεκτημένο στη χώρα μας, αφού μόνο απρόσκοπτη δεν είναι η πρόσβασή τους, και 2 χρόνια μετά μένουν ακόμη πολλά να γίνουν στον τομέα αυτό.

Πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει με το θέμα της προσβασιμότητας των πολύ μικρών και των μικρών επιχειρήσεων. Αλλά τόσο αυτό, όσο και ζητήματα που βάζει η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία με την επιστολή που μας έστειλε θα τα συζητήσουμε αναλυτικότερα στην κατ΄άρθρον συζήτηση.

Κ. Υ. παρότι η οδηγία δεν αφορά στα τρόφιμα, στις ζωοτροφές ,στα φυτά, στα ζώα και στα προϊόντα τους, υπάρχει μια πραγματικότητα που βιώνει ο αγροτικός χώρος που μας υποχρεώνει να ασχοληθούμε με αυτόν. Κι αυτή ξεκινά από το καλάθι του νοικοκυριού και φτάνει μέχρι τις διεθνείς αγορές. Και μη μου πείτε κ. Υπουργέ ότι δεν σας αφορά. Έχετε τις σχετικές αρμοδιότητες και ευθύνες, κακώς κατά την αποψή μου, γιατί μόνο στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έπρεπε αποκλειστικά να ανήκουν αυτά.

Στο πλαίσιο της επικοινωνιακής διαχείρισης της οικονομικής κρίσης που κάνετε προχωρήσατε στο σόου με τίτλο «το καλάθι του νοικοκυριού», το οποίο μετά την πρώτη εβδομάδα εφαρμογής έχει εμφανίσει πολλές αστοχίες και ελάχιστα αποτελέσματα, γεγονός που κατέληξε στην απογοήτευση των καταναλωτών και την καθημερινή παρουσία του Υπουργού στα Σουπερμάρκετ. Από τα έντονα παράπονα των καταναλωτών, για την εκμετάλλευση της κατάστασης από τα Σουπερμάρκετ, ανακοινώσατε στις επιτόπου αυτοψίες σας ότι θα προχωρήσετε σε επιδερμικές παρεμβάσεις, που θα περιορίζονται μόνο σε μεγαλύτερες και ευδιάκριτες ταμπέλες στα προϊόντα και στη διασφάλιση της επάρκειας των προσφερόμενων προϊόντων.

Ασφαλώς και το ξέρετε ότι πολλά προϊόντα μπήκαν στο καλάθι με μειωμένες τιμές, αφού όμως πρώτα αυτές είχαν αυξηθεί 3 ημέρες νωρίτερα! Αυτό αποκαλύπτουν διαγράμματα της πλατφόρμας e-katanalotis με το πως διαμορφώθηκε η μέση τιμή προϊόντων την τελευταία εβδομάδα. Το σύνολο σχεδόν των προϊόντων του καλαθιού έχει ανατιμηθεί τουλάχιστον δύο φορές εντός του 2022! Δηλαδή έχουμε μία τρίτη αύξηση σε πολλά προϊόντα, γεγονός που δεν δικαιολογείται από τις τρέχουσες συνθήκες της αγοράς.

Από την άλλη πλευρά οι μειώσεις των τιμών του καλαθιού μεταφέρονται στον πρωτογενή τομέα σχεδόν αυτούσιες. Άμεσο επακόλουθο είναι η συνεχιζόμενη κερδοφορία των πολυκαταστημάτων, αλλά και η αδυναμία των παραγωγών να ανταποκριθούν στο υψηλό κόστος παραγωγής.

Η ποιοτική υπόσταση των τροφίμων της χώρας μας έχει δεχτεί και θα συνεχίσει να δέχεται επιθέσεις παραπλάνησης και σφετερισμού που έχουν αφετηρία τις διεθνείς συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τρίτες χώρες, αλλά και εντός της Ένωσης. Κι αυτό αποτελεί μεγάλο πρόβλημα.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις η προσπάθεια δύο χωρών, μία με μέλος της Ένωσης, τη Τσεχία και η άλλη με τρίτη χώρα, την Ιαπωνία, να προσεταιριστούν το ελληνικό γιαούρτι.

Φτάσαμε μέχρι προσφυγή στα Τσέχικα Δικαστήρια. Η παρέμβαση των δύο Επιτρόπων, του Χόγκαν Γεωργίας και του Ανδρουκαϊτις Υγείας, παράλληλα με τις δικές μας πιέσεις ανάγκασαν τη Τσεχία να αποσύρει τη στάση της.

Επί δικής σας διακυβέρνησης το 2019 ο Έλληνας Πρέσβης στην Ιαπωνία είχε ήδη υπογράψει και είχε παραχωρήσει τη χρήση του ονόματος «ελληνικό γιαούρτι», χωρίς να έχει συνεννοηθεί με κανέναν.

Έτσι, τουλάχιστον, φάνηκε. Και είναι ένα θέμα που με την Ιαπωνία, δεν θα έχει εύκολες ανατροπές. Πόσο μάλλον όταν τεράστιες ποσότητες τέτοιου γιαουρτιού φεύγουν από την Ιαπωνία για να πάνε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Είχατε δεσμευτεί για ΕΔΕ.

Δεν γνωρίζουμε τι έγινε .Τα πράγματα φαίνεται να είναι πιο δύσκολα μετά και την πρόσφατη κύρωση από την Ελληνική Βουλή των συμφωνιών της Ε.Ε. με τη Νότια Αφρική και τον Καναδά , με την οποία η χώρα μας αποδέχτηκε το 2014 το Πρωτόκολλο 3 για την πλήρη προστασία των Γεωγραφικών Ενδείξεων πλην τριών προϊόντων της Ελλάδας, τη Φέτα, την Ελιά Καλαμάτας και την Ρετσίνα, πράγμα που σημαίνει ότι παραδώσατε τη χρήση τους εις το διηνεκές, παρότι εμείς είχαμε διασφαλίσει Δήλωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αναθεώρηση σε πέντε χρόνια, προς τη κατεύθυνση της απαγόρευσης της χρήσης του συγκεκριμένου όρου.

Είχαμε στα χέρια μας μια δέσμευση-μέρος της Συμφωνίας που μας έδινε το δικαίωμα ακόμη και να μην προχωρήσουμε στην κύρωση, αν δεν είχαν ολοκληρωθεί οι παράμετροι της Συμφωνίας.

Αν δεν ανακληθεί το πρωτόκολλο 3 τα συγκεκριμένα προϊόντα θα κατακτηθούν από τους σφετεριστές τους.

Ένα άλλο σοβαρό ζήτημα που προσεγγίζει η οδηγία είναι η δήλωση συμμόρφωσης με τη σήμανση CE, που αποτελείται από κατασκευαστές, εισαγωγείς, διανομείς, και εποπτικές αρχές της αγοράς. Στόχος της οποίας είναι η εξασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας και προστασίας του γενικότερου κοινού συμφέροντος.

Η σήμανση CE αφορά εκείνα τα προϊόντα που διατίθενται στις αγορές των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να συμμορφώνονται προς το σύνολο της εφαρμοστέας νομοθεσίας. Τοποθετείται στα προϊόντα και βεβαιώνει ότι η παραγωγή πραγματοποιείται σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες και τους εθνικούς νομικούς κανονισμούς.

Για τα προϊόντα χαμηλού κινδύνου η ευθύνη ανήκει στις εταιρείες παραγωγής και εάν οι κατασκευαστές δεν είναι σίγουροι για τα προϊόντα τους, δεν θα πρέπει να θέτουν σήματα CE σε αυτά τα προϊόντα και δεν πρέπει να τα παρουσιάζουν στις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διαφορετικά, τα προϊόντα θα συλλέγονται από την αγορά καθώς και ο κίνδυνος νομικών κυρώσεων.

Η ετικέτα CE φέρει μεγάλες ευθύνες στους κατασκευαστές. Ο καταναλωτής έχει το δικαίωμα να ζητήσει αποζημίωση για ζημιές που προκλήθηκαν από αυτό το προϊόν. Δυστυχώς, εξαιτίας της παραποίησης ή κατάχρησης της σήμανσης, δεν υπάρχει ποτέ 100% εγγύηση ότι το προϊόν που φέρει το σήμα CE είναι ασφαλές ή τηρεί τις καθορισμένες απαιτήσεις των οδηγιών ή προτύπων.

Υπάρχουν εταιρείες οι οποίες χωρίς να υποβληθούν σε καμία διαδικασία αξιολόγησης τοποθετούν σήμα CE στα προϊόντα τους, προκειμένου να διεισδύσουν και να κυκλοφορήσουν στην ευρωπαϊκή αγορά. Με την παραπλανητική αυτή πράξη εξαπατούν τους καταναλωτές, με προϊόντα επικίνδυνα, επιβλαβή για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια ή και για την προστασία του περιβάλλοντος. Ανέφερα προηγούμενα περιπτώσεις τέτοιας παραπλάνησης με δικά μας προϊόντα στις διεθνείς αγορές. Παραβιάζουν την Νομοθεσία καθώς απαγορεύεται η τοποθέτηση σημάνσεων σε προϊόντα που ενδέχεται να εξαπατήσουν τρίτους ως προς τη σημασία και τη μορφή της σήμανσης CE.

Επομένως τίθεται το ερώτημα είναι αρκετή η δήλωση συμμόρφωσης από τον κατασκευαστή;

Σε όλο το σκεπτικό της οδηγίας αλλά και της νομοθετικής προσέγγισης δεν προβλέπεται κάποιο προληπτικό μέτρο, πλην των κυρώσεων όταν διαπιστωθεί μη συμμόρφωση.

Δεν εξετάζεται η δυνατότητα πιστοποίησης της συμμόρφωσης.

Διότι η σήµανση CE και η πιστοποίηση ενός προϊόντος είναι δυο διαφορετικά πράγµατα. Το σήµα CE ο κατασκευαστής το αποκτά µε µια δήλωση συµµόρφωσης.

Ενώ ένα πιστοποιητικό που εκδίδεται για το προϊόν που κατασκευάζει, του παρέχεται από ένα τρίτο αµερόληπτο και ανεξάρτητο οργανισµό ελέγχου εφόσον το προϊόν του πληροί όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές.

Θα ακούσουμε το κ. Υπουργό, θα μας ενημερώσει μετά την ακρόαση των φορέων και την κατ' άρθρο συζήτηση για τις τροπολογίες που θα φέρει και τότε θα κάνουμε σαφέστερη τη τοποθέτησή μας.”

Βαγγέλης Αποστόλου: Η προσβασιμότητα των αναπήρων πρέπει να εκπροσωπείται όχι μόνο θεσμικά αλλά και ουσιαστικά

Χαλκίδα, 13 Νοεμβρίου 2022

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Τοποθέτηση του Βαγγέλη Αποστόλου, Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και πρώην Υπουργού, στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής & Εμπορίου, στην κατ' άρθρο συζήτηση του σ/ν Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων «Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2019/882 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 2019 σχετικά με τις απαιτήσεις προσβασιμότητας προϊόντων και υπηρεσιών και άλλες επείγουσες διατάξεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης».

“Με την τοποθέτησή μου στην κατ’ άρθρο συζήτηση, θα σταθώ κυρίως στις ρυθμίσεις που έχουν σχέση με την επιφύλαξη μου στην επί της αρχής ψήφο μου και ξεκινώ με το άρθρο που αφορά στην υποχρέωση των παραγωγών κατασκευαστών, αλλά και διανομέων μεταπωλητών, να εφαρμόσουν πλήθος μέτρων στην κατασκευή τους, η συσκευασία τους και διανομή, τις λειτουργίες χρήσης ή συναρμολόγησης, συντήρησης κλπ., που τα καθιστούν προσβάσιμα στους αναπήρους.

Μάλιστα, αναφέρεται στο σχετικό κείμενο ότι, αν ο κατασκευαστής του προϊόντος δεν έχει φροντίσει ώστε αυτό να είναι σύμφωνο με τις διατάξεις του νόμου, η ευθύνη μεταβιβάζεται στον διανομέα μεταπωλητή. Απότα σχόλια όμως, ιδιαίτερα των μεγάλων εταιρειών, κύριε Υπουργέ, κατά τη διαδικασία της διαβούλευσης, σχετικά με την ευθύνη αυτή προκύπτει ότι ο διανομέας δεν έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία και τα εργαλεία ώστε να παρέμβει στο προϊόν και η ευθύνη δεν βαρύνει εκείνον.Επομένως, αυτή η διάταξη είναι, ουσιαστικά, κενή περιεχομένου.

Σε ό,τι αφορά στις υπηρεσίες, το ίδιο το άρθρο 5 εξ αρχής περιλαμβάνει δύο μεγάλες εξαιρέσεις. Πρώτον, εξαιρούνται από τη συμμόρφωση οι υπηρεσίες αστικών, προαστιακών και περιφερειακών μεταφορών, που σε μεγάλο βαθμό είναι δημόσιες και, δεύτερον, εξαιρούνται, επίσης, οι πολύ μικρές επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών, που μπορούν να μην προσαρμοστούν με καμία προδιαγραφή ή και γενικότερη υποχρέωση τήρησης απαιτήσεων. Για αυτό και η επιτροπή των ατόμων με αναπηρία προτείνει, τουλάχιστον, να μην απαλλαγούν από τις προδιαγραφές προσβασιμότητας των υποδομών τους, που είναι υποχρέωση απορρέουσα του ΓΟΚ.

Εκεί, όμως, που όλο το πνεύμα του νόμου ανατρέπεται είναι στο άρθρο 14, όπου προβλέπεται ρητά ότι οι φορείς οικονομικού ενδιαφέροντος προμήθειας προϊόντων και υπηρεσιών του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα, μπορούν, καταθέτοντας μια έκθεση όπου να τεκμαίρεται ότι το κόστος ενεργειών εφαρμογής του νόμου τους επιβαρύνει δυσανάλογα, να μην προβούν στις ανάλογες προσαρμογές, στις επιβαλλόμενες προσαρμογές. Μάλιστα οι μικρές επιχειρήσεις προϊόντων μπορούν να επικαλεστούν και το δυσβάσταχτο κόστος χωρίς να συντάξουν αυτήν την έκθεση.

Από τα σχόλια στη διαβούλευση, ακόμη και πολύ μεγάλων εταιρειών, είναι ολοφάνερο ότι καμία δεν προτίθεται να εφαρμόσει το νέο νόμο, βλέποντας στο άρθρο 14 το εργαλείο που τους προσφέρει ο ίδιος ο νόμος για αυτό και αναφέρω έτσι και η συγκεκριμένη εταιρεία. Ο ΟΤΕ, μάλιστα, δηλώνει ένα υπέρογκο ποσό 8 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο από πιθανή ανάγκη προσαρμογής του τηλεοπτικού υλικού της συνδρομητικής του πλατφόρμας, για να στηρίξει εκ νέου την έκθεση που θα καταθέσει.

Σε κάθε περίπτωση, στο σχέδιο νόμου δεν γίνεται καμία συγκεκριμένη μνεία σε πιθανή χρηματοδότηση από πλευράς του Κράτους σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις για να φέρουν σε πέρας τις απαραίτητες προσαρμογές.

Πρέπει, κύριε Υπουργέ, να δεσμευτείτε. Σας το είπαν όλοι, τουλάχιστον στη διαδικασία αυτή που αυτή την ώρα υπηρετούμε. Ξέρετε τι θα μείνει στο τέλος; Ότι υπάρχει ζήτημα. Είναι η πραγματική έλλειψη της διάθεσης από το Κράτος να επιχορηγήσει την προσβασιμότητα των αναπήρων πολιτών σε προϊόντα και υπηρεσίες, από αυτήν την περίπτωση και μόνο.Άλλωστε, από το σχέδιο «Ελλάδα 2.0», είναι φανερό ότι τα πολλά χρήματα από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν προορίζονται σε μέτρα κατοχύρωσης της προσβασιμότητας, αλλά σε γενικές δράσεις ενημέρωσης για θέματα αποφυγής διακρίσεων και σεβασμού της διαφορετικότητας. Άλλο το ένα πράγμα, άλλο το άλλο.

Με το άρθρο 31, που αφορά στην παραχώρηση ακινήτων που βρίσκονται εντός των ζωνών απολιγνιτοποίησης, δίνεται, στο πλαίσιο του σχεδίου της δίκαιης αναπτυξιακής μετάβασης, η δυνατότητα παραχώρησης εδαφών, τα οποία τελούν υπό τη διαχείριση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Δεν το έχω δει ότι τελούν και πολύ αυτά υπό την εποπτεία του Υπουργείου. Σας το λέω εγώ ως πρώην Υπουργός, γιατί τα έχω παρακολουθήσει από κοντά αυτά τα πράγματα. Δίνεται, λοιπόν, η δυνατότητα μεταβίβασης τους προς την εταιρεία «Μετάβαση Α.Ε.». Ασφαλώς και δεν διαφωνούμε με την αξιοποίηση αυτών των εκτάσεων, όμως η παραχώρηση αυτή δεν συνάδει απολύτως με το γενικότερο πνεύμα της αξιοποίησής τους στον πρωτογενή τομέα, όπως αναφέρεται μέσα στη ρύθμιση που προτείνετε. Με αυτό το άρθρο νομιμοποιείται η «Μετάβαση Α.Ε.» να παρακάμψει διαδικασίες, προκειμένου να αποδώσει κατευθείαν και έναντι τιμήματος, εκτάσεις που βρίσκονται στις ζώνες απολιγνιτοποίησης.

Είναι ιδιαίτερα προβληματικό το γεγονός της μη συμμετοχής της τοπικής κοινωνίας στη διαδικασία, διότι στη σχετική συζήτηση του νομοσχεδίου απολιγνιτοποίησης είχαν κατατεθεί πάρα πολλές προτάσεις για την αξιοποίηση αυτών των εδαφών. Προτάσεις τις οποίες θα επαναλάβουμε στην Ολομέλεια,αλλά εγώ σας λέω από τώρα ότι ασφαλώς μια αξιοποίηση που θα έχει ιδιαίτερο σημείο αναφοράς τον αγροτικό τομέα για αυτές τις εκτάσεις θα την επαναφέρουμε και θεωρούμε ότι αποτελεί τον βασικότερο παράγοντα ήδη μιας απασχόλησης που έχει ο αγροτικός τομέας, αλλά και είναι, ιδιαίτερα μετά ταόσα βιώνει η περιοχή από πλευράς απασχόλησης, να έχουμε μόνη δραστηριότητα, η οποία να μπορεί να τους κρατήσει εκεί να είναι η αγροτική δραστηριότητα.

Κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με το άρθρο 34 που αναφέρεται στη μη υποχρέωση υποβολής βεβαιώσεων υλοποίησης από μέλη του Εθνικού Μητρώου Πιστοποιημένων Ελεγκτών. Δεν χρησιμοποίησαν φαίνεται στους ελέγχους, για την πιστοποίηση της εκτέλεσης του επενδυτικού σχεδίου, σύμφωνα με όσα έχουν υποβληθεί και κυρίως δεν χρησιμοποίησαν μηχανικούς. Υπάρχει πρόβλημα με τη διαδικασία των ελέγχων, είναι διάτρητη, είναι μια ακόμη αστοχία που δείχνει την επιπολαιότητα με την οποία παρακολουθείται η διαδικασία των ελέγχων. Και να θυμίσουμε ότι πολύ συχνά πρόκειται για ελέγχους σε επενδυτικά σχέδια πολλών εκατομμυρίων.

Θα πούμε περισσότερα στη β’ ανάγνωση, αλλά κυρίως στην Ολομέλεια, ξεκαθαρίζοντας και πάλι ότι αυτά, ιδιαίτερα που αφορούν την προσβασιμότητα των ανθρώπων οι οποίοι έχουν προβλήματα δυνατότητας, είναι κάτι για το οποίο οπωσδήποτε και εμείς από τη δική μας πλευρά, όχι μόνο αναγνωρίζουμε και συμφωνούμε ότι είναι θετικές οι παρεμβάσεις, αλλά κυρίως στο μεγάλο ζήτημα της πράξης στην εφαρμογή θα είναι για εμάς σημείο αναφοράς στη λειτουργία μας στο συγκεκριμένο χώρο. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.”